CCCCXLiiij.Sophia cū filiabꝰ.
cognoſcas in me dei virtutē eſſe. Iratus autē. A drianꝰ p̄cepit eam viuamincendi. Cumqꝫ egrederet̉ in fornacem: ſtatī flamina extincta eſt. Ipſaꝟo ibi poſita cepit orās laudare deūAudiens aūt vocē cantātis Adrianus iuſſit eā educi de fornace ⁊ torq̄ri. Cumqꝫ torq̄ret̉: de ſanctis eiꝰ mēbris odor ſuauiſſimꝰ exiuit. ⁊ hylarivultū dicebat. Tirāne nō ſentio penaꝫ adiuuāte me dn̄o meo Ih̓ū xpōTunc tirānus acrius verbis ſuis inflāmatus: impauit. ſibi afferri eneū⁊ mitti in eum picē ⁊ adipē et ceraꝫ ⁊veſinā ⁊ factū eſt ita. Cumqꝫ feruētieneo miniſtri puellā lauarent ut eāibidem inergerēt: veſolutū eſt eneum⁊ liqͦr feruēs excuſſū incēdiuꝫ exuſſitcarnifices vſqꝫ ad oſſa Adrianꝰ nectanto miraculo fatigatus iuſſit eaꝫdecollari Igit̉ data ſma gaudēs virgo cucurrit ad matre ⁊ amplexataꝫoſculata eſt dicēs. Pax tibi māterSiliter ſororem demulcēs oſculis rogabat: ut ſine timore accede̓t ad tormenta ꝑcipienda q̄ exemplo ſororūformata noſcet nō de eſſe ſolaciū proxpō patiētibꝫ Et inde leuans oculoset manus ad deum dixit. Dn̄e Iheſuſuſcipe aīam meam qꝛ in te ſperauiEt cōtinuo ꝑcuſſa inigrauit ad dn̄ꝫ¶ Tūc venerabilis mat̓ exclamauitad dominū dicēs. Dn̄e deus ecce iamduas tibi cōſignaui. Concede mihiut terciā aſſocies eis. Ipſam etiā puellam videns gaudentē ⁊ ꝓmptā admartiriū: dicebat ad eam Caritas filiola mea eqͣnimis eſtō ⁊ virilit̓ ageqꝛ dn̄s nō deſerit ſperantes in ſeDoſtea Adrianꝰ euocans terciā tēptabat etiā ipſam deciꝑe mollibꝰ verbis. Sancta ꝟo et ꝑfecta quafi veracaritas reſpondit ei An ignoras meex eiſdem genitoribꝰ quibꝰ prioreseditāz eādēqꝫ doctrina inſtructam eēInferiorēqꝫ illis me miſerā inueniriputas: quibꝰ ſum ⁊ gn̓e et educatōeconſilis. Adrianꝰ auditis caritatisſermonibꝰ: magis accenſus inſania
iuſſit eam ſuſpēdi et ꝑ noua quedaꝫargumēta torq̄ri. Cum parū ꝑ machinamēta ſua videret ſe ꝓficere: imꝑauit eam ſic ſuſpēſaꝫ flāgellari Adqd̓ tormētum cū ſancta eleuās oculos animi ad celū exclamauit dicēs.Dn̄e Iheſu xpē: auxiliare mihi. Et tirano dixit Inuanū laboras. Ego eīꝓ dei amore nō ſentio cruciatꝰ. Adriānus ꝟ̓o turbulenta ⁊ terribili voceaffat̉ virginē. Si non vis inqͥt adorape deos dic tm̄ magͣdiana. ⁊ emittam te. Reſpondit illa. Stulte et inſane qͥd adu̓ſaris aīe mee. Facito qd̓vis. nā hoc a me nūꝙͣ poterꝭ obtine̓Ita adrianꝰ iuſſit eā in ignē mitti ⁊cū īpē acceſſiſſꝫ ad fornace et cogeretmīſtros ut accederēt Ingreſſura illaincendiū: ſigͣuit ſe in noīe dn̄i. Et cūintraſſꝫ erupit ſb̓ito flāma de camīo⁊ ꝯbuſſit grādē turbā viroꝝ Sanctaꝟo deābulabat in igne gl̓ificans ⁊laudās deum Tūc adrianꝰ ſtupefactꝰ erubuit ⁊ p̄cepᵗ eā de fornaor educi ꝑ ꝓtectores. Qui cum ꝓximaſſentori fornad: tres cū ea vider̄t deābulātes. qͦꝝ tn̄ aſpc̄s ſole ſplēdidior eātEt t̓riti ad viſiōꝫ cecider̄t in faciē Inde recuꝑatoſpū furgentes: hūili p̄cerogabant v̓ginē ut egrederet̉. Queegreſſa venit cū ꝓtectoribꝫ ad īꝑatore. Et ut eā vidit illico iuſſit occidiAudiēs ſcā dei puella p̄ceptuꝫ regisclamauit ad nr̄eꝫ. Ar̄ mem̄to meiEt mat̓ ad illā ait Filiola ora ꝓ mecuꝫ ſororibꝫ tuis ut ⁊ me xp̄s iubeatad vos cito venie̓. Et hijs a mrē dictis ꝑcuſſa eſt virgo ¶ Sancta v̓o ſophia mater puellarū collegit corpora et condēs ea aromatibꝫ: īpo ſuit vehiculo ⁊ portauit ad octauūdēciᵐ miliarium ab vrbe roma. ibiqꝫ ſepeliuiteas venerabil̓r in mr̄tirio memoriadigno. ⁊ reuerſa eſt romam gratiasagens deo de exultatōne pignorumDoſt hec abijt ad memoriā filiarū ⁊multe cum ea mulieres portātes fimul aromata ad honorandas veliqͥas martirum ⁊ cum pn̄tibus turbis