Pars. II.

ſemꝑ p̄ oculis ſuis haberet. ⁊ om̄es eiꝰ affectꝰſcmꝑ ad ip̄m tenderēt ⁊ in illū dirigerēt̉. Un̄dicebat cū eodē ꝓph̓a pͣs. xv. Prouidebaꝫdn̄m ī ꝯſpectu meo ſemꝑ: qm̄ a dextris ē mihi ne cōmouear. Et in eo totā ſpem ſuam ponens illi cōtinue adherebat. dicēs cū ꝓph̓apsͣ. lxxij. Mihi autem adherere deo bonumeſt: ponere in dn̄o deo ſpem meā. ¶ Quintūmunꝰ fuit ſuauis repletōis. Tātis eī ſpōſaꝫſuam repleuit deus ꝯſolatiōibus ſpūalibusvt exclamaret cū eodē ꝓpheta ps. xxx. Quamagna multitudo dulcedinis tue dn̄e: quaabſcondiſti timētibꝰ te. Et iterum pͣs. lxxij.Quā bonus iſrl̓deus: his qͥ recto ſunt corde.Et iſta quinqꝫ munera fuerunt intrinſeca.¶ Alia ꝟo qͥnqꝫ ſūt extrinſeca. Quoꝝ pͥmuꝫqd̓ eſt ſextū in ordine fuit angelice cuſtoditionis. Miſit nāqꝫ ei ſpōſus eiꝰ celeſtꝭ multitudinē magna angeloꝝ qͥ ſibi tāqͣꝫ dn̄e deſeruirent ⁊ ea cuſtodirēt. Un̄ ip̄i attribui p̄t illud psͣ. xc. Angelis ſuis deus mandauit d̓ tevt cuſtodiāt te in om̄ībꝰ vijs tuis. Credendū eſt enī vt ait ſanctꝰ Bernardinꝰ ī qͦdamſermone. ꝙ bt̄a virgo plurimas legiōes agelorū habuerit ad ſui cuſtodiā ⁊ ꝓtectiōꝫ. cūetiā Helyſeus (vt legit̉. iij. Re. iiij.) angeloꝝmultitudinē habuerit ad ſuam defenſioneꝫ¶ Scd̓m munus extrinſecū ⁊ ſeptimū in ordine fuit demonū expulſionis. dedit enī ei ꝟtutē expellēdi demones. Ita vt ſicut ꝑ ꝟ̓tutē ⁊calore magni ignis effugant̉ muſce. ſic a ſuaardētiſſima mēte ⁊ inflamatiſſima charitate demonia pellerēt̉. ⁊ ei ꝑ teptatōꝫ appropinquare nō auderēt. ⁊ ſi aliqn̄ voluerūt ad eaꝫaccedere. verificatū eſt de illis illud Hiere. xlvj. Fugierūt cōciti nec reſpexerūt. Et ibidemFugierūt ſimul oēs nec ſtare potuer̄t. ¶ Tertiū munꝰ extrinſecū qd̓ eſt octauū ī ordīe fuit oīm accidētiū ī bonū ꝯuerſio. Nam om̄iaque ei adueniebat ī eiꝰ vtilitatē deꝰ ꝯuertebatSi enī (vt inqͥt apl̓s ad Ro. viij. diligentibus deū oīa cooꝑant̉ in bonū. trāſſumptiuein. c. talibꝰ. de pe. di. ij .ſ. ꝓſꝑa ⁊ adu̓ſa. multomagis ipſi ꝟgini q̄ illū ſuꝑ oīa diligebat cōuertit eiꝰ ſpōſus celeſtꝭ oīa ī bonū. ¶ Quartūmunꝰ extrinſecū ⁊ ī ordine nonū fuit pctōrūabominatiōis. Xp̄s enī filiꝰ eiꝰ qͥ eſt ſapiētiapatris: q̄ nō habitat in corꝑe ſubdito pctīs.Sap. j. fecit illi ita perfecte cognoſcere malignitate pctī qͦ nihil eſt abominabiliꝰ. vt inqt Augꝰ. in li. meditationuꝫ. nec pernicioſiiuxta illd̓ Gāffredi in poetria. Peſſima resviciū: nihil eque ꝑnicioſuꝫ. ꝙ illud ī tāta abominatōe habuit. ꝙ ꝑfecte ſꝑ ſeruauit illud

Ecc̄i. xxj. Quaſi a facie colubri fuge pctūm¶ Quintu munꝰ extrinſecū ⁊ ī ordīe decimuꝫ 3fuit mūdialiū deſpectōis. Dedit enī ei ſponſus eiꝰ tantū affectū ad celeſtia bona: ⁊ tantāſuꝑnoꝝ delectatōeꝫ. ꝙ oīa mūdialia ſolatiaei diſplicebat ī cōꝑatione celeſtiū. Noueratenī vera eſſe ſnīam Salomonis dicētꝭ de rebus humanis. Uanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas. Eccs. j. Et trāſſumptiue ī. c. fi. de peni.di. ij. Et iō dicebat cum apoſtolo ad Phil̓.ij. Om̄ia arbitratus ſum vt ſtercora vt chriſtum lucrifacere. Unde ⁊ de mundo dicebatillud. j. Machab̓. ij. Omis gl̓ia eius ſtertꝰ⁊ vermis. Et qͥd miꝝ ſi beatiſſima ꝟgo mundialia deſpexit cū dicat Bernardꝰ. Suſtatoſpū deſipit om̄is caro. ⁊ affectanti celeſtia terrena nō ſapiunt. eterniſqꝫ inhianti faſtidioſunt tranſitoria Profecto igit̉ ip̄a beata ꝟgoque ſpūmſanctu ſuꝑ omēs puras creaturasdeguſtauerat. ⁊ eternis delicijs ſuꝑ om̄s inhiabat. trāſitorias delicias ſuꝑ oēs deſpexit queſatiare appetitū noſtꝝ non pn̄t. Iuxta illudGualteri poete ī alexadraide li. viij. dicētis.Quid tibi diuitijs opꝰ eſt q̄ ſꝑ auarꝭ Eſuriēpariūt? quāto tibi plura paraſti Tāto plura petis. ⁊ habedis acriꝰ ardes. Sicqꝫ fameꝫfaciēs defectū copia nutrit. Et iō ꝑfecte ſeruauit illud Aratoris poete dicētis. Auri ceſſetamor qui pectora ſꝑ adurit Quo capit̉ mortale genꝰ. qͥ pullulat omē De radice malumcuiꝰ violētiꝰ ardet Ambitio: creſcente modoſtimulātqꝫ rapinis Addita lucra famē. Itēſeruauit illud Cathonis ꝯſiliū qͥ ait. Deſpice diuitias qͥ vis aīo eſſe btūs. Quas qͥ ſuſcipiūt mēdicat ſꝑ auari. Et hec de mūeribꝰſpōſalicijs q̄ deꝰ ſpōſe ſue donauit dicta ſufficiāt. ¶ Fecit qͦꝫ illi donatōꝫ ꝓpt̓ nuptias. qͥarepleuit ea gr̄a a plāta pedis vſqꝫ ad ꝟticemcapitꝭ. Et iō ei apparēs āgelꝰ detulit ip̄am donatōꝫ di. Aue gr̄a plena. Faciē itaqꝫ ſponſeſue licꝫ naturalit̓ pulcrā ⁊ gͣtioſam: ip̄e celeſtꝭſpōſus fec pulcriorē ⁊ om̄ībꝰ gratioſiſſimaꝫUn̄ illi dici poterat illud Heſter. xv. Faciestua plena eſt gr̄aꝝ. Et notāter d̓r gr̄aꝝ. ad inuendū ꝙ cū hac pulcritudine corꝑali habebat vna aliā ſingularē p̄rogatiua pͦ alijs ꝟginibꝰ ⁊ ſanctꝭ. Uultꝰ enī formoſus mulierꝭſolet inclinare adꝯcupiſcentiā. Et ideo dicit̉Ecc̄i. ix. Auerte faciē tuā a muliere comptaqꝛ ꝓpter faciē mulieris multi ꝑierunt. ⁊ ex hͦ inꝯcupiſcētia qͣſi ignis exardeſcit. Ad hͦ etiamadduci p̄t illud Ouidij ij. de remed̓. amorꝭ.dicētis. Nō facile eſt viſa thauꝝ retinere iuuenca. Fortꝭ equꝰ viſe ſꝑ adhinnit eque ⁊c-

MūeraextrīſecaMarie

U

fudeplid.

ẜ

L