Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Offictum

dit me. obſecro te o regina celoꝝ: dn̄a angl̓orum. mater miſericordie: fons indeficiēs diuiue clementie: vt nobis famulis tuis qͥ immaculate ꝯceptiōis tue veneranda ſolēniacolimus: īpetrare digneris a dilecto filio tuoaīe ſanctitatē: ſanitatē corꝑis: fructuuꝫ terrevbertatē: omniūqꝫ delectabiliū abūdantiamom̄es etiā diaboli inſidias ⁊ fraudes a nob̓expellas: ⁊ ꝯtra adu̓ſa oīa nos cuſtodiēs: advita poſtremo ꝑducas eternā. ℟. Congratulamini mihi oēs qͥ diligitis dn̄m. Quiacum eſſem paruula placui altiſſimo all̓a. ꝟ.Ego ex ore altiſſimi ꝓdij pͥmogenita. ego inaltiſſimis habitaui ⁊ ī oī populo ⁊ gēte pͥmatum tenui. Quia. De Omelia. Lectio ſeptima.T ſi ex ſuperioribꝰ argumentis glorioſe ꝟginis innocentiā: etiam nonadmodū ſubtilis ꝑcipere poſſit ītellectus: tn̄ ꝓ deuotaꝝ ꝯſolatōe mentium dn̄enoſtre puritatē adhuc aliter comprobabo.Si beata virgo Maria originali fuiſſet vicio maculata non poſſet dici ſimplicit̓ ꝟgo.quia ſicut per luxurioſam cōmixtionem corrumpitur caro: ita aīa per peccatū. Si gͦ originalis infectio glorioſe dei genitricis animāſordidaſſet virgo nō eſſet ſimpliciter ſed ẜmquid tm̄modo nuncupanda. In contrariūaūt canit eccleſia. Sancta ⁊ immaculata ꝟginitas. gͦ cōcluſio nr̄a veriſſima demonſtrat̉ ℟. Factum eſt diluuium peccati ſuꝑ oēmterram. Opertiqꝫ ſunt omnes montes excelſi ſanctorum all̓a. ꝟ. Archa vero deifera eleuata eſt in ſublime. ⁊ ferebatur ſuper aquas.Opertiqꝫ ſunt. Lectio octauaSufficienti etiā diuiſione hec veriNItas declarat̉. Circa dn̄e nr̄e cōceptōnem vnū ex tribꝰ dicere neceſſe eſt.Aut ꝙ deus illā p̄ſeruare non potuit. Aut ꝙpotuit quidē ſꝫ noluit. Aut ꝙ potuit ⁊ volūit p̄ſeruare. Si pͥma opinione cōprobas neceſſario tibi dicendū eſt ꝙ deus nō eſt omnipotens. hoc aūt hereticā habet prauitatē: qꝛapud deū nō eſt impoſſibile omne verbuꝫ. gͦtu hereticus ⁊ infidelis habendus es: ſi beatam v̓ginē ideo in originali pctō exiſtimasconceptam. quia deus illā preſeruare nō potuit. Si vero ſecunde adheres opinioni: ꝙdeus potuit quidē ſed noluit venerandā matrē ſua īmaculata cuſtodire: neceſſe habes ꝓfiteri xp̄m erga genitricē ſuam: boni nullatenus filij debitu peregiſſe. Bonus nāqꝫ filiusmatrem ſuā debet diligere. eamqꝫ a cunctismalis ⁊ ab omni infamia iuxta ſua potenti-

am liberare. Cum igitur originale peccatumceleſtis glorie ianua claudat. gratia ⁊ viſionem dei eternā aufert maculatis: nihilqꝫ turpius nefanda peccati veſania excogitarivaleat per quā filij diaboli nuncupamur ⁊ ſumꝰ.Iniquū valde ⁊ horribile videret̉: ſi aſſererequis p̄ſumeret ꝙ dn̄s noſter illā quā ab eternō elegerat in matrē in tantā ignominiā dedecus ⁊ iacturā corruere ꝑmiſerit cum poſſꝫpreſeruare. Cum ergo dominꝰ noſter non venerit ſoluere legem ſed adimplere: ꝓfecto cōſtat ꝙ dilectam matrē ſuam iuxta legis mādatum voluit honorare. ℟. Filij hominūvſqꝫquo graui corde. vt quid diligitis vanitatem ⁊ queritis mendaciū? Scitote quoniam dn̄s ip̄e eſt deus ipſe fecit eam ⁊ preſeruauit eam all̓a all̓a. ꝟ. Ferculum fecit ſibi rex ſalomon de lignis libani. columnas eius fecitargenteas. reclinatorium aureum. aſcenſuꝫpurpureū media charitate conſtrauit. Scitote. Lectio nonaIigitur deus non modo potuit ſedſetiam voluit gl̓ioſam virginem matrem ſuā ab originali vituperio preſeruare. cum nihil diuine poſſit reſiſtere voluntati: cūqꝫ diuinū bn̄placitum ſit inuiolabile. quia preceptū poſuit dominꝰ ⁊ nō p̄teribit: ⁊ omīa quecūqꝫ voluit fecit. Inconuincibili ratōne cōcluditur ꝙ pijſſimus ſaluatornoſter qui ab eterno matre ſuā ab originalilabe cuſtodire diſpoſuit illam proculdubioimmaculataꝫ p̄ſeruauit. Recte ergo deuotahec mulier dn̄m noſtrū alloquit̉ dicēs. Beatus venter qui te portauit ⁊ vbera que ſuxiſti. Hoc etiā tiburtina Sybilla comemorans decātauit. O felix illa mater cuius vbera xp̄m lactabūt. Felix gͦ Maria mater dn̄inoſtri bn̄dicta. Felix Maria mundi totiuſimperatrix ⁊ dn̄a. Felix Maria ab omni labe peccati per ſuū dulciſſimuꝫ filium penituspreſeruata: cui ſit honor ⁊ gloria in ſecula ſeculoꝝ Amen. Ad laudes ⁊ ꝑ horas an.Aque multe non potuerunt extinguere marie charitatē all̓a. An̄. A cuſtodia matutiavſqꝫ ad noctē ſperauit Maria in dn̄o all̓a.An. Apud dn̄m miſericordia. ⁊ copioſa ſuper Mariā redēptio all̓a. An̄. Reges terre⁊omēs populi laudate mr̄em dn̄i dei nr̄i all̓a. Ad bn̄dictus an̄. Que eſt iſta que ꝓgreditur quaſi aurora conſurgens. pulcra vt lūna: electa vt ſol: terribilis vt caſtroruꝫ aciesordinata all̓. all̓. In ſecūdis veſperis An.Tota pulcra es ⁊c̄. ꝟ. Diffuſa eſt gratia ī labijs tuis all̓a. ℟. Propterea benedixit te d-