Pars. II.
Et qualis eſt cauſa talis ꝓducitur effectꝰ. c.fert̉. ⁊. c. vulnerato. jͣ. q. j. ⁊. l. de pupillo. ff. denoui ope. nun. ⁊. c. tue. de ſpon. ⁊. c. acceſſit. etc. ex lr̄is. de deſpon. impu. ⁊. c. cum clerici. cumibi nota. extra de cenſibꝰ. Un̄ dic̄ autor in libro de cauſis. ꝙ omīs effectꝰ hꝫ ſil̓itudinemſue cauſe. ¶ Ex fructu gͦ pulcerrimo ab ip̄a beatiſſima ꝟgine ꝓducto .ſ. dn̄o nr̄o Ih̓u xp̄oin quē ꝓpter eius ſpecioſitatē deſiderat angeli ꝓſpicere. jͣ. Pe. j. cognoſcit̉ ſpecioſitas eiuſdem pulcerrime ꝟginis. De cuius formoſitate aīe ⁊ corꝑis loq̄ns beatꝰ Epiphanius īquadā epl̓a inqͥt. Mores eius erant hmorHoneſta erat ꝑ om̄īa. parū loquēs. velocisobedientie. affabilis. libere ſeruiens omnibꝰ.ſine riſu. abſqꝫ turbatōe. ſine ira. libēter ſe inclinans. honorabilis ad omēs. ⁊ admirabātur omēs in loq̄la ipſiꝰ. ſtature crat magne.capillos hn̄s flauos. ac bonos oculos. et tota erat ſpecioſitate plena. ¶ Bernardus quoqꝫ ſuꝑ miſſus eſt: omelia ſecunda ait. Uirgoregia gemis ornata virtutum. gēmiſqꝫ mentis pariter ⁊ corporis decore ꝑ̄fulgida: ſpecieſua ⁊ pulcritudine in celeſtibꝰ cognita: celi ciuiū in ſe ꝓuocauit aſpectū. ita vt celeſtis regꝭanimū ad ſui cōcupiſcentia inclinaret. ⁊ celeſtem nuncium ad ſe de ſupernis adduceret.¶ Euſebius etiā ſuꝑ Lucam expones illud.Diſceſſit āgelus ab illa: inquit. Diſceſſit abilla angelus nō ſolū impetras qd̓ optabat:ſꝫ ſtupes in virginea forma ⁊ v̓tutis plenitudine. Hec ille. De qͣ formoſiſſima ꝟgine loquēs Dantes ī comedia paradifi. c. xxxvij.ait. Soto cōſi bel ciel come diuiſo. Uintiqͣrto ſignori adua adue. Coronati veniano difior daliſo. Tuti cātauan benedicta tue Nele filiol dadam. ⁊ benedicte Sien in eternobelleze tue. Quas nob̓ ꝯcedere dignet̉ oīpotens deꝰ ī et̓na felicitate poſſe ꝯtēplari: ꝑ infinita ſecula ſecl̓oꝝ Amen.¶ De eiuſdē electiſſime ſpōſe dei natiuitateSermo qͥntusU ELEINO O.dinata ſum ⁊ ex antiqͥs anqͣꝫ ter-ra fieret. Prouer. viij. c. In ſacraſcriptura aliqn̄ d̓r ſponſa dei quelibet fidelis aīa. iuxta illud Oſee. ij. Deſponſabo te mihi in fide. trāſſumptiue ī. c. fert̉. ⁊. c.ſic̄ vnguēti. ⁊. §. opponit̉. j. q. j. ⁊ de peni. di. ij.c. ſi enī. ⁊ di. iij. §. illd̓. ⁊ de ſacra vnctōne. ca.vnico. §. qꝛ ꝟo. Hec aūt dei ſpōſa .ſ. aīa. fornicat̉ ꝑ pctm̄. iuxͣ illd̓. Hiere. iij. Tu aūt fornicata es cū amatoribꝰ multis. Un̄ de malis
hoībꝰ q̄ ꝑ vicia fecerunt adulteraſ aīas ſuasqͥ pͥus erat dei ſpōſe: exponi pōt ſpūalit̓ illudOſee. iiij. ſcꝫ Sponſe veſtre adultere erunt.¶ Aliqn̄ ſpōſe noīe intelligit̉ eccīa triūphanſde qua exponi pōt illud qd̓ dixit angelꝰ bcatoIIohani Apoc̄. xvj. dū ait. Ueni on̄dā tibiſpōſam vxorē agni. De hac etiā ſpōſa expōipōt illud Apoc. xxj. Uidi ciuitatē ſanctamhierl̓m deſcēdente de celo ſic̄ ſpōſam ornatamviro ſuo Aliqn̄ ꝟo ſpōſe noīe ītelligit̉ eccleſiamilitās. vt ī. c. oībꝰ. ⁊. c. lector. xxiiij. q. iiij. etnotat̉ in. c. ſpōſus. xlvj. di. Et de hac ſpōſa exponi pōt illud Ioh̓. iij. Qui hꝫ ſpōſam ſpōſus eſt. xp̄s enī deꝰ nr̄ ea ſibi deſpōſauit Undeoēs xp̄iani dicūt̉ filij iſtiꝰ ſpōſe ⁊ hꝰ ſpōſi de qͥbus intellexit xp̄s qn̄ inqͥt Mat. ix. Nūqͥdpn̄t filij ſpoſi lugere qͣꝫdiu cū ill̓ ē ſpōſus. EtMar. ij. Nūqͥd p̄n̄t filij nuptiaꝝ qͣꝫdiu ſpōſus ē cū illis ieiunare. ⁊ Lu. v. eadē ſnīam dixit. ¶ De hac deſpōſatōe eccl̓ie inqͥt Paulꝰ. ij.ad Cho. xj. Deſpōdi vos vni viro ꝟginē caſtam exhibere xp̄o. Uirgo eī eccl̓ia ī die iudicij eſt ad ſui celeſti ſpōſi nuptias ꝑducenda:qn̄ media nocte clamor fiet. Ecce ſpōſus venit. exite obuīa ei. Mat. xxv. Ip̄e igit̉ ſponſus nr̄ Ih̓s xp̄s ꝯcedat nob̓ eē de ill̓ ſponſe ſueeccl̓ie filijs. de qͥbꝰ ī p̄dicto Matt. c. d̓r. ꝙ ornauerūt lapades ſuas ⁊ exierūt obuiā ſponſo. Spālit̓ aūt ⁊ ſingulariſſimo mō ī ſcpͥturis diuīs noīe ſpōſe ītelligit̉ gl̓ioſa ꝟgo MaIria. qua oīpotēs deꝰ ſibi ab et̓no ſpōſam eleipgit. vt eiꝰ vnigenitꝰ filiꝰ tāqͣꝫ ſpōſus ꝓcederetde thalamo ſuo. psͣ. xviij. Un̄ cū ip̄a dei ſpōſa ꝯcepiſſet ſaluatore mūdi. canebant beatiangeli in celo. ⁊ ſctī pres ī limbo: deſiderātesnatiuitatē xp̄i. ⁊ dicebāt illud Iohel̓. ij. Egrediatur ſpōſus de cubili ſuo. De hac etiā ſpōſa exponi pōt illud Sap. viij .ſ. Hāc amaui⁊ qͣſiui mihi ſpōſam aſſumere. ⁊ amator factus ſum forme illiꝰ Deꝰ eī rex celeſtꝭ adamauit ea ſuꝑ oēs puras creaturās. ⁊ iō ea elegitſibi ī ſpōſaꝫ. Qd̓ ꝓph̓atū fuit Iſa. lxij. vbide leticia dei deſpōſantꝭ. b. ꝟ̓gine inqͥt ꝓphetaGaudebit ſpōſus ſuꝑ ſpōſaꝫ. Nō ſolū aūtdeꝰ gauiſus ē ī deſpōſatōe ꝟgīali: ſꝫ ec̄ tota celeſtis curia ⁊ vniu̓ſus mūdꝰ. Qd̓ ī figura pnūciatū fuit Heſter. ij. vbi d̓ ip̄a Heſter q̄ figurauit b. v̓ginē d̓r. Ducta ē itaqꝫ ad cubiculūregꝭ ⁊ adamauit ea rex plꝰ qͣꝫ oēs ml̓iereſ. ⁊ poſuit diadema regni ī capite eiꝰ. fec̄qꝫ ea regͣreꝓ vaſthi .i. ꝓ eua. q̄ hūanū genꝰ ſuo pctō deuaſtauit Et iuſſit ꝯuiuiū ꝑꝑari ꝑmagnificūcūctꝭ pͥncipibꝰ ⁊ ẜuis ſuiſ ꝓ ꝯiuctōe ⁊ nuptuſheſter. ⁊ dedit requiē vniuerſis prouicijs ac
MoresMarie.
Animaſponſa
C
B
Maraſponſa
Eccleſiſponſa