Pars. III.
⁊ emit eā. Debemꝰ gͦ oīa q̄ habemꝰ deo vendere: vt poſſimꝰ iſtā p̄cioſam margaritā nobisemere. Uendamꝰ itaqꝫ corpꝰ noſtꝝ ꝑ macerationē: aīam noſtrā ꝑ purificatōꝫ: ⁊ res mūdiales ꝑ elemoſynaꝝ largitionē: ⁊ temꝑaliūꝯtēptionē. Ip̄a etenī margarita inqͥt Prouer. viij. Qui me inuenerit: inueniet vitam:⁊ hauriet ſalutē a dn̄o. ¶ Scd̓a lr̄a huiꝰ bn̄dicti noīs Maria eſt A. ⁊ denotat ꝙ ip̄a eſtAdamas. qͥ vt d̓r in p̄dicto libro de ꝓprietatibꝰ reꝝ d̓r gēma recōciliatōis ⁊ amoris. ẜmDiaſcoꝝ. qꝛ inter alias ꝓprietates hꝫ ꝟtutē recōciliatiuā ⁊ ad amore inductiua. Ipſaenī beata ꝟgo recōciliauit hūanū genus cuꝫdeo ⁊ amiciciā inter eos induxit. vn̄ ip̄a inqͥtEcc̄i. xxiiij. Ego mater pulcre dilectiōis ⁊c̄.De hͦ aūt lapide p̄cioſo qͥ adamas appellat̉⁊ de alijs lapidibꝰ precioſis tractat̉ in. l. fi. §.ſpēs. ff. de publica. ¶ Terria lr̄a eſt R. ꝑ quādenotat̉ ꝙ ip̄a eſt rubinꝰ ſiue carbūculꝰ qui ēvalde ſplēdidꝰ: ⁊ hꝫ v̓tutē letificatiuā: vt d̓rin li. de ꝓprietatibꝰ reꝝ. Ip̄a enī gratioſa virgo letos facit viuere deuotos ſuos. vn̄ illi dicere poſſumꝰ illud Can. j. Exultabimꝰ ⁊ letabimur in te. vel p̄t dici ẜm qͦſdam doctores.ꝙ ꝑ R. denotat̉ ꝙ ip̄a generauit rubinū ſiuecarbunculū qͥ naſcit̉ in viſceribꝰ ſaphiri habentis ſplendorē ⁊ colorē celeſtē. vt d̓r in p̄dicto li. de ꝓprie. reꝝ. Iſte enī ſaphirꝰ figurat beatā ꝟgine in cuiꝰ viſceribꝰ oꝑatōe ſpūſſanctigeneratus eſt rubinꝰ .ſ. dn̄s noſter Ih̓s xp̄s.Sꝫ forte aliqͥs dicet ꝙ ego in hoc oꝑe ponomulta q̄ alij ſcriptores in ſuis oꝑbꝰ poſuer̄t⁊ ꝙ facile eſt inuētis addere. vt inqͥt ph̓s. ij.elenchoꝝ. Cui gͦ rn̄deo ꝙ qꝛ inqͥt Boeciꝰ inij. lib̓. de diſciplina ſcolariū. miſerrimi īgenijeſt ſemꝑ inuentis vti: ⁊ nunqͣꝫ inueniendis.Ideo in hoc opuſculo multa ſtudui non noua dicere. qꝛ nihil dictū: qͥn pͥus dictuꝫ. Nihil enī eſt nouū ſub ſole nec valet quiſqͣꝫ dicere. hoc eſt recens. iā enī p̄ceſſit in ſeculis q̄fuerunt an̄ nos. ſꝫ pͥoꝝ nō eſt memoria. vt īqͥt Salomon Ecci. j. c. ſꝫ aliter qͣꝫ a p̄deceſſoribꝰ dicta ſunt curaui cōponere: ſeruans documenrū Senece ad Lucillū li. vj. epl̓aruꝫ.epl̓a. vij. dicētis. apes debemꝰ imitari q̄ vagātur ⁊ flores ad mel faciendū idoneos carputDeinde qͥcqͥd attulere diſponūt ac per fauoſdirigunt. Debemus enī quecūqꝫ ex diuerſalectione cōgeſſimꝰ ſeꝑare. Deinde adhibitaingenij noſtri cura ⁊ facultate ī vnū ſaporeꝫvaria iſta libamīa ꝯfundere. Hec ille. Preterea ad obiectione ſuꝑius factā poſſem rn̄dere illud qd̓ ponit Helinādus ī cronicꝭ ſu-
is. lib̓. xxvj. dicens. ꝙ Uirgiliꝰ cū ei obijceretab emulis ⁊ inuidis ꝙ alienos ꝟſus ſuo operi inſerebat. rn̄dit magnaꝝ eſſe viriū: clauaextorq̄re de manu Hercul̓. Itē ad ꝯfirmationē p̄dictoꝝ dico ꝙ imitatꝰ ſum dictū ph̓i. ij.metha. dicetꝭ ꝙ nō ſolū tenemur agere gr̄asillis quoꝝ opinionibꝰ aliqͥs cōicauerit: ſedhis qͥ adhuc ſuꝑficialius enūciauerūt. Qd̓declarās cōmētator dicit ꝙ nō tm̄ oꝑtet reddere gr̄as eis qͥ docuerūt nos ꝟas opiones:vt ſunt illi qͥ ꝯueniūt nobiſcū ī opinionibꝰ:ſꝫ etiā illis cum qͥbꝰ nō ꝯuenimꝰ. Iſti enimcū hͦ qd̓ dixerūt exercitaueri nr̄m intellectuꝫ⁊ fecerūt nos ꝑqͥrere ꝑ hͦ ꝟtutē ad ꝯp̄hendēdū veritatē. Et qd̓ dixit ph̓us ī hͦ. c. manifeſtū eſt. nullꝰ enī pōt ꝑ ſe inuenire artes oꝑatiuas aut ꝯſideratiuas ī maiori ꝑte. qꝛ nō cōplent̉ niſi ꝑ iuuamētū pͥoris ad ſequentem.Et niſi pͥor fuiſſet nō eēt ſeq̄ns. hͨ ꝯmētatorAd ꝓpoſitū aūt noſtꝝ reuertēdo: dico ꝙ perqͣrta virginei noīs lr̄am .ſ. I. denotat ꝙ ip̄a eIaſpis. q̄ vt d̓r in li. xviij. de ꝓprietatibꝰ reꝝreddit hoīem ip̄m ferente tutuꝫ ſine timore.Sic btā ꝟgo fac nos ſecuros ab oībꝰ malis⁊ ꝑiculis. Iō ille qͥ hꝫ adiutoriū btē ꝟginisei dicere p̄t illd̓ pͣs. xxij. Nō timebo mala qͦniā tu mecū es. ¶ Per qͥntā ꝟo lr̄aꝫ .ſ. A. denotat̉ ꝙ ip̄a ē alletoriꝰ qͥ vt d̓r vbi sͣ. ad bona.fortuna hn̄dā: ⁊ ꝯſequēdos honores ꝓdeſt.Sic beata ꝟgo ꝯtribuit nob̓ maxios honores. Un̄ Bern̄. in qͦdā ẜmone inqͥt. Si mariā diligēter inſpiciaſ: nihil ē ꝟtutꝭ: nihil ſplēdoris: nihil gl̓ie qd̓ ex ip̄a nō reſplēdeat Nōſolū aūt hoꝝ qͥnqꝫ lapidū p̄cioſoꝝ: ſꝫ etiamoīm alioꝝ ī ſe ꝯtinet ꝟtutē. Ip̄i eī dici p̄t illd̓Ezech̓ .xxviij. Oīs lapis p̄cioſus oꝑimētuꝫtuū. Topazius. Iaſpis. Criſolitus. Onix.Berillus. Saphirꝰ. Carbūculꝰ. ⁊ Smaragdus trāſſumptiue ī. c. pͥncipiū. §. oīs peni.di. ij. Sciēdū qͦꝫ ꝙ b. ꝟ̓go cōꝑat̉ lapidibusp̄cioſis: n̄ aūt lapidibꝰ ſimpl̓r. qꝛ appellatōelapidū nō cōp̄hendit̉ margarita ſeu lapideſp̄cioſi ẜm Bar. in. l. fi. §. ſpes. ff. de publi. ⁊ faciet lex ⁊ ſi nō ſunt. §. ꝑueniamꝰ. ff. de auro etargen. lega.¶ Secūda pars huius ẜmonis que dicit̉figurationis.Omen btē ꝟgīs cōponit̉ ex qͥnqꝫ litnteris. qꝛ ip̄a eſt figurata ꝑ qͥnqꝫ dominas veteris teſtamēti: qͦꝝ nomīaincipiunt ab aliqua litterarum huiꝰ nomīs.Per M. denotat̉ ꝙ figurata fuit ꝑMichol xpque fuit vxor Dauid regis ⁊ ꝓphete. ⁊ intatu placuit Dauid ꝙ cuꝫ diu fuiſſet extra re-
Inuētis
Rubinꝰ
adamās
mitha
E
9
Iaſpis
1i