Pars. I.
ro. ſuoꝝqꝫ ꝓceꝝ atqꝫ militū potenti exercituvotū p̄dictū ꝓtinus ꝯpleuer̄t. Animēturgͣoēs xp̄iani pͥncipes ad colendā immaculatamr̄is dei ꝯceptōꝫ. atqꝫ ipſius feſtiuitatem iubeant in omī potētie ſue dominio ſolēnit̓ celebrari. Si qͥs enī aliquā a p̄dicta ꝟgīe gr̄amdeſiderat obtinere. illa ad ꝯceptōis ſue reuerentiā ſtudeat flagitare. ¶ Hoc nāqꝫ nouiſſimo mūdi tꝑe dignabit̉ bn̄dicta ꝟgo vniuerſo orbi puritatē atqꝫ innocentia ſuā demonſtrare. rebelles ſuos ꝓſternēs: ⁊ ſue ꝯceptiōisdeuotos exaltās magnifice. Sic̄ fec̄ Alexandro nequa magno theologo. cui rebelli et cōtrario īmaculate ꝯceptōis ip̄a bn̄dicta ꝟgoindignatōem ſua demonſtrauit. Sil̓i mō qͦetiam demonſtrauit Alexādro de ales. vndeetiā ip̄m ꝯuertit. Quapropter p̄dictus doctor cōpoſuit pulcerrimū ẜmone de ꝯceptiōemr̄is dei. accipiēdo ꝓ themate illud Cantic̄.iiij. Tota pulcra es ⁊c̄. in qͦ ſic dicit. Feſtumꝯceptōis btē Marie ꝯſecrate ꝟgīs honorat̉ꝓpter reuelatōem que facta fuit abbati Helſino vt talē diē q̄ ſignāter fuit ſibi exp̄ſſa celebrari faceret ad honorē ꝟginis mr̄is dei ſubinterminatione mortꝭ ſibi infligēde: Cum gͦreuelatio facta illi ſancto abbati non debeatdiſcredi. ſicut nec reuelatōes antiqͥs patribꝰfacte. pie credēdū eſt ꝙ iuxͣ dictā reuelatōemp̄fata ſolēnitas debeat celebrari. Ad quod ſtimulamur. qꝛ natiuitas btē virginis celebrat̉ꝓpter reuelatōem cuidā ſolitario factam. ꝗre gͦ ꝯceptio nō debeat celebrari iuxta reuelationem illi ſancto abbati factā? Ego igit̉ doceo ⁊ aſſero ⁊ credo illos eſſe cōmendādos qͥpie ⁊ deuote feſtū ꝯceptōis celebrādū dixer̄tEt hͦ p̄cipue. Nam cū mgr̄ theologie exiſtēſin ſcolis publice contrariū docerē. ⁊ iſto die ſicut in alijs diebꝰ officium doctoris in ſcolisexercere vellē (teſte ſole iuſticie) arripuit me tārepentinus morbꝰ ꝙ eodē die ⁊ annis ſingulme excecauit. ita ꝙ tali die ꝯceptōis officiūmagiſterij exercere nūqͣꝫ valui. vn̄ auditoreſꝯſocij mei extimātes iſtū morbū euenire mihi qꝛ impugnabā feſtū ꝯceptiōis: me corripuerūt. ⁊ ſanū ꝯſiliū habui ab eiſdem vt deillo feſto credere ꝯͣriū. ac illud feſtū celebrandū annuatim fore ſentirē. Et hͦ doceo faciendu. ⁊ hͦ aſſero. Hec ille. Ego aūt dicere poſſum cū btō Aug. ī ẜmōe de aſſumptōe ꝟgīsin qͦ poſtqͣꝫ rōnibꝰ pijs ⁊ catholicꝭ probauitcorpꝰ beate ꝟgis nō fuiſſe corruptu nec a vermibꝰ corroſum. ſꝫ ſil̓ cū aīa reſuſcitatū ⁊ gl̓ificatū ait. Tibi ago gr̄as xp̄e. qꝛ de ſctā virgīemr̄e tua niſi qd̓ piū eſt ac dignū viſuꝫ ē ſen-
tire nō potui. ¶ Ut enī dic̄ Petrus aureolivbi sͣ. eadē dici p̄n̄t ī pn̄ti q̄ſtiōe. īmo om̄iaargumēta q̄ fec Aug. ad ꝓbandū ꝙ incōueniens fuiſſet btē ꝟgīs corpꝰ in putredinē v̓timulto magis ꝯcludūt incōueniētiſſimuꝫ fuiſſe eiꝰ aīam pctī ſtercoribꝰ ſordidari ⁊ putrejfieri. Inter alia aūt fundamēta pōt adduciillud qd̓ idē Augu. vbi sͣ. inquit. dum ait.De Maria credēdū nō videt̉ nec extimabile illud cuiꝰ extimatōeꝫ ꝓcul pellit inextimabile munꝰ qd̓ accepit. Suꝑ qͥbꝰ ꝟbis arguit Petrꝰ aureoli vbi s. di. Sꝫ certū ē ꝙ maternitas dei cauſalitas oīs gr̄e. pͥncipatio diuine pacꝭ: charitatꝭ ⁊ amicicie: repellit extimatione oīs pctī. Inextimabile eī eſt pͥncipiuꝫamicicie eē filia odij. pͥncipiū charitatꝭ ⁊ pacis eē filiā ire. mr̄em dei eē ẜuā pctī Ergo hocom̄ino eſſe nō debuit ẜm ꝟba Aug. Hec illeNō enī ꝯgruū fuit deo redēptiōem humanigenerꝭ malo īchoare pͥncipio q̄ tā bono debe ꝓbat ꝑagi exitu. Ad qd̓ fac. c. pͥncipatꝰ. .j. q. j. i⁊ qd̓ notat glo. in aut̓. vt iudi. ſine quo qͦ ſuf.§. cogitatio. coll̓. ij. ꝑ textū ibi. Facit etiā adp̄dicta ꝙ initiū eſt ſpectādū. l. iij. §. ſeio. ff. demino. l. ſi ꝓcuratore. in pͥn. ff. ma. ⁊. l. ſi id qd̓§. ſi filius. ff. ꝓ ſocio. ⁊. l. pomponius. la. ij. ffde nego. geſt. Multū enim valet bonū initium ⁊ bona fides in pͥncipio. l. qͥd gͦ. in pͥn. ff.de his qui no. infa. l. j. ⁊. ij. C. de longi. tem. p̄ſcrip. ⁊. §. ſi quis a nō dn̄o. inſti. de reꝝ diui.⁊. c. fi. de p̄ſcrip. Ex quibꝰ omnibꝰ patet ꝙ incōueniens fuiſſet mr̄em dei hr̄e malū initiū.¶ In p̄dicto etiā loco p̄dictus doctor arguitſic. Si (vt ait Hieronymꝰ ad Euſtochium)om̄is honor īpēſus mr̄i redundat in filium.gͦ ſimiliter dicendū eſt de vituꝑio. Quia adquē ſpectat cōmodū: ſpectat ⁊ incōmoduꝫ. l.ẜm naturā. ff. de regū. iur. ⁊. l. ſi nō fuerint. §.ita choiri. ff. ꝓ ſocio. Cū igit̉ turpitudo originalis peccati ſumme repugnet filio. nō videt̉bn̄ honorare xp̄m ī mr̄e qͥ dicit in ea origiale pctm̄ fuiſſe. Hec ille. ¶ Et maxime cū ip̄adei mater (vt s. patuit) fuerit fabricata a filioſuo qͥ fabricat mūdiſſima ⁊ puriſſima. Sic̄gͦ ignis nūqͣꝫ fuit ſine calore. nec aqua aliqn̄fuit ſine humore. ita ⁊ beata dei genitrix nunqͣꝫ fuit ſine īnocētia ⁊ puritate. ſuiqꝫ filij gra⁊ amore. Mr̄em igit̉ dei infamari ⁊ vituꝑari nemo dꝫ ſupportare. nā etiā fideles ac boni canes ꝯͣ auferetes bona dn̄oꝝ ſuoꝝ ſolentlatrare. rabidi ꝟo canes etiā dn̄m ac dn̄amſuā querūt mordere. Cum ergo ẜm iura licitum ſit defendere vaſallum et ſeruum. l. ſꝫ ſi rvnus. §. ſeruus meus. ff. de iniu. Iteꝫ famū
De Alerādro deales
C
Nōdeit coꝟginis iAnerari
I
De bonsinitio
Ptlire licet