Sermo. II. De conceptōe Marie
lū niſi qͥ ⁊ deſcēdit filiꝰ hoīs. Dicūt tn̄ aliqͦ ꝙſic̄deꝰ p̄ſeruauit ſpāliter beata ꝟginē ab originali pctō. ita ſi mortua fuiſſet an̄ paſſione filij. ſpālē ei deputaſſet locū ī qͦ gl̓ificata eēt. etiam an̄ ingreſſum celi empirei .ſ. ex diuina viſione ꝓpt̓ quā dici potuiſſet eē ī ꝑadiſo. Sicut fuit latro cui dixit ieſus Lu. xxiij. Amendico tibi: qꝛ hodie mecum eris īꝑadiſo. ⁊ tn̄ip̄e latro nō intrauit celū empireū an̄ aſcēſionē xp̄i. ſꝫ ꝓ eo dictꝰ ē fuiſſe ī ꝑadiſo. qꝛ erat cūīxp̄o. ⁊ eiꝰ diuinitatē ꝯtēplabat̉. In cōi enī ꝓuerbio d̓r: ꝙ vbi ē papa ibi ē roma. vt notatInno. ī. c. ego. n. de iureiurā. ⁊ ī. c. qd̓cūqꝫ. iiij.q. j. ⁊ Arch. ī. c. pn̄ti. de p̄bē. ⁊ dign. ⁊. vij. q. j.e. ſcire. Poſſumꝰ qͦꝫ dicere ꝙ hec oppoſitio ēvana. Nā deꝰ qͥ ab eterno pẜuare mr̄em ſu āſtatuit. etiā ne moreret̉ an̄ filium ordinauit.¶ Ad quartā rōem q̄ dicta eſt hūiliatōis rn̄deo. ꝙ ſi iſta rō eſſet bona: eq̄ ꝓbaret ꝙ matxp̄i fuiſſet ſb̓ actuali pctō. vn̄ ꝓcedendo ẜmip̄am ꝓbaret̉ ꝙ ꝟgo gl̓ioſa fuiſſet maior ꝑ eccatrix q̄ vnqꝫ fuerit ī mūdo. qd̓ falſiſſimū ē.⁊ ſic dato pͥmo incōueniēti plura ſequerēturqd̓ nō dꝫ fieri. l. ratas. ⁊ ibi glo. Allegat Ariſto. C. de reſcin. vē. ⁊ d̓ hͦ etiā habet̉ in. §. cogitatio. ī aut̓. vt iudi. ſine quo qͦ ſuf. col. ij. Nōobſtat gͦ dictū Hiero. qꝛ vt aliqͥ dicūt: nō dicit aſſumi ſꝫ expͥmi. vt .ſ. daret̉ ſpes pctōribꝰnō aūt negat qͥn ī ip̄a genealogia fuerīt ml̓te mulieres q̄ in ſcpͥtura nō rep̄hendūt̉ cū fuerint ſancte. alit̓ falſum diceret. vt dic̄ Nicolaꝰ de lyra ſuꝑ Matt. j. c. vn̄ ip̄emet Hi ero.expͥmit de qͥbꝰ ml̓ieribꝰ loquit̉ .ſ. de Raab meretrice. ⁊ de Berſabee vxore vr̄ie. ac de Ruthmoabitide. Uel pōt dici ꝙ Hiero. loquit̉ deparētibꝰ remotꝭ nō ꝓpinqͣs. Argumētatioaūt nō dꝫ fieri a remotis ſꝫ a ꝓximis. l. cū delaneonis. §. aſinā. ff. de fun. inſtruc. fac̄. l. ij. ff.de ſta. ho. Uel eſt dicenduꝫ ẜm Nico. de lyravbi. sͣ. ꝙ opinio b. Hiero. in hac ꝑte non eſttenēda ꝑ rōes ab ip̄o Nicolao allegatai. qͣsbreuitatis cā omitto. Preterea nō ē credendū btm̄ Hiero. ī dicta aucͣte ītelligere de gl̓ioſa ꝟgine Maria: quaꝫ in ẜmone ad Euſtochiū oī ſanctitate ac gr̄a repletā: atqꝫ ſine peccato fuiſſe teſtat̉. qꝛ ſic eſſet ſibi ꝯͣriꝰ: qd̓ nō p̄ſumit̉: exqͦ ꝯͣrietas euitāda eſt. §. qͥbꝰ ī pͥmaꝯſtitutōe. Co. ⁊ maxime ī teſtibꝰ. vt in. l. ij. §penul. ff. ſi cer. pe. faciūt notata ꝑ Panor. inc. trāſlato. de ꝯſti. ¶ Ad qͥntā rōem q̄ dicta ēfalſificatōnis. Rndeo ꝙ nullo falſo honorelaudat̉ btā ꝟgo Maria. licet dicat̉ ſine pctōꝯcepta. immo veriſſima laude extollit̉. Nōobſtat dū d̓r: ꝙ deꝰ ml̓ta potuit facere ⁊c̄. Qꝛ
rn̄deo ꝙ iō n̄ dedit illa beate ꝟgini. qꝛ ip̄a inq̄ntū hūana creatura n̄ erat capax illorum.Actꝰ eī actiuoꝝ ſunt ī patiēte bn̄ diſpoſito. ijde aīa. ⁊ notat̉ in. l. pͥma. de here. iſti. vbi d̓r n̄valere relictū deportato. qꝛ ē incapax. §. legari. ⁊ ibi glo. Inſti. de lega. Et iō deꝰ nō fec̄ beatā ꝟ̓ginē īmortalē. qꝛ tūc nō fuiſſet hō. et ſicxp̄s nō potuiſſet dici verꝰ hō de ſtirpe AdamItē nō fec̄ eā ab origine ſua beatā. qꝛ ſic eſſetꝑ oīa eqͣlis filio. Et iō qͣꝫuis deꝰ potuerit illāab inſtati ꝯceptōis beatificare. tn̄ qꝛ nō decuit ip̄am equari filio. nō beatificauit eā ī ipſoinſtāti. ⁊ idē pōt dici de ꝯceptōe ſine cōmixtione ſemīs viri ⁊ mulieris oꝑatōe ſpūſſancti⁊ de alijs ſil̓ibꝰ. Quia aūt ꝙ mr̄ dei ꝯciꝑet̉ ſinecrimīe erat decētiſſimū. vt ī ſeq̄nti ꝑte hꝰ ſermōis declarabit̉. Et ip̄a erat capaciſſima huius gr̄e: vt on̄ſum ē in p̄cedēti ẜmōe ꝑte vltima. ⁊ vt ibidē patuit: potuit deꝰ illā p̄ſeruareAbſqꝫ dubio ꝯcludēdū eſt ꝙ illā p̄ſeruauit.¶ Ad ſextā rōem q̄ dicta ē obligatōis: reſpōdeo ꝙ ſi iſta rō eſſꝫ bona: ꝑ ip̄am ꝯcluderet̉ ahtā ꝟgo fuit in pctō actuali mortali. qꝛ ſi ſicfuiſſet habuiſſet motiuū maiorꝭ laudis ⁊ gͣtitudīs erga deuꝫ. ⁊ ei eēt magꝭ obligata tāqꝫde maiori ꝑiculo ⁊ dāno liberata. gͦ ⁊c̄. Dicotn̄ ꝓ materia argumēti ꝙ maior ē gr̄a pẜuatiōis ⁊ maior donatio ip̄iꝰ qͣꝫ ſubleuatōnis apctō. vt declarat Sco. i. iij. di. iij. q. j. ⁊ in. iiijſdi. xxij. Nā maior gr̄a fieret hōī qͥ deberꝫ ī foueā luto ⁊ putredine ac ſtercoribꝰ plenaꝫ cadere ſi p̄ſeruaret̉ ne caderet: qͣꝫ ſi ꝑmitteret̉ cadere: ⁊ poſtea ſubleuaret̉ ⁊ mūdaret̉. Parabola aūt allegata nō ꝯcludit ī caſu nr̄o. qꝛ ꝓpoſita fuit de duobꝰ debitoribꝰ qͥbꝰ vtriſqꝫ fuitdebitū dimiſſum. ⁊ ābo ceciderāt ī obligatōeEt iō ibi ſolū fit ꝯꝑatio rōe ſubleuatōis. vn̄ex illatōe n̄ ſequit̉ ꝙ gr̄a ſubleuatōnis ſit maior gr̄a p̄ſeruatiōis. Immo ꝑ illā ꝑabolā ꝓbat̉ oppoſitū. Nā ibi dic̄ glo. Augꝭ. ꝙ commiſſa ⁊ nō cōmiſſa donāt̉. qꝛ nullꝰ ē qͥ aliquaꝯmittat: qͥn aliꝰ poſſet eadē ꝯmittere niſi cōſeruaret̉. Btā gͦ ꝟgo Maria ab origīali peccato ⁊ ab oībꝰ actualibꝰ ꝑ gr̄am dei p̄ſeruataſuꝑ om̄s hoīes illi fuit debitrix. ⁊ ꝑ ꝯn̄s gͣtaQuanto enī maiorē gr̄am qͥs ab aliquo recipit. tāto magis ei obligat̉ ⁊ ei gratꝰ eē debe6l. ſi qͥs in graui. ff. ad ſill̓. ⁊. l. ſi vt certo. §. nūcvidēdū. ff. ꝯmo. ⁊. l. p̄ſb̓ri. C. de ep̄i. ⁊ cler. Ethāc rn̄ſionē approbās Sco. in. iiij. diſ. xxij.ar. iij. q. j. inqͥt. ꝙ nullꝰ eſt cui deꝰ pauca donetex hͦ ꝙ pauca ꝯmiſit: qͥn ſit eidē aliud bn̄ficium datū maiꝰ qͣꝫ donare .ſ. p̄ſeruare eum abalijs ī q̄ cadere potuiſſꝫ ⁊ cecidiſſet niſi ꝯſer-
Argumtatio
Cōtrarietas
R
Ad gr̄aꝫobligat̉
Quarexp̄s n̄ fec̄mariā īmortalē.
Maiorē p̄ſeruatio qͣꝫ ſb̓leuatio