Sermo. IIII. De natinitate dRarie
cari pōt illud p̄s. xcvj. Lux orta ē iuſto .ſ. Ioachim. ⁊ rectꝭ corde leticia .ſ. vtriſqꝫ parētibꝰbtē ꝟgīs. qͥ miꝝ ī modū de eiꝰ natiuitate letati ſunt. Que oīa ꝯſiderās magr̄ Bartholomeꝰ piſanꝰ inqͥt vbi sͣ. Et nos gͦ gaudere ī tāta ſolēnitate debemꝰ. Ip̄a enī oriēte lux orta ēnob̓ cecis. infirmis medicīa. ignorātibꝰ doctrina. aberrātibꝰ via. pctōribꝰ venia. ꝓpiciatio deſperatꝭ. deſolatꝭ ꝯfidētia. rectꝭ corde leticia. angel̓ dn̄a. exulibꝰ pr̄ia. portus naufragātibꝰ. ſctīs ⁊ iuſtꝭ vt celū aſcēdāt ianua. porta ⁊ ſcala. Quare nos qͦs delictoꝝ cathēa cōſtrīgit. terrenoꝝ obūbrat nebula. ſua arte diabolꝰ illudit. mūdꝰ blādicijs allicit. ⁊ carnal̓ſꝑ titillat libido. ī hꝰ alme exordio decꝫ gaudere. nō ſolū angl̓oꝝ ⁊ iuſtoꝝ exēplo: ſꝫ ⁊ nr̄avtilitate. vt eiꝰ cuiꝰ gaudioſe ortu celebramꝰītercedētibꝰ meritꝭ triplici hoſte ſb̓acto a peccatꝭ purgati. gr̄a ⁊ ꝟ̓tutibꝰ adornati ad eiuſfelice gl̓iam trāſeamꝰ. Amē.De eadē excellētiſſime atqꝫ pulcerrime ꝟginis natiuitate. Sermo quartꝰ.Udeis noualux oriri viſa eſt: gaudiū: honor ⁊tripudiū apud om̄es populos.vrbes atqꝫ ꝓuinciaſ. Heſter. viijLicet om̄es qͥ ſunt ī gr̄a dei noīe lucꝭ nūcupentur. qͥbꝰ inqͥit dn̄s Matt. v. Uos eſtis luxmūdi. Un̄ Prouerbioꝝ. iiij. d̓r. Iuſtorū ſemita qͣſi lux ſplēdēs ꝓcedit ⁊ creſcit vſqꝫ adꝑfectū diē. Et apl̓s. j. ad Theẜ. v. om̄ibꝰ bonis xp̄ianis dicit. Om̄es filij lucꝭ eſtis. Tn̄beata ꝟgo Maria excellētiori mō lucꝭ nomine demonſtrat̉. q̄ om̄es ſanctos claritate precellit. Uerba enī generaliter ꝓlata debent verificari ī excellētiori ⁊ ſublimiori ſignificatōne. l.j. §. qͥ in ꝑpetuū. ff. ſi ager vecti. vel emphi. pe. cū ibi no. Et ita intelligi poteſt illudEcc̄i. xxxiij. Lux lucē ſuꝑat ⁊ dies diem. Deip̄a enī d̓r Sap. vij. Cador eſt lucis eterne:⁊ ſpeculū ſine macula. Splēdor enī d̓r qͣꝫtuꝫad puritatē mētis: ⁊ ſpeculū ſine macula qͥntum ad honeſtatē carnis. Tāta enī erat honeſtas iſtiꝰ ſpeculi luminoſi ꝙ ab om̄ibꝰ īſpiciētibꝰ expellebat om̄es motus inhoneſtos.Un̄ ip̄a ꝟgo dicere pōt illud Iob. xxix. Luxvultus mei nō cadebat ī terra. ¶ Recte autēipſa gl̓ioſa dei mater lux vocat̉ multiplici excauſa. Primo qꝛ ſicut lux hꝫ in ſub̓a ſua puritatē. ſic ip̄a claruit ſꝑ omnimoda puritate.Un̄ in eodē. vij. Sap. c. ſubditur. Uapor ēenī ꝟtutis dei ⁊ emanatio quedā claritatꝭ eiꝰſincera. Et iō nihil inquinatū in ea incurrit.
Scd̓o qꝛ ſic̄ lux oīa corꝑa excellit ſua dignitate. dicete Augꝭ. in quodā ſermone. ꝙ interom̄ia corꝑa lux pͥmū locū tenet. ſic beata virgo om̄ia creata excedit ſua nobilitate. IdeoSap̄. vij. d̓r de ea. Suꝑ oēm diſpoſitiōemſtellaꝝ .i. angeloꝝ ⁊ ſanctoꝝ. luci comparatainuenit̉ pͥor. Tertio. qꝛ ſicut lux omnibus ſeꝯmūicat: ⁊ mox vt orit̉ ꝑ orbem diffunditurſic beata virgo om̄ibꝰ bn̄ficia ſua impartit̉. ⁊ſe ad ſubueniendū eis ſemꝑ exhibet paratā.Un̄ Sap̄. vj. d̓r. poccupat eos qui ſe concupiſcunt vt ſe pͥor illis oſtēdat. Et Eccl̓i. xxj. d̓implorāti auxiliū eius ſcriptū eſt. obuiabitilli quaſi mater honorificata. Quarto quiaſicut lux om̄ia clarificat ſua pulcritudīe dicēte Ambroſio in qͦdā ſermone. ꝙ lux facit vtcetera viſibilia appareāt pulcra ⁊ laude digna. Nihil enī videt̉ niſi in lumīe. vt d̓r. ij. d̓aīa. Sic beata ꝟgo ſua illuſtratōe ⁊ illumīatione facit oꝑa nr̄a in ꝯſpectu dei eē gratioſa⁊ gl̓ia digna. Iō de ip̄a dici pōt illud Luc̄. ijLumē ad reuelatōꝫ gentiū: ⁊ gl̓iam plebistue iſrl̓. Et ad hͦ etiaꝫ applicari pōt illud qd̓ait apl̓s ad Eph̓. v .ſ. Om̄e qd̓ manifeſtat̉ īlumīe eſt. ¶ Quinto. qꝛ ſic̄ mediāte luce cernimꝰ ꝑ qua viā incedere debeamꝰ. ſic mediāte ꝟgine bn̄dicta cognoſcimꝰ qͦ itinere ad celeſtē patriā ꝑuenire valeamꝰ. Iō ipſi dicerepoſſumꝰ illud pͣs. xxxv. In lumīe tuo videbimus lumē. In natiuitate enī ipſiꝰ ꝟificatuꝫfuit illd̓ Iſa. ix. Populꝰ qͥ ſedebat ī tenebrisvidit luce magnā. ambulātibꝰ ī regione vmbre mortꝭ luxorta ē eis. Deꝰ nāqꝫ ip̄i virgininaſcēti dixit illd̓ Iſa. xlij. dedi te ī lucē gētiumvt aꝑias oculos cecoꝝ. Sexto appellat̉ lux.qꝛ ſic lux ē delectabil̓ ad vidēdū. ⁊ letū hoīeꝫreddit. iuxͣ illd̓ Prou̓. xv. lux ocl̓oꝝ letificataīam. Et Ecc̄i. vj. Dulce ē lumē ⁊ delectabileocul̓ videre ſolē. Et alibi d̓r. ꝙ lucis claritasmaximā ⁊ delectabilē ꝯmoditatē p̄bet ihabitātibꝰ domoſ. vt ꝓbat̉ ꝑ. l. pͥmū. ī fi. ff. ſi vſulfru. pe. ⁊ i. l. ſi is qͥ binas. ff. de ẜui. Ecōtrarioˡꝟo ſb̓tractō lucꝭ maximū dat īcōmodū īcarceratꝭ. l. j. C. d̓ cuſt. re. Ita iſta ꝟgo pulcerrīaq̄ (vt figuratiue ſcpͥtū ē Sap̄. vij) fuit lux ſpecioſior ſole formoſitate ſua n ſolū hoīes ⁊ angelos ſꝫ etiā ip̄ꝫ deū letificauit. Et ſb̓tractioſue claritatꝭ ⁊ gr̄e nob̓ ī hac valle miſerie īcarceratꝭ maximū diſpēdiū fac̄. Iō nō ſolū noseiꝰ claritatē ītueri deſiderāꝰ: ſꝫ etiā celeſtꝭ ſuuſſpōſus hͦ affectās inqͥt illi Can̄. ij. c. on̄de mihi faciē tuā. ſonet vox tua ī auribꝰ meis. voxeī tua dulcꝭ ⁊ facies tua decora nimis. ⁊ Cāti. iiij. iteꝝ ait. Quā pulcra es amica mea qͣꝫ
i 2
Uerbagenera
Lucꝭ cōmoditaſ