(CCXCIX.Bernardinꝰ cōfeſſor.
de Bernardino cognouit. Itaqꝫ necverbo. nutu. ſigno. ſeu aliqͣ interp̄tatōne collegit ex illo alid̓ ꝙͣ puriſſiāꝫhoneſtatē. Teſtāt̉ ⁊ hoc idē ſui tēꝑisſcolaſtici coetanei tātā fuiſſe iuueīsilliꝰ honeſtatē. ⁊ ita turbidꝰ videbảcū aliqd̓ īhoneſtū dici audiſſꝫ. ita ꝙilli rubor ī facie verecūdie appae̓bat.ac ſi īiuria qͥs alapam intuliſſꝫ exqͦ ſialiqn̄ cōtigiſſet. ut ſepe ꝯtingit pueros. adoleſcētes: ſiue iuuenes abiqd̓inhoneſtū int̓ ſe ꝯfabulari: ⁊ bernardinꝰ caſu ſuꝑueniſſet: ſtatī ipſo viſodicebāt. Taceamꝰ. qꝛ bernardinꝰ vonit. ecce iaꝫ adeſt. Vn̄ reputabat̉ abom̄ibꝫ exēplar qd̓dam honeſtatis ⁊bonitatis ¶ Cōtigit hijs tꝑibꝫ impubertatis cū formoſus eēt. ⁊ naturadelicatus valde: qn̄dā ciuē nō de minoribꝫ in cāpo ſeu magna platea ciuitatis iuxta fontē bernardino turpe verbū dixiſſe. ex qͦ malignitate ciuis illiꝰ cōcepta floridꝰ et honeſtiſſimꝰ adoleſcēs ſtanteꝫ auditis verbismagno ictu pugno ꝑcuſſit ciuē illuꝫinfra mentū credēs ꝑcutere faciē ⁊ tāmagno ſonitu aſtātibꝫ ꝓpinquis ꝙͣpl̓ibuſqꝫ ciuibꝰ ꝙ fere totā plateā repleuit auditū. ⁊ ciuis ille ꝯfuſus abalijs deriſus feſtinꝰ receſſit. Sꝫ cū reuolutis tꝑibꝫ ⁊ annis multis btūsvir bernardinꝰ ſuꝑ eadē plabea vniuerſo ppl̓o p̄dicaret vidi p̄nominatū ciue predicatōeꝫ audiētē ita ꝯpūctū ⁊ exuberātibꝫ lacrimis cōdolentēac ſi duris flāgellis fuiſſet ceſus.Cōtigit etiā eiſdē temꝑibꝫ cū quidāaliꝰ malignus ⁊ neꝙͣ ciuis nō tm̄ ſemel ſed pluries inhoneſtis verbis etnutibꝰ on̄deret turpe deſideriū ⁊ nefādū erga bernardinū. idē bernardinꝰſpeculū honeſtatꝭ rogauit qͦſdā ſibicoetaneos ⁊ bone opinioneſ adoleſcētes ⁊ ſocios ut eū adiuuaret a moleſtia illiꝰ. ⁊ int̓ eos capto ꝯſilio ordinauit quēlibꝫ eoꝝ implere finū ⁊ cūbitos lapidibꝫ. qͦ facto iniquū q̄ſierūt. ⁊ eo reꝑto iuxta portā magnificorū dn̄oꝝ priorū ciuitatis: ait Ber-
nardinꝰ Nō eſt faciēdꝰ rumor iuxtapalaciū ſed extrahamꝰ eū de cāpo. deinde inſeqͣm̉ ipſū lapidibꝰ. euenit ꝙſtatī homo iniqͥtatis libidine excecatus intuens bernardinū eidē pluresflorenos on̄t. tali nutu ac ſi diceret.tui ſūt oēs ſi mͥ aſſenſeris. Tūc ſapiens adoleſcens ānuit ut plateā exirꝫquā cū ſtatī egrederet̉ ꝑ viā porte ſalari e rllico bernardinus exclamauit.Ini q̄ ſceleſte igne cremāde ad eū adeli ad eū ⁊ cū voor ꝑcutere cepit. cōſocij ꝟo vocibꝰ ⁊ lapidibꝫ vna rn̄derūt⁊ inſonuerūt. imiquꝰ ille fugiebat.Illi aūt clamoribꝫ ⁊ lapidibꝫ currētes inſeq̄bant̉ vſqꝫ fere ad puſterulam vbi ab eoꝝ oculis euānuit. ⁊ ſicmoleſtia iniqͥtatis talit̓ ber. ceſſauᵗHec duo publica ſigna euidentiſſiēhoneſtatis floridi adoleſcētis talem⁊ tantā opinionē bonitatis ⁊ virtutꝭapd̓ oēs generauit ⁊ auxit. ut nedūaliqͥs āpliꝰ inhoneſtū aliqd̓ ab eo tēperaſſꝫ: ſed ab om̄ibꝰ venerabả adeout corā eo ec̄ ſui domeſtici nullū dedocus dicere p̄ſūpſiſſent. cōuerſatōemſuā bernardinꝰ licꝫ letꝰ ſꝑ alacer affabilis. gratioſus. ⁊ oībꝫ libēter ⁊ gratioſe ſeruiret cū potioribꝫ eligebat ſiue in ſcholis ſiue alibi ⁊ hibētiꝰ valde cū ſpūalibꝰ viris. C. ¶ Sꝫ iaꝫ fereadultꝰ dimiſſis ſcholis triuialibꝰ ⁊moralibꝰ ph̓ie in qͥbꝫ pre ceteris excellebat: ſactoꝝ canoᵐ periciā āplecti conatꝰ eſt in qͥbꝫ ānis tribꝫ ſolerti ſtudio vacauit. Sacrā paginā etiāꝑiter dilexit qͣ multū delectabatur ⁊ea deguſtata oīa fere ſtūdia ſua pͥſtina ꝑuipēdebat nec ſibi aliqͥd ſaporis⁊ guſtus inuenire videbat̉ in literisniſi in ſacris ¶ Cum ꝟo interim eſſetānoꝝ fere. xvij. Tobiā affinē ſuā crebrius viſitabat Tobia em̄ matronavenerāda cōi loq̄ntis vocabulo ei ſoror ꝯſobrinā erat filia dyane fuit ſororis nevee matris Bernardini. lictobia āniſ. xxxͣ. bernardinū ſupae̓tavltra. tobia vidua erat ordī t̓dio bt̄frāciſci veligata. velicta viri nobilis