Pal̓s. I.
trini. Et ſanctꝰ Remigiꝰ ſuꝑ epl̓am Pauliad Eph̓. Sicut corpus nō viuit ſine aīma.ſic aīa d̓r mortua ſine deo. ⁊ eius gr̄a que ē vita anime. Illa gͦ anima que ꝓpter originalepeccatū nō eſt ī dei gr̄a: ſꝫ in indignatōe eiusꝓfecto eſt mortua. Et iō inqͥt Petrꝰ aureoliin tractatu de ꝯceptiōe btē virginis. Certumeſt ꝙ peccatū originale eſt maius veniali ⁊ deteſtabilius deo: cum ꝓmereat̉ eius irā ⁊ damnatiōem eternā qua veniale nō meret̉. Hecille. ¶ Quo aūt originale pctm̄ eſt leue ꝓpt̓quod om̄ia mala humano generi euenere?Profecto ſi nō eſſet grauiſſimū nō oportuiſſet grauiſſimā penā ꝓ illo pati dei filiuꝫ. Nemo igit̉ dicat ꝙ illud peccatū eſt leue ꝓpt̓ qd̓dei filius ſic horribiliter mortuus eſt ī cruce.hoc aūt peccatū qd̓ eſt mortale ponit hominem in demonis poteſtate. Si enī exiſtēs inoriginali peccato nō eſſet poſſeſſus a diabolo: nō inſufflaret baptizās in eū qͥ baptizat̉:dicens. Exi ab eo ſathanas. Item nō facerꝫcū abrenūciare diabolo niſi pͥus fuiſſet ſubeius ditione ⁊ imperio. Itē ꝓhibetur in ſacroſepeliri qͥ morit̉ in originali. vt ꝓbari poteſtꝑ. c. eccl̓iam. de ꝯſe. di. j. vn̄ eſt de illis de qͥbusdicit̉ Hiere. xxij. Sepultura aſini ſepelietur⁊ hoc vt oſtendat̉ ꝙ eſt mortuus inimicꝰ xp̄iquia nō eſt ſibi vnitus ꝑ baptiſmū. ⁊ in hocſenſu exponi poteſt illd̓ quod ait ſaluator noſter Luc. xj. c. ⁊ Mat. xij. dicēs. Qui nō eſtmecum ꝯtra me eſt. qd̓ etiā ponit̉ in. l. celicolarum. C. de iudeis. ¶ Ad fundamentū autēprimū reſpondet̉ ꝙ nō eſt veꝝ ꝙ origīale peccatum nō ſit voluntariū. īmo hec eoꝝ locutio implicat ꝯtradictiōem. Si nō eſſet voluntariū nō eſſet pctm̄: dicēte Aug. in lib̓. delibero arbitrio. Pctm̄ adeo ē volūtariū. ꝙ ſinō eſſet volūtariū nullū eſſꝫ pctm̄. qd̓ dictūetiā ſacri canones ſepiꝰ ꝯfitēt̉. vt pꝫ .xlv. diſ.c. de iudeis. ⁊. xv. q. j. c. merito. ⁊. c. illa. ⁊. c. nōeſt. ⁊. xxiij. q. iiij. ca. Nabuchodonoſor. vbid̓r. Uaſis ire nūqͣꝫ deus redderet interituꝫ ſinō ſpontaneū inueniret̉ hō hr̄e pctm̄. Cū gͦdeus reddat interitū aīe ī pctō origīali exiſteti. vt declaratū eſt sͣ. ẜmōe. j. ꝑte. iij. falſum ēdicere ꝙ origīale pctm̄ nō ē volūtariū. Ad p̄dicta etiā ꝙ om̄e pctm̄ ſit volūtariū: faciuntea q̄ habent̉ ī. c. ſic enī. xxiij. q. v. ⁊. c. cū volūtate. de ſen. ex. ⁊. l. di. c. ſi qua femina. ⁊. c. ſi qͥſ⁊. c. quantū. ⁊. c. hi qͥ. ⁊. c. ſepe contingit. ⁊. C.ad legē cor. de ſic. l. j. ⁊. ff. de furt. l. qͥ iniurie. inpͥn. Dico gͦ ꝙ originale peccatū d̓r volūtarium ī radice in qͣ om̄es peccauerūt ẜm dictuꝫapl̓i ad Roma. iij. Ut eī dictū eſt s. ẜmone
pͥmo. ꝑte. ij. tota humana natura erat ī adāqn̄ volūtarie peccauit. ⁊ ꝯſequēter hͦ mō illipeccato ꝯſenſit. Et iſta reſpōſio colligit̉ ex dictis mgr̄i Petri aureoli in tractatu de conceptione btc ꝟgīs. ⁊ fuit originaliter beati Auguſtini. qui vt refert mgr̄ ſen. in. ij. diſt. xxxj.in lib̓. ꝯͣ Iulianum hereticū negantē ī ꝑuul̓eſſe pctm̄ originale. ſic ait. Querꝭ forte vtrūoriginale peccatū ex volūtate ſit? Reſpōdeoprorſus ⁊ originale pctm̄ ex volūtate eſſe. qꝛhoc ex volūtate pͥmi hoīs ſeminatū eſt. vt īillo eſſet ⁊ ī om̄es trāſierit. Hec ille. ¶ Sꝫ reſpondēt qͥdā ꝙ licet originale ſit volūtariūeo modo quo ſupra dictū eſt. tn̄ pctm̄ veniale habet magis d̓ volūtario. Cū igit̉ pctūmtāto ſit grauiꝰ qͣꝫto magis hꝫ de voluntariogͦ veniale eſt grauiꝰ originali Sꝫ huic palliato argumēto: rn̄detur ꝙ hoc eſt veꝝ ꝙ dataꝰ1paritate grauitatis duoꝝ pctōꝝ in ſe. qͣntogaliqd̓ eoꝝ cōmittit̉ cū volūtate magꝭ delibenrata ⁊ ſpotanea. tanto eſt grauiꝰ. Sed datadiſparitate illoꝝ non ſequit̉ generaliter ꝙ illud ſit grauius pctm̄ qd̓ eſt magꝭ volūtariūAl̓s ſequeret̉ ꝙ vnū leuiſſimū pctm̄ venialeꝯmiſſum ſponte ⁊ volūtarie ac data oꝑa eētgrauius vno homicidio aut ꝑiurio grauiſſimo. ſiue alio ſcelere maxīo qd̓ qͥs cōmitteretnō libeter nec ſpōtanee ſimpliciter: ſꝫ timorealicuius vel impulſu. qͥ tn̄ nō excuſaret euma mortali pctō. Et ſic nō valet argumētuꝫ p̄dictū. qꝛ vt pꝫ ex dictis in ſuꝑioribꝰ ẜmonibus originale pctm̄ e in ſe incōꝑabilit̓ grauius omī veniali. ⁊ ideo licet veniale magꝭ habeat de volūtario. ꝑ hͦ nō ſequit̉ ꝙ ſit grauiusoriginali pctō. ¶ Ad ſcd̓m ꝟo fundamētumrn̄dent aliqͥ. ꝙ licet vſqꝫ ad diē iudicij n̄ pu liniantur decedētes in originali niſi pena dani dtamen dicit Hugo que refert Archidiaconꝰ ain. c. firmiſſime. de ꝯſe. diſ. iiij. ꝙ tales cruciabuntur .ſ. poſt iudiciū diuerſis tormētꝭ: licetnō ita grauiter ſicut illi qͥ originali addider̄tactualia. Et hāc opinionē etiā tenet Greg.ix. moral̓. Et videt̉ ꝓbari ex euangelio. Sicenī pꝫ Mat. xxv. c. oēs homines adducent̉ad iudiciū. ⁊ vna ꝑs .ſ. electoꝝ ponet̉ ad dexterā iudicꝭ ꝑtē. ⁊ omēs hi ibūt poſt iudicium īvita eterna. de quoꝝ numero non erunt mortui in originali peccato. Alia ꝟo ꝑs .ſ. reproboꝝ ponet̉ ad ſiniſtrā: ⁊ iſti omēs poſt iudicium ibūt in ignē eternū qͥ paratus ē dyabolo⁊ angelis eius. Et hͦ eſt qd̓ inqͥt Aug. in lib̓.de fide ad Petꝝ. ⁊ habet̉ trāſſumptiue in. d.c. firmiſſime. de ꝯſe. diſt. iiij. vbi ait. Firmiſſime tene non ſolum homines ratōne vtētes:
Origīale ē volūtarium
Origīale eſt grauiſſimū
Origīale qͦmodo punit̉a deo
Ꝙ orbginale ſitgrauiꝰ veniali