Lyde vvij virgo.CCCCXCiij.
tn̄ nō inflabat̉. nec magnifice de ſeaūt de aliqͣ gloria ſua in futuro p̄ſumebat ſed in hūilitate greſſū mētisfigens: patiētiſſime oīa in caritateferens: qͣſi pꝰ hanc vitā purgatoriūadhuc eſſꝫ paſfura valde timebatCumqꝫ huiꝰ v̓ginis fama regionesvndiqꝫ ſtupore repleuerat: ad aurescuiuſdā militꝭ pyccardi de domo ⁊ familia ducꝭ̓ burgondie ꝑuenit. Quitāde nouitatꝭ ⁊ miraculi incredulusaſſūptis ſecū duobꝰ alijs ad inqͥrendū huiꝰ vei veritatē omni calliditate⁊ ſollicitudīe infatigabil̓r inueſtigavent: ⁊ vt putabāt eiꝰ deceptioneꝫ etypocriſim qͥbꝰ ceteros deciꝑet denudaret. Ꝙ ingreſſi cītatē p̄dictā. virginis q̄rūt habitaculū. qd̓ ingreſſivaria cū ea multiplicāt colloqͥa dulcibꝰ pͥmo modulan̉ vocibꝫ: vt fictoꝝmodꝰ ē ⁊ deceptoꝝ Quibꝫ ipſa vt prudes v̓go ad ſingl̓a ſapiet̓ rn̄t ẜm limites veritatꝭ Sꝫ velut indua̓ti ipſiꝰverb̓ nullā fidē adhibēteſ: ſeqꝫ maglꝯfuſos vidēteſ: ad publicā ꝯtumieliaſe ꝯuertert Crudelibꝫ igit̉ eā verb̓ cōturbāt dicētes. O callidiſſiā mulierū ⁊ turpiſſiā putas ne tua in audita calliditate nos ſic̄ ceteros deciꝑevt credamꝰ te ſine cibo ⁊ potū atqꝫ ſōnō viue̓. qd̓ hūana natua̓ nō admittit. nec de ſcīs qnͣtūcumqꝫ magnis hͦlegunt̉ nec credunt̉ oyſes ⁊ helyas. xl. diebꝫ ieiuuabāt ⁊ ꝓ miraculohoc oēs recipiūt. Tu v̓o qͣſi p̄cellensillos multꝭ ānis te fingꝭ nō ſolū ieiunare: ſꝫ neqꝫ dormire. qd̓ eque īpoſſibile eſt hūane nature Sꝫ hec oīa mirabili aſtucia fingl̓ vt hoīes decipiasvt te ſanctā ⁊ omni honore ⁊ gloriadignā colāt ⁊ honorēt. Eligis tibitempꝰ ad decipiendū hoīes: ⁊ tēpusaliud occultū in delicijs viuendi Diurno tꝑe alijs xp̄ifidelibꝫ ſe reficientibus: tu callidiſſiā abſtines a victualibꝰ: ⁊ cū nemo te viderit vite neceſſariā capientē: ſimplici corde credunt te p̄petuo ieiunantē Sꝫ nocturno tꝑe ceteris dommentibꝫ mittis ꝓ-
amatoribꝫ tuis cum quibꝰ p̄paratascomedas epulas in abditꝭ ⁊ abſcōditis locis vecōditas Sic voluptuo ſe viuis ⁊ libidinoſe: in noctꝭ cōticimo cūtuis nephādis ſocijs veſcerꝭ hijs recōditis: ſimpliciū corda decipiēdo. Sꝫhuiꝰ vei veritatē nos venimꝰ inueſtigare. Si gͦ de inueniremꝰ vt dicis inomnibꝫ veracē ſine figmēto deceptionis: ego corā dn̄o ieo duce burgondie tibi nomen magnū ꝓcurabo. quitibi domū faciet auro ⁊ argeto ornatā. ⁊ ſupellectilē vario decore decoratam. Theſauro ⁊ multa familia dignium honorē tuū ſtipabit. Sanctamatqꝫ electā p̄ cūctꝭ mulieribꝫ vniu̓ſaregio te predicabit. Nec mirū ꝙ procūctis viuētibꝫ ſācta p̄dicarl: ſi ſupͣhumanā naturā viuere cōprobarisHijs dictꝭ poſt multas inturias ommia que in domo v̓ginis fuerūt in dedeportari fecerūt: nec quicꝙͣ in domovenāſit ſub qͦ fruſtū panis abſcōdipoſſit. vt veraciter ꝓbarent ꝙ ita inoccultꝭ nichil ſumebat. Ipſa vero inlectulo ſuo nobili ex ſolo ſtraminecōuulſo qͥeuit. ſed ante eā erat lectꝰꝑuulus quē ipſa nō attingebat. ſedeā vifitātes ſuꝑ eū ſedebāt a eā illisabſentibꝫ in eodē lecto iace̓ putabātqd̓ tn̄ ita nō ea̓t quē etiā exportabātQuibꝫ diligent̓ ꝑactꝭ ipſi eā die acnocte longo tꝑe diligētiſſiē cuſtodientes obſeruabāt ͨ al̓r ꝙͣ ip̄a dixᵗp̄ciꝑe poterāt vt veītas nō ſolū oſtēderet̉ ab amicl̓ ſꝫ āpliꝰ teſtificarẻ eēab inimicꝭ Credibiliora ſūt teſtīoniainimicoꝝ cū laudāt ⁊ extollūt mimicum ꝙͣ ceteroꝝ. cū raro inimicꝰ boͣ deinimico ſuo ſolet narrae̓. Deinde eāexaſperātes verb̓ durioribꝫ ⁊ obiuigationibꝫ crudelioribꝫ: eā etiā ꝑcuſſerūt. ⁊ vt fere peſſime vulnerauerunt: corpuſculo v̓ginis tenerrimoſatis vulnerato vulnera addentes.Hec ⁊ ſimilia plurima cōtunielio ſeeidem intulerunt obprobria Ad queomnia virgo clipro patientie vndiqꝫmunita: pro malo bonum reddebat