ViſitatioMarie ad ElizabethCCCCXV ij.
Elizabetha dixit Benedicta tu intermulieres. Overe benedicta inter mūlieres. que ſine exēplo muliebris cōditionis cū decōe̓ virginitatꝭ gauiſaes bonore paretis. Et benedictꝰ frūctus ventris tui. Non quia tu benedicta. ideo benedictꝰ fructus ventristui: ſed quia te p̄uenit in benedictionibus dulcedinis ideo tu benedictaBenedicta tu inquit inter mulieresque illā generale maledictione euaſiſti qua dictū eſt In triſticia pariesfilios. Et nichilominꝰ illam que ſecuta eſt. Maledicta ſteril̓ in ifrahelAc ſingularē cōſecuta es benedictionem vt nec ſtterilis maneas nec cū dolore parturias. Et benedictꝰ frūctꝰventris tui. Nec ipſe generali ſcōrūmore benedictus. ſed ſicut ayt apl̓equorū patres ex quidꝫ xp̄s ẜm carnem qui eſt ſuꝑ oma benedictus inſecula. ¶ De huiꝰ ortū fructꝰ. pſalmiſta miſtico ſermone teſtat̉ dicēsĘtem dominꝰ dabit benignitateꝫ etterrā noſtra dabit fructū ſuū. Deditquippe dominꝰ benignitatē. qꝛ genꝰhumanuꝫ a reatu pͥuaricatōnis pervnigenitū ſuuꝫ liberare diſpoſuit.Dedit benignitatē. quia eiꝰ ingreſſuvirginal̓ vteri templuꝫ ſancti ſpūsgratīa cōſecrauit. Et terra noſtra dedit fructū ſuū. Quia eadē virgo quede terrā corpꝰ habuerat filiū genuitdiuinitate quidē deo patri coequalēſed ſibi carnis veritate ꝯſubſtantialem. ¶ De hoc yſaias templū humane vedeptionis intuens ayt. In illadic erit germen dn̄i in magnificētia⁊ gloria ⁊ fructꝰ terre ſb̓limis. Germen namqꝫ dn̄i fuit in magnificētia⁊ gloriā quādo ſuꝑnꝰ dei filiꝰ in carne tēporal̓ appares magnitudīe virtutū celeſtiū mundo clarus effulſit.Frūctꝰ qͦꝫ terre ſublimis effectꝰ eſt.qn̄ carne qua de nrā natua̓ mortalēdeꝰ ſuſceꝑat v̓tute v̓ſationis immōꝫlem iā redditā ad celos ſubleuauit.Recte gͦ dicit̉ Benedicta tu inter muheres. ⁊ benedictꝰ fructꝰ ventris tui
Benedicta eſt incōꝑabilit̓ q̄ ⁊ d̓inigerminis gloria ſuſcepit ⁊ coronāinitegͥtatꝭ obẜuauit Benedictꝰ fructꝰvotris illiꝰ. ꝑ qua ⁊ ſemen incorruptionis ſuꝑnie hereditatis quā ꝑdidimus in adā fractu recipimiꝰ. Et voreac fingularit̓ benedictꝰ qͥ n̄ nrō moe̓poſtꝙͣ natꝰ eſt gratiā benedictōnisa dn̄o p̄cepit. ſed ⁊ ipſe ad ſaluandūmundū benedictꝰ venit in noīe dn̄i¶ Et vnde hoc mͥ vt veniat mat̓ dn̄imei ad me. O qnͣta inꝓphetiſſe mētehūilitas. ꝙͣ verus ẜmo dei quē dixitSuꝑ quē reqͥeſcit ſpūs meꝰ niſi ſuꝑhuilem ⁊ quietū ac trementē verbamea. Matre quid dn̄i que ad ſe venerat: mox vt vidᵗ eſſe cognouit. Sꝫnihil in ſe talis meriti reperiēs quodigna fieret a tanta hoſpite viſitari.Vnde hoc michi inqͥt vt veniat mat̓dni mei ad me. Qui nimirū ſpiritꝰſanctꝰ qui ei donū ꝓphetie ꝯtulit. mūnus ꝑiter humilitatꝭ p̄ſtitit. Prophetico repleta ī̄piritū genitricē adſe aduētaſſe ſaluatorꝭ intelligit Sedhumilitatꝭ ſpiritū circuſepta minusdigna ſe eius aduētu dep̄hendit.Ecce em̄ vt facta eſt vox ſalutatōnistue in auribꝫ meis exultauit in gaudio infans in vtero meo. IntellexitElizabeth eodē qūo īpletā erat ſpūreuelante quid exultatio illa ſui ſignificaſſet infantꝭ. Hoc eſt illius veniſſe matrē cuius ipē p̄curſor ac demōſtrator eſſet futurꝰ Et ꝙͣ mirādaꝙͣ cita ſpūſſancti oꝑatō Nulla qͥppein diſcendo mora eſt: vbi ſpūſſanctꝰdoctor adeſt. En vno eodēqꝫ momētocū voce ſalutātis: gaudiū naſcit̉ infantis. qꝛ dum vox ad aures ꝑuenitcorporales: virtꝰ ſpiritalis cor intrauit audientꝭ. nec ſolū genitricē ſed ⁊ſobolem amore dn̄i adueniētis accendit. Vnde mox eadē p̄curſorꝭ dnigenitrix ea que in occulto cognouerat: hijs qͥ ſimul aderāt ⁊ audiebatpalā ellāgelizare curauit Nā ſubditEt beata q̄ credidᵗ. qm̄ ꝑficient̉ ea q̄dicta ſūt ei a dn̄o. Nam ⁊ hec qͦꝫ per