Pars. II.

ria tria ſata farine cōmiſcuit. qn̄ xp̄m exiſtētem in his tribꝰ ſubſtātijs de ſuis viſceribuſgenerauit. ¶ Tertio dico ꝙ iſta terra fuit fe-e cūda. bona enī terra generat fructu triceſimūmelior ſexageſimū. optima ceteſimū. vt habet̉ Mat. xiij. ⁊ Mar. iiij. Iſtu aūt triplicēfructu terra v̓gīalis ꝑtulit. ip̄a eī fuit nupta⁊ ſic ꝓtulit fructu triceſimū. fuit vidua et ſicꝓtulit fructu ſexageſimū. fuitqꝫ ꝟgo ꝟginuꝫ⁊ ſic ꝓtulit fructū centeſimū. de qͦ dr̄ Gen̄. xxvj. ſeminauit Iſaac .i. deus in terra illa. id eſtin ꝟgine Maria ⁊ inuenit centuplū. hec igitur bn̄dicta v̓go figurata fuit in illa terra optima ⁊ fructifera fluēs lacte ⁊ melle qua ꝓmiſit deus ppl̓o ſuo. Exo. iij. Hec ē illa terra bona hn̄s irriguū ſuꝑius ⁊ inferiꝰ quā caleph.id eſt. deus dedit filie ſue .i. eccl̓ie in dotē ꝓ peculiari poſſeſſione. Ioſue. xv. ¶ Quarto di-co ꝙ iſta terra eſt ad germinādū apta. de qͣIſa. xlv. d̓r. aꝑiat̉ terra ⁊ germīet ſaluatoreꝫHec eſt illa terra de qͣ dixit deꝰ Gen̄. j. Germinet terra herba virente ⁊ faciētē ſemē ⁊ lignūpomifeꝝ faciēs fructū iuxta genꝰ ſuū. Cuiusſemen in ſemetip̄o ſit ſuꝑ terrā. ip̄a enī btā ꝟgo germīauit herba virētē ſanctaꝝ cogitatōriū ⁊ meditationū ⁊ flores feructiū deſideriorum ⁊ fructꝰ ꝑfectaꝝ oꝑationū. ⁊ lignū vite īmedio ꝑadiſi. eius qͦꝫ ſemē remāſit ſuꝑ t̓raꝫſcꝫ exterioꝝ exemploꝝ iuxta que alij poſſintfructificare ꝑ imitationē. Hec eſt illa terra d̓qua inquit Dauid. pͣs. lxxxiiij. Dn̄s dabitbenignitatē: ⁊ terra noſtra dabit fructū ſuuꝫſcꝫ ſaluatorē mūdi. Et hoc eſt qd̓ p̄dictū fuit Iſa. iiij. vbi d̓r fructus terre ſublimis. Dehac etiā terrā intellexit idē pͣs. dum de eo ait.oꝑatus eſt ſalutē in medio terre. id eſt virginis gl̓ioſe. Hec ē illa terra ī qͣ debemꝰ oꝑari ꝑdeuotōꝫ. qꝛ vt inqͥt fapiēs Prou̓. xij. q̄ oꝑat̉terrā ſuā ſaturabit̉ panibꝰ .i. cōſolatōnibusſpūalibꝰ. Iō vnicuiqꝫ noſtꝝ inqͥt MoyſesDeut̓. viij. Bn̄dicas dn̄o deo tuo ꝓ terra optima qua dedit tibi. Hec inquā eſt illa terrabn̄dicta quā deꝰ omniū gr̄aꝝ ſuaꝝ ꝓfluuioirrigauit. de qua intelligi pōt illud ad Rom̄.vj. Terra ſepe ſuꝑ ſe venientē bibens imbreꝫaccipit bn̄dictōꝫ a deo. Hec eſt illa t̓ra quaꝫdeus ſua habitatōe illuſtrauit. de qua Iſa. vjd̓r. ⁊ plēa erat omis terra maieſtate eiꝰ. Heceſt illa terra de qua ſapiens Prouer. iij. inqͥtdn̄s ſapīa fundauit terrā. Hec eſt illa terraque peperit eternā ⁊ ineffabilē veritatē. ẜm illud psͣ. lxxxiiij. veritas de terra orta eſt. Heceſt illa terra quā bn̄dixit deꝰ. Cui inquit Danid in p̄dicto p̄s. Bn̄dixiſti dn̄e terra tuam

¶ Poteſt etiā exponi illd̓ in pͥncipio creauitdeus celū ⁊ terrā vt ꝑ celū qd̓ incorruptibileēintelligat̉ aīa ꝟginis q̄ a deo creata ab omnipctō fuit incorrupta. ⁊ ꝑ terrā intelligat̉ eiuscorpꝰ mortale a ꝑentibꝰ ꝓpagatū. ⁊ ẜm hͦ exponi pōt illud Prouer. xxv. Celū ſurſum: etterra deorſum. Quia ꝟo vtrūqꝫ hoꝝ excellētiori mō deꝰ ꝯdidit qͣꝫ vnqꝫ aliqua creaturaꝫ⁊ qͣꝫ pͥmū celū ⁊ pͥma terram. Iō hͦ in ſpū videns Ioh̓. euāgeliſta inqͥt Apoc. xxj. Uidicelū nouū ⁊ terrā noua. Et qꝛ btā ꝟgo nō ſolū in aīa. ſꝫ etiā in corꝑe fuit beatificata ⁊ gradei plena. Ideo inqͥt deus Hiere. xxij. Celū ⁊terra ego impleo.¶ Pars ſcd̓a hꝰ ẜmōis q̄ d̓r p̄nunciatōisNquit Bern̄. in epl̓a ad lugdunenIſes. Quod paucis mortaliū eſt cōceſſum fas nō eſt credere tāte ꝟginifuiſſe denegatū. quo p̄ſuppoſito ꝙ natiuitaſbeate ꝟginis debuerit p̄nūciari. patet ſi attendat̉ p̄eminētia ipſiꝰ ꝟginis ad illos qͥ fuerūt dpnunciati. Nam ꝑ angelū fuit nunciatꝰ mantri iſmael. vt habet̉ Gen̄. xvj. Et Iſaacpr̄i ⁊matri Gen̄. xviij. ⁊ Samſon vtriqꝫ parentiPrimo mr̄i cui dixit angelꝰ Iudi. xiij. Sterilis es ⁊ abſqꝫ liberis: ſed ꝯcipies ⁊ paries filium ⁊c̄. Scd̓o fuit annunciatꝰ pr̄i ſuo Manue. Iudi. xiiij. Ioſias quoqꝫ ꝑ ꝓpheta fuitpnunciatꝰ. iij. Re. xiij. Iacobqꝫ ⁊ Eſau fuerunt pnunciati diuino oraculo. Gen̄. xxv. ⁊Ioh̓. pri ſuo Luc̄. j. Si gͦ iſti fuerūt p̄nuciati: nō eſt dubitandū qn̄ etiā btā ꝟgo fuerit p̄nunciata. q̄ fortior eſſe debebat Samſone īꝓſternēdo hoſtes īferiores. Sublimior Iſaac in meditatōe ⁊ ꝯtemplatōe. Iſmaele fecūdior. qꝛ ⁊ ſi ille duodecim pͥncipes generauitGen̄. xviij. Maria ꝑ filiū totū mundū advitam gr̄e ꝑduxit. Feruentior ī obſeruatiōemandatoꝝ Ioſia. ⁊ immunior Iacob ab oīpeccato: ac Ioh̓e ſanctior. ⁊ omni ꝟtute fecūdior. Debuit gͦ vt inqͥt Anſelmꝰ in li. de concep. virgi. c. ij. p̄nunciari per angelum ſicut ⁊factuꝫ fuit. Dr in lib̓. de infantia ſaluatoris.Si enī deus ꝯſueuit mittere angelū ꝓ minoribus negocijs. ſic̄ Thobie Raphaelem adcuratione infirmitatis. Thob̓. xij. Et Gabrielē ad liberatōem captiuoꝝ. Daniel̓. ix. etMichaelē ad expugnādū inimicos Apoc̄.xij. multo magis ꝯgruū fuit p̄nunciari natiuitateꝫ ꝟginis bn̄dicte. que ꝯceptura erat illū qͥ veniebat curare infirmitates. liberare captiuos: ⁊ hoſtes expugnare. qͥ dixit Iſa. lxj.Spūs dn̄i ſuꝑ me vt mederer ꝯtritos corde ⁊ p̄dicarē captiuis indulgētia ⁊ diē vltio-

QTerra fecunda.

RTerragerminans

Mardebuitꝭnūcian

T

E