CCCCXV j.VViſitatioMarie ad Elizabeth
cōciperet̉ filiꝰ dei ad ſalutē omniū populoꝝ ꝙͣcito ipſa credidit ſtatī cōcepit ī vtero v̓bū dei. Et pꝰ grās exhibitas de tanto beneficio ſibi facto exmagna cai̓tate ⁊ pietate ſtūdūᵗ ſuācognatā Elizabeth iam ſex menſibꝫgͣuidatā in ihrl̓m ſalutare. ⁊ ſibi cōpati ac ſeruipe. Vnde dicit̉ de eademExurgēs Maria abijt in mōtana cūfoſtinatōne in ciuitatē iudā; ⁊ intrauit in domū Zacharie. ⁊ ſalutauitĘlizabeth. ¶ Abijt igit̉ Maria inmontana cū feſtinatione. qꝛ ab angelo in itine̓ facilit̓ ductata fuit. ſpirituſſancti inflāmatōne P abruptamontiū ducebat̉: q̄ eiuſdē ſpūs motione ſuauiter ſuit agitata Btā igit̉aria in dn̄o ꝯfidēs hylarit̓ tranſmigrauit ſuꝑ cacumina mōtiū ſicutpaſſer In aſperitate itinerꝭ cōgaudebat. ꝑ viā ſuauitatē colloquioruꝫaſpnabat bona mentiū in ihrl̓m collaudabat Iheruſalē in mōtanis celerrime cupiebat. Noluit ibi inueniri in publico vel videri. ſꝫ abijt feſtinanter. ¶ Abijt cū feſtinatōne in ciuitatē iuda: vt iohānes p̄curſor dniſtatī ſanctificaretur in vtero. vt xp̄iincarnatio in ciuitate magl̓publicaparideretur. ⁊ vt de illo loco ad finesterre tantorū miſterioruꝫ declaratiovlteriꝰ panderet̉ ¶ Et intrauit domūzacharie. ⁊ ſalutauit elizabeth Eccequō intrauit ſuꝑior ad minorē. dn̄aad ſeruā. regina celi ⁊ terre ad famulam ⁊ ancillā. vt ſic laudādo laudibꝫclizabethviſitae̓t ⁊ laus eius laudesreciprocas veſonaret.¶ Tenor bulle ꝑ boīfatiū ix. tnͣſmiſſe ad diu̓ſas mūdi ꝑtes ſuꝑ feſto vifitationis Marie ad elizabeth TOnifatius ep̄s ẜuus ſeruoꝝ deiad ꝑpetuā vei memoriā. Suꝑnibenignitas ꝯditoris hūanā naturāad ſimilitudīeꝫ ſuā creatā miſei̓cordipietate r̓ſpiciēs: ⁊ collapſā foe̓ pͥmiꝑntꝭlapſu ꝯfiderās: illā miro decreuᵗfilio releuare. vt ſcꝫ verbū ſupnū qd̓erat in pͥncipio. eaꝫ a mortis nexibꝰ
liberaret Voluit igit̉ pij patris quanos dilexit caritas tꝑe veniētis plenitudinis verbū ipſū ſuꝑnū ſub forma ſerui carneꝫ noſtre mortalitatisaſſume̓. vt tandē mortē noſtrā moꝝendo deſtrueret: ac dānationis ſentētiam ſimul ⁊ maculā: quā ꝑ reatū pͥmi hoīs geuerꝭ hūami poſteritaſ incurriſſe noſcebat̉: clemēs verbi eternri bonitas aboleret Quapropter declara ſtirpe regia dauiticā p̄elegᵗ virginē. in cuiꝰ vtero miſtico ſpiramīeverbū ipſū carnē ſuſciꝑet. vt egrrderetur iuxta verbū ꝓpheticū virga deradice yeſſe: ⁊ flos de radice eiꝰ aſcēderet. ⁊ requieſce̓t ſpūs dn̄i ſuꝑ eumProuectā reginā inclitā in matrē eligens. que tanto regi digna fuit corporis thalamū p̄parare. de quo tāꝙͣſpōſus pre filijs hoīm ꝓcederet ſpecioſus. locū in nazareth: que ftos ſiueſanctitas dicit̉ ad ſuā ꝯceptionē elegit. In quo ꝑ angelice ſalutatōniseloquia ipſiꝰ incarnati verbi miſteria miraqꝫ fuerūt ſolēnia celebrataIbi em̄ noſtre ſūpſimꝰ exordia vedēptionis. ibiqꝫ pͥmū dies ſanctificationis illuxᵗ q̄ nobis de ſalute ſpemintulit. ⁊ de eternitate leticiā. In h̓etemī tante fecūditatꝭ loco virgo vegia vonuſtiſſimā a dn̄o conſecrataflos caſtitatis. vas celeſtis gratiemūdiſſimū. omniū virtutū floribꝰredimita. cuius pulchritudinē ſol ⁊luna mirant̉: vedēptorē gentiū v̓gocōcepit datura lucē gentibꝫ ſub mortis caligine conſtitutis ¶ Sane ipſaregina celoꝝ in ciriꝰ ſe clauſit viſceradei filius factꝰ homo: ex tanti honorꝭfaſtigio ſibi ꝑ angelū nunciato nequaꝙͣ elationis aſſūpſit ſpiritū. ſedtamꝙͣ ancilla humilis ꝙͣuis effectamater dn̄i humilitatꝭ ſue quaꝫ veſpexᵗ dn̄s exequēs officiū exurgensMaria abijt ī mōtana cū feſtinatōeEt quēadmodū ab angelo hūilimeſalutatōis ſuſcepat oraculū: ſic etiāeliꝫabeth hūil̓r ſalutanᵗ Elizabethvo vt ſalutatōꝫ audiuit ꝟgīs gl̓ioſe