Yſaac ⁊ Maxianus mrͣes.CCCCLvi.

nutriret peyores inſidias. Cum repēte edictuꝫ exijt ut ꝑegrini qͦs xp̄smādauerat ꝓ ſe recipi: ab oībꝰ expelleret̉. Sed elegit xp̄s ſtatī robuſtuꝫmilitē maxīanū quē de tali certamīefaceret gl̓ioſum: ut in vno totū bellūdimicatōne fingulari ꝓſterne̓t Quimētis celeritate feruꝫ certamē vltroꝓuocaturꝰ aſcēdʳ ⁊ funeſtos apicestāꝙͣ dyaboli ibi mēbrā decerꝑet: maniū rapidā diſſipauit. Inde ꝯfeſtimnraptꝰ ad tribunal nephādi ꝓcōful̓ſine vlla dilatōe vallatꝰ eſt effera caterua bortoꝝ. Surgebat qͥppe tortores horridi vim plūbatoꝝ geminates. ſeuiēdo decertabāt qͥs poſſit fortior inueniri. Sed econͣ adea̓t xp̄s militis ſui mēbr ſolidās deintꝰ: qͥcqͥd deforis īpēdebāt carnifex furioſus Nſuffecorat illa freq̄ns ⁊ vehemēs ꝯtuſio ſꝫ poſteriores plage tumorē pͥoꝝaꝑuerūt. ſic ꝙ om̄s plage qͣſi viiuꝫvulnꝰ appuerūt circūdās totū corpꝰita laniatū. Sed tūc illuſtrꝭ yſaac deluctamīe ſocij ſui ꝯt̓ſtās: plenꝰ celeſti ꝯſtātia: liberiꝰ ꝓclamabat Traditores venite. ſatiate vr̄aꝫ inſaniā. Cad vocē ꝓcōſul furibūdꝰ auctorē clamorꝭ acc̓ſiuit. quē traditōe̓s cito iudici pn̄tabāt. Cōtinuo iudex vehemt̉īcēſus: vemoto illo quē pauloan̄ torq̄bat: in hūc ꝯtorſit acriꝰ. qͣſi qͥ vnaꝫnō digeſſiſſꝫ: et alterā ꝯceꝑat iracūdiā. Lamabat̉ yſaac v̓gis rūpētibꝰpacīaꝫ ſui noīs ymitatꝰ. ⁊ ceſoribꝰiteꝝ atqꝫ iteꝝ repetitꝭ incōcuſſa ꝑmanebat ꝯfitētꝭ deuotō. Patueīt oēs cōpagines rūptꝭ ꝯiūctōnibꝰ Nulla ꝓrſus mora iudex ſinaꝫ vetardauit. ambos pari ſorte ꝯiūgēs: in carcere truſit. ſꝫ yſaac ſtatī mr̄iū ꝯſūmauit. Verū tn̄ ſeua ꝑnicies ad crudelitatꝭ capienda ꝯſilia vigilabat Quoꝝ ſuggeſtiōe ꝓcō ſul coactꝰ iuſſit expelli viuūparit̉ cum defūcto ⁊ maribꝫ fluctibꝫmergi: ne mr̄ij dignitate ī t̓ris veneraret̉ Quos ſatellites ſathane nauiīponētes ⁊ funibꝫ eoſdē vinciētes: binas vrnas avenā vefertas ſingl̓orū

c̓uicibꝫ pedibuſqꝫ nectētes: int̓uallonō modico ab inuiceꝫ ſeꝑato: dim̄ſopōdere dimiſer̄t. qͦs ī pelagꝰ ꝓiectosaqͣ tene̓ nō potuit ſed vndis reſilientibꝫ reuoniuit. Obſidebāt̉ a deuotisſrībꝰ litorā: cū ſb̓ito pꝰ paucos diestēpla xp̄i aduenie̓ gauiſi ſūt. Et ſicmr̄es bt̄ī debitā acceper̄t ſepulturā:regͣntes cū xpō ꝑ infinita ſcl̓a Amē¶ Expliciūt hyſtorie pl̓imoꝝ ſcōrūnouit̓ ⁊ laborioſe ex diu̓ſis libris invnū collecte. Nota ꝙ oēs hiſtorie h̓addite merito dicū̉ noue: qꝛ ſicꝫ qͥdāde iſtis etiā reꝑiūt̉ apud plures: nōtn̄ ita emēdate ⁊ ꝓlongate ſic̄ in hoclibro Patꝫ iſtud in legedis ſcōꝝ Frederici ep̄i Quirim Gāgulphi Oſtoaldi Riliam Affre Iuliane Stēphanipape Alexandri. ⁊ multoꝝ alioꝝ.ACCCCLXXXiij.Anthonij liberi Suſatēẜ in laudeꝫ inclite Colonorū vrbis Epygrāmā foeliciter incipit. V.O felix vrbſ an̄ alia ſColoīa ſalue. etPauꝑis ingenij mune̓a ſume libēsSalue o metropol̓ ſuperꝭ cara: īclitaſalue o Tellꝰ aūcta boīs nobilibꝰqꝫviris ¶ Tu mͥ ſola places. namqꝫ esꝑadiſus habūdās. Aoribꝫ egͤgijsArtibꝫ atqꝫ ſacris ¶ It tua t̓raꝝ celebris iā fama ꝑ orbē. Atqꝫ tuas laudes ꝯcinit om̄is homo Vrbibꝰ es veliqͥs multo felicior: in te Nā reqͥemreges tres oriētis hn̄t Ovenerādanimis. vrbs o ſciſſima. quā tot Enſibꝰ exhauſta corꝑa ſcā colūt Resmirāda. dei tecū eſt clemētia: namqꝫRunera q̄ totꝰ nō habet orbis hs¶ Cōſilijs Romāvincis. ſapīa Athenas. Pariſiꝰ ſtudijs. ⁊ Venetos opibus Singl̓a qͥd referā̉ ſuꝑas Aſiatica regna. Europe atqꝫ. tibi ⁊ Affrica magnā fauet Ergo ego Carminibꝰ laudans caſtra opida ⁊ vrbes.Nō potero laudis īmemor eē tuo