Tabuiā Aiphabetica
¶ Beatiſſimo atqꝫ feliciſſimo ī xp̄o pr̄i acdn̄o. d. Alexādro ſexto ſedis apl̓ice potificimaximo: frater Bernardinꝰ de buſti ordinisminoꝝ mīmꝰ: humilē ac debitā cōmēdatōꝫ.Icet prolpter ſummi apl̓atꝰ monarchiā beatiſſime pater: romanꝰ pōtifex pater patꝝ merito nūcupetur. vt inqͥt Ioh̓es mo.ī. c. ſi eo tꝑe. de elec. li. vj⁊ Bal. ī. c. j. de his q̄ feu. da. poſ. ī v̓ſi. feud̓. etdn̄s Cardinal̓ ī ꝓhemio ſexti. Et iō nō ſolūinferioris dignitatꝭ pͥncipibꝰ: ſꝫ etiā regibuſac imꝑatoribꝰ: ceteriſqꝫ xp̄icolis oībꝰ ſcribēseos filios appellat. exceptꝭ ep̄is ⁊ ſuꝑioris dignitatꝭ pōtificibꝰ qͥ eiꝰ fratres dicunt̉. c. qͣꝫ gͣui. de cri. fal. Ex qͦ colligit̉ ꝙ ipſe eſt pr̄omniūquos filios appellat. vt ī ꝓhemio decretaliūſexti ⁊ clementinaꝝ. ⁊ in cle. prima. in. §. dudum. de iureiurā. ⁊ cle. ſcd̓a. §. ſane. de re iudi.vbi Sicilie rege ſuū noīat filiū. Un̄ ⁊ imperator eiꝰ d̓r filiꝰ. c. ſi imꝑator. xcvj. diſ. Tn̄ h̓generalis pater omniū: ſpecialiter dicit̉ et eſtfratꝝ minoꝝ pater. vt habet̉ in. ca. Exijt quiſeminat. §. ad hec. de verbo. ſigni. lib̓. vj. Huius aūt ſpecialis paternitatis rō eſt. Quia licet xp̄iani om̄es romani pōtificis obedientiegeneraliter ſint ſubiecti. c. nulli. diſ. xix. ⁊. c. ſidecreta. xxj. di. ⁊. c. ſi quis ex ſacerdotibꝰ. diſ.lxxix. ⁊. xciij. diſ. in pͥn. ⁊. iij. q. iiij. c. j. ⁊. xxv. qj. c. generali. ⁊ ī extrauaganti Bonifacij octaui. que incipit: vnā bona. Tamē ipſi fratresminores pedibꝰ ſancte romane eccleſie vltrageneralē obligationē ex regule ſue ꝓfeſſioneparticulariter ſubijciunt̉. cle. exiui de paradiſo. §. j. de verbo. ſig. Quapropter cum me deifilius de terra mundiali (multis ꝓcelloſis fluctibꝰ agitata) eradicatū: in ortu voluptatis(quē ip̄e fecit) trāſplantare dignatꝰ ſit. Quihortulus eſt fratrū minoꝝ ſancta religio. vtd̓r in. d. cle. exiui de paradiſo. §. pͥmo. de v̓bo.ſig. Hinc eſt ꝙ ſciens me hoc in loco ſpūaliūdeliciaꝝ ꝯſtitutu vt operer ⁊ cuſtodiam illuꝫſicut de paradiſo voluptatis pͥmo hoī dixitdeus Gen̄. ij. Simul ⁊ ꝯſideras ꝙ ſeruus negligēs ⁊ accidioſus qui acceptū talentū abſcondit in terra: a ſuo fuit dn̄o cōdemnatusMatth̓. xxv. Ne ocio vacarē quo mediāteantiquus hoſtis miſeras capit animaſ. c. niſi cum pridē. §. verum. de renun. Collegi ī hͦ
ameniſſimo viridario diuerſoꝝ florum fragrantium multitudinē copioſam: quibꝰ glorioſe regine celi pulcerrima valeat corona fabricari. Quia vero filius in patris poteſtate.conſiſtens quicquid ex paternis bonis acqͥrit: acquirit patri. l. cum oportet. C. de bo. queli. ⁊ inſti. ꝑ quas per. no. acqui. §. pͥmo. Cūqꝫreꝝ omniū que in noſtra ſunt religione dominium ad romanā ſpectet eccl̓iam. Cuiꝰ ꝓprietati quicquid frater minor acquirit applicatur: ſicut acquirit̉ per filiū patri. ⁊ ꝑ ſeruuꝫdomino. vt dicit̉ in. d. c. Exijt qui ſeminat. §ad hec. de verbo. ſig. lib̓. vj. Ideo beatitudiniveſtre (cuius indignus ſum filius ⁊ ſeruus)deſtinanda cenſui: que ad honorē intemerate virginis Marie in hoc dei hortulo odorifera lilia decerpſi: atqꝫ in hoc opere collocaui.Rogans eiuſdē beatitudinis veſtre celſitudine: vt ꝓ ſua ſolita erga ſeruulos ſuos beniuolentia: libenti aīo pauꝑculi filij ſui munuſculum ſuſciꝑe dignet̉. Atqꝫ puriſſime mr̄isdei immaculata cōceptionem ab omnibuschriſticolis iubeat īuiolabiliter feſtiuari. vtbn̄dictus eius filius in p̄ſenti ſeculo proſperitatem ⁊ pacē. In alio vero felicitate ⁊ gloriam illi conferat ſempiternā.N nomīe dn̄inoſtri Ieſu chriſti incipit regiſtrum ſermonarij de excellentijsglorioſe virginis Marie: qd̓ Mariale appellat̉. atqꝫ editū fuit ꝑ fratrē Bernardinū debuſti ordinis minorum obſeruantie p̄dicatorem. Quod quidē deuotiſſimū opus quaſi ponēs in capite ipſius bn̄dicte ꝟginis coronam ſtellaꝝ duodecim. de qua habet̉ Apocalip̄. xij. in duodecim diuiditur partes pͥncipales. quarum ſingule particulari nomīeappellantur.¶ In pͥma qͥdē ꝑte agit̉ de puriſſima illibatemr̄is dei ꝯceptōe. ⁊ hec nouē ꝯtinēs ẜmonesꝑpetuū ſilentiū nūcupat̉.¶ In ſcd̓a tractat̉ de ipſiꝰ ſacratiſſime ꝟginisnatiuitate ſiue originatōe. ⁊ hec. v. hꝫ ẜmones. ⁊ liber vite intitulat̉.¶ In tertia de eiuſdē nominatōue. q̄ in ſex diuidit̉ ẜmōes. ⁊ mare magnū btē ꝟgīs d̓r.¶ In quarta de ipſiꝰ vita: vtutibꝰ ⁊ ꝯuerſatōne. ⁊ iſta duodecim ẜmōes ꝯtinēs viridariūregine celi appellat̉.¶ In qͥnta de eiꝰ annūciatōe ⁊ incarnatōne ꝟbi ex ea. ⁊ hec ſil̓r duodecim ē diſtincta ẜmonibꝰ. ac gaudiū mūdi noīat̉.
A 2