CCCCXLij.Marcial̓ diſcipulꝰ xp̄i.

oſtende nobis mirabilia tua ut āciſla tua letet̉ in te vidēs q̄ audiuit abangelo tuo. Cūqꝫ ꝯpleſſꝫ orōeꝫ: moxgallꝰ cātauit indicās eū. Inuenerūtitaqꝫ nauī ad latꝰ ſcopuli cū corꝑegallūqꝫ ⁊ canē cū eo. Vidētes gͦ ſac̓dotes et ppl̓i oēs ammirati ſūt flētes⁊ dicētes. Vere ſeruꝰ dei eſt iſte quimeruit cū tali fragmento nauis adlittora ꝑuenie̓. leuauer̄t itaqꝫ corpꝰinuoluētes lintheaminibꝰ mundis.ſicqꝫ cū leticia portauer̄t eū in portuꝫqͥ cognomīat̉ ſinus. Celerina ꝟo cōdiuit corpꝰ cum aromatibꝰ. Et cumom̄i diligētia ⁊ honorē ſepelier̄t eūEadē ꝟo hora gallꝰ ⁊ canis nu̓ſꝙͣ cōparuerunt. Doſtea vero ipſa celerina imꝑauit medietati hiſpanie. Ipſa etiā edificauit eccleſiā mire magnitudinis fundatā cacellis: auro etargēto fulgentē. Eadē qͦꝫ die in qͣ fabrice officia in oēm pulchritudine ornauerūt: multi egroti ſalui facti ſūt.et obſeſſi a ſpiritibꝰ imimundis liberati. ⁊ vſqꝫ in hodiernū diem mirabilia dei ibi declarant̉. Celerina ꝟonō mīmā ſb̓ſtantiā eccleſie tradiditF ¶ Pꝰ. xv. aūt annos audiētes qꝛriero in ortuꝰ eſſet: oēs ꝓuincie letabant̉. ⁊ cōuertebant̉ credētes in dn̄ꝫIh̓m xp̄m. Tūc exiēs vnꝰ ex officioſuo noīe Artemiꝰ qͥ ⁊ ipſe baptiſmūxp̄i ſuſceꝑat ꝓfectꝰ eſt in locuꝫ ſinꝰExiens autē de naui ⁊ ingreſſus eccleſiā orauit ad corpꝰ ⁊ ait. Cuiꝰ vocaboli eſt corpꝰ qd̓ in hoc loco vequieſcit. Incole autē loci dixerūt. Torpes vocat̉. Ipſe ꝟ̓o cognoſcēs qꝛ illeeſſet qͥ ſub nerone paſſus eſt in ciuitate piſana dixit. Indulgeat mihidominꝰ illa q̄ in eū geſſi ꝑ iuiſſa iniquoꝝ principū. quia int̓fui qn̄do iſteiuſtꝰ paſſus eſt. Et dixerūt ad eumqd̓ nomē eſt tibi? Ille rn̄dit Artemius At illi. Scis vere quō paſſus eſt?Artemiꝰ dixit Ego om̄ibꝰ int̓fui ⁊ veve ſcio quō paſſus eſt. Illi autē dixerūt nūcia nobis geſta ipſiꝰ. Ille ꝟoquia literis bene eruditꝰ erat: dicta

uit geſta paſſionis eiꝰ Celebrả aūtnatalis eiꝰ. iij. kal̓ maij ¶ Rulti qͥinuocat eū in mari a ꝑiculo liberāt̉:Preſtante dn̄o noſtro Ih̓u xpō.¶ De ſancto Marciali.Anctꝰ marcialis cōſanguineus ſācti Stepham ꝓthomr̄isſuis venit ad ih̓m de tribu beniaminCū eēt ānoꝝ qͥndecī cū ꝑn̄tibꝫp̄dicantē. Qui iubente dn̄o baptizati ſūt a ſancto Petro apl̓o. ꝑn̄tibꝫaūt ad ꝓpria vedeūtibꝰ: marcialis remanſit cū dn̄o Et ſꝑ eī adherēs factꝰeſt vnꝰ de. lxxij. xp̄i diſcipul̓. Pꝰ aſcēſionem dn̄i ſancto Petro ſemꝑ adheſit cui ⁊ carne ꝓpinquꝰ erat. Cū autēbtūs Petrus diu romē predicaſſꝫ apparuit ei dominꝰ dicens ut mitterētad gallias marcialem Narrauit petrus ei viſiōeꝫ ⁊ ſic ab eo bene inſtructus ꝓfectus eſt cū duobꝰ p̄ſbr̄is Cūautēdiu ꝓceſſiſſēt: vnus ex p̄ſbr̄ismortuꝰ eſt Tūc marcialis cito romāredijt ⁊ btō Petro hec nūciauit. Acille Vade inqͥt cito ⁊ tolle baculū meum in manu tua. ⁊ cū corpꝰ eius tetigeris iā reſurgēt. Et ſic factū eſt Vonientes at in ꝓuinciā lemoniciā xp̄ꝫp̄dicabāt. ⁊ multa faciētes mirabilia multos mortuos ſuſcitātes infinitos ppl̓os cōuertebāt ¶ Ingreſſiautē ciuitatē lemoniciā a quādā matronā nobiliſſiā benigne recepti ſūtIn cuiꝰ domo cū quendā freneticumſanaſſet: baptiſauit quandā matronā nomīe fuſannia. ⁊ totā eius familiā. Et tūc ꝑrexit ad theatrū vbi a ſacerdotibꝰ ydoloꝝ grauit̓ verberatusmiſſus eſt in carcerē. Qui cum ſeqn̄ti die oraret: lux imimenſa carceremilluſtrae̓t: ⁊ cathenis cōfractis ⁊ oſtijs aꝑtis: omēs qui ibi aderāt proſtrati baptiſmā petebāt. ſacerdotesvero qui eū ꝑcuſſerant: ictū fulminis extincti ſunt. Tunc om̄es currētes ad carcerem eduxerunt eū ꝓmittentes ꝙ crederent ſi illos mortuosſacerdotes ſuſcitatos viderent. qd̓ et