Sermo. II. De nominatiōe Marie
ginitatē deo ꝯſecrauit. Illa a diabolo decepta:Iſta ab angelo edocta. Illā diabolꝰ vicit perſuꝑbiā: Iſta diabolū vicit ꝑ hūilitatē. Et ſicptꝫ qͣlit̓ mutauit nomē Eue. Hec ille. Ideoip̄aꝫ ꝟginē exorat eccīa di. Sumēs illd̓ aueGabriel̓ ore funda nos ī pace mutās Euenomē. Si gͦ vbi res pene eadē eſt: qn̄qꝫ ſt̓ diuerſa noīa. l. diffinimꝰ. C. de agric. ⁊ cēſi. li. xjml̓to magꝭ vbi fuit tāta diu̓ſitas: debuit etiāeſſe nominū varietas¶ Pars ſcd̓a hꝰ ẜmōis q̄ d̓r deriuatōisUeri nō īmerito p̄t vn̄ hoc nomenMaria deriuet̉. Dic̄enī iuriſcōſultus in. l. j. ff. ſi cer. pe. Bonū ē priꝰ qͣꝫad interptatiōeꝫ ꝟboꝝ ꝑueniamuspauca de ip̄iꝰ tituli ſignificatiōe tractare. vbidic̄ glo. pͥma: ꝙ hͦ ſpectat ad bonū doctorē an̄oīa tractare de deriuatiōe ⁊ ſignificatōne rei.Iō in. l. j. ff. de iuſti. ⁊ iu. legiſlator inqͥt. Iurioperā datuꝝ pͥus noſſe oꝑtet vn̄ nomē iurisdeſcēdat. ⁊ alibi d̓r ꝙ bonū ē argumētū a deriuatiōe ſiue ab ethimologia ⁊ alluſiōe vocabuli. l. ij. §. appellata. ff. ſi cer. pe. ⁊. l. j. ff. de acqui. poſ. ⁊ inſti. de teſta. ī pͥn. ⁊ glo. ī. l. tugurijff. de v̓bo. ſig. exēplificat ī multꝭ ſubdēs ꝙ vocat hāc argumētatōꝫ ex denomīatōe vl̓ ex vinoīs. ¶ Querendū eſt igit̉ pͥmo de deriuatiōenoīs mr̄is dei. Et rn̄det̉ ẜm om̄es doctores ꝙderiuat̉ a mari: qꝛ ſicut oīa flumina intrantmare ⁊ exeūt ab ip̄o. vt d̓r Eccs j. ita om̄esgr̄e diuine intrāt ī beata ꝟgine. iux illd̓ Hiero. ad Euſto. Ceteris ꝑ ꝑtes gr̄a p̄ſtat̉: Marie ꝟo tota ſe infudit gre plenitudo. Ab ipſaaūt ꝟgine nob̓ cōicant̉. Un̄ Augꝰ. in qͦdamẜmone ait. Gr̄a plena es o maria quā apuddeū inueniſti. ⁊ hāc ꝑ totū mūdū diffunderemeruiſti. De hac deriuatiōe loq̄ns Albertusvbi sͣ. ait. Dicit̉ Maria. qꝛ ſicut in mari eſtoīm aquaꝝ ꝯgregatio: ita ī ip̄a ē cōgregatiooīm graꝝ. Un d̓r Gen̄. j. ꝯgregatiōes aq̄rūvocauit maria. locꝰ gͦ oīm gr̄aꝝ vocat̉ Maria. Hec ille. ¶ Sciendū gͦ ꝙ ī mari tria pn̄tꝯſiderari .ſ. pͥmo origo fontiū. ſcd̓o plenitudo aquaꝝ. tertio amaritudo ſapoꝝ. Primoigit̉ mare eſt origo omniū fontiū ⁊ fluuiorū:⁊ ab ip̄o fluunt diuerſe aque. Sic aMariaque eſt pͥncipiū oīm gr̄aꝝ fluūt ⁊ emanāt diuerſe gratie. A mari quidē fluunt aque puteales ⁊ fluuiales. ⁊ ſil̓r a Maria. de qͦ Canti.iiij. dicit̉. Fons ortoꝝ puteꝰ aquaꝝ viuētiuꝫq̄ fluūt impetu de libano. Per iſtas tres differētias aquaꝝ ītelligūt̉ tres gradꝰ gr̄aꝝ queoēs a Maria ī nos fluūt. q̄ ſt̓ Gr̄a incipiēsfiue p̄ueniēſ. Gr̄a ꝓficiēſ. ⁊ Gr̄a ꝑfecta. Gr̄a
incipiēs ſiue p̄ueniēs ſignificat̉ ꝑ aquā putealem. qꝛ ſic̄ puteꝰ hꝫ aquā occultā: ita gr̄a p̄ueniēs pctōri n̄ dat̉ ꝓpt̓ ſua merita: ſꝫ q̄daꝫocculta dei inſpiratōe infundit̉: ⁊ d̓r aqͣ viuaex eo ꝙ pctōre qͥ erat mortuꝰ ꝑ culpā viuificat: ⁊ oīa eiꝰ oꝑa q̄ erāt mortificata ꝑ pctūmreuiuiſcere fac̄ ꝑ gratiā. hͦ āt fac̄ btā ꝟgo: d̓ qͣpōt exponi illd̓ qd̓ ſcpͥtū ē Ezech̓ .xlv. vbi dixit angelꝰ. Aque iſte .ſ. diuīe: intrabūt mare.id eſt. beatā ꝟginē: ⁊ exibūt ⁊ ſanabūt̉ aque ⁊oīa ad q̄ venerint aq̄ iſte ſanabunt̉ ⁊ viuent.Per aquā fontalē intelligit̉ gr̄a ꝓficiēs: de qͣd̓r in p̄dicta autoritate Can. Fons ortoruꝫOrtus enī dei ſunt ip̄i ꝓficiētes: in qͥbꝰ ſuntherbe ⁊ plāte diuerſaꝝ ꝟtutū. ſꝫ nec ip̄e herbe nec plāte pn̄t germinare nec creſcere aut ꝓficere: niſi ſint ab ip̄a aqua gr̄e irrigate. iō drGen̄. ij. c. Fons aſcēdebat de terra .i. de ꝟgineMaria irrigās vniu̓ſam ſuꝑficiē terre. Peraquā ꝟo fluuialē q̄ fluit cū īpetu intelligiturgr̄a ꝑfecta q̄ facit fluere cuꝫ īpetu. qꝛ illos qͦsreplet fac̄ ſollicitos ⁊ feruēteſ. ꝓpt̓ qd̓ diciturEzech̓ .j. Ubi erat īpetꝰ ſpūs illuc gͣdiebant̉.Impetꝰ eī ibi accipit̉ ī bona ſignificatōne .ſ. ꝓbono deſiderio ⁊ feruore. Tal̓ enī impetꝰ aqͣꝝid eſt. feruor ⁊ deſideriū a diuīa gr̄a cauſatu:fac̄ magnā leticiā aīaꝝ. ⁊ iō d̓r psͣ. xlv. fluminis īpetꝰ letificat ciuitatē dei. ¶ Sūt āt q̄dāaq̄ ſtātiue: q̄dā lēte: ⁊ q̄dā īpetuoſe. aq̄ ſtantiue putreſcūt ⁊ ſignificat pctōres: qͥ ſtat ⁊ reqͥeſcunt in fecibꝰ pctōꝝ. Un̄ Hiere. xlviij. d̓r.Reqͥeuit īfecibꝰ ſuis. ⁊ Ioel̓. j. Cōputruerūtiumenta in ſtercore ſuo. Aqͣ ꝟo lente q̄ fluūtſignificāt tepidos: qͥ lente oꝑant̉. de qͥbus d̓rApoc̄. iij. Utinā frigidꝰ eſſes aut calidꝰ: ſedqꝛ tepidus es incipiā te euomere d̓ ore meoAq̄ impetuoſe q̄ fluūt cū īpetu ſignificāt viros ꝑfectos: qͥ ſt̓ ſpū feruētes ⁊ ſollicite operātes. iuxͣ illd̓ apl̓i ad Ro. xij. ſpū feruētes dn̄oſeruiētes. Ab iſto gͦ mari. i. a ꝟgine Mariafluūt oīa iſta flumīa: qꝛ ꝑ eiꝰ gr̄am feruētesefficimur: ⁊ diuīs ꝯſolatiōibꝰ irrigamur. Etiō de ip̄a dici p̄t illd̓ Gen̄. j. fluuiꝰ egrediebatur de loco voluptatꝭ ad irrigādū ꝑadiſum.¶ Scd̓o pͥncipal̓r ꝯſiderat̉ ī mari magͣ plenitudo aqͣꝝ. Et ſic ī b. ꝟ̓gīe maxīa ē plenitudogratiaꝝ. De qͣ Bern̄. ſuꝑ miſſus ē ait. Ipſaꝗͥdē ē plēa ī ore gr̄a affabilitatꝭ: ī vētre gra diuinitatꝭ. ī corde gr̄a charitatꝭ. ī manu ſiue inoꝑe gr̄a miſcd̓ie ⁊ largitatꝭ. hͦ ille. vn̄ ip̄a īqͥtEccl̓i. xxiiij. ī me oīs gra vite ⁊ ꝟitatꝭ. ī me oītſpes vite ⁊ ꝟtutꝭ. ī ip̄a qͥppe fuit gr̄a vite. qꝛ illū qͥ ē ꝟa vita geſtauit ī vētre. ī ip̄a qͦꝫ fuit gͣtia veritatꝭ: quia veritatē ⁊ affabilitatem et
m 5
nt.itionjrii
Iarialī deri-
ari
R
Gr̄a proficiens
Gr̄a preueniens.
Gr̄a perfecta.
L