Stephanꝰ mrͣ ⁊ alij.CCCI.Cvn.

que oculos habebat aꝑbos ſed nonvidebat lumē et miſit ſe ad pedes bt̄īſtēphan dicēs. Baptiza me ⁊ filiaꝫmeā ut illuīet̉ qꝛ crucior in afflictōeeius. Qui dixit. Si potes ex toto corde credere: om̄īa miniſtrabunt̉ tibiNemeſiꝰ dixit. Cvedo qꝛ dn̄s noſterih̓s xp̄s ipſe eſt deꝰ: quē audiui. qꝛoculos ceci nati aperuit. et iō ſpontead te cucurri. Eadē igit̉ die cathezizauit eū ⁊ filiā eius. ⁊ indixit eis ieiunium vſqꝫ ad veſꝑaꝫ. hora aūt veſptinabn̄dixit fontē. ⁊ baptizauit pͥmo nemeſiū in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſanctiEt dū leuaret̉ de aqͣ. cepit clamave filia eiꝰ. Ecce video hoīem qͥ tetigit oculos meos. ⁊ vidi lumē ſplendidiſſimū in eo. Tūc baptizauit filia eiꝰ nōmine Lucillā. quā etiā ipſe de fōteleuauit ⁊ baptizati ſūt. lxij. in illuīatone lucille. Ab eodeꝫ die multi ceporūt occurcere ex gētibꝰ btō Stēphano. ut baptizarent̉ ab eo. Cepit igit̉miſſas celebrae̓ per criptas mr̄m. etnemeſiū ordinauit dyacōnē Tūc p̄fectꝰ pretorij valerianꝰ reqͥſiuit Nenieſiū tribunū Quē cū diutiꝰ reqͥ ſiſſꝫaudiuit ꝙ cū omni domo ſua baptizatus fuiſſꝫ. ⁊ filia eiꝰ illuīata eſſet.Hoc auditū vetulit galieno ⁊ maximō cōſulibꝰ. Et facto ꝯcilio cōſtituỉVt. vbicūqꝫ inuētus fuiſſet nemeſiˢfine auditōne puniret̉. Nemeſiꝰ vocircuibat criptas ⁊ concilia mrͣm. utvbicūqꝫ inueniſſent xp̄ianū egentēde facultatibꝰ ſuis ei miſtrabat. Veīens aūt quadā die invia appia. vidit ad templuꝫ martis. auvelium ⁊maximum ſacrificantes. Flectit genu̓a ſua ſic orās. Dn̄e deꝰ celi ⁊ terrediſſipa cōſilia dyaboli. ut reſipiſcentes hij infelices velinquāt ydola manū facta. teqꝫ deū creatorē ſuū ⁊ dn̄mIh̓m xp̄m cognoſcāt Et cū ſic oraſſꝫcōtinuo maximiꝰ cōſul a demonio arreptꝰ clamas ſe a Neneſio xp̄ianoincēdi: expirauit ¶ Tenētes itaqꝫ nemeſiū duxerūt ad valerianū p̄fectūcui pn̄tato aſpectibꝰ eius dicit. Ne-

nefi. qd̓ tibi vtiliꝰ eſt ad hoc te hoctamur ut agnoſcas veītatē. ⁊ noſterſis amicus ⁊ nō deſea̓s deos qͦs a cūnabulis ſꝑp cōluiſti Cui nemeſiꝰ cumlacrimis dixit. Ego infelix deſerui voritatē ⁊ effudi ſanguinē inuocēteꝫ. ⁊qͥdē iā cognoui deū meū Ih̓m xp̄m ꝑbaptiſmū qͥ aperuit ocl̓os filie meoipſū timeo ⁊ colo ⁊ qͣro. Dicit ei valerianꝰ. Cognoui carmina tua ꝑ quehomicidia feciſti. et iratꝰ iuſſit euꝫ inpriuata uſtodiā mācipari vnacū filia ſua lucilla. ⁊ fecit ſibi pn̄tari ſimphroniū qͥ credidit ex domo nemeſijet cepit ab illo exqͥrere facultates nenemeſij Tradiditqꝫ eū pꝰ biduū olīpio tribuno. Ꝙ dixit Audi me ⁊ facqd̓ iubet pn̓cipes. alioqn̄ varijs penis interib̓. Da in integꝝ facultatesnemeſij ⁊ ſacrifica dijs ⁊ viue Sīproilꝰ rn̄t. Si facultates dn̄i mei nemeſijq̄ris: xpō iā tradidi. qꝛ eiꝰ erāt ⁊ ſūt.Si ꝟo ſac̓ficiūᵉ. me offero xpō do meocui ſi etiā obtulit dn̄s meꝰ nemeſiusqͥd culporꝰ Tunc iratꝰ olimpiꝰ iuſſiteū in cataſta extendi. ⁊ fuſtibꝰ mactari. Oblatūqꝫ eſt Simpronio ſimūlachrū aureū martis. ⁊ tripoda Qd̓cū ille vidiſſet dixit Conterat te xp̄sEt cōtinuo veliquatū eſt ſicut hutūVidens hoc olimpiꝰ mirari cepit. ⁊cōmiſit euꝫ vicedn̄o ſuo noīe tertullino. venienſqꝫ ad vxorē ſuā dixit eiquō in nomīe xp̄i veliquatū fuiſſꝫ ſimulachrū martis. Tūc dixit exuperia vxor eiꝰ. Si tanta eſt virtus xp̄iquantū enarras. meliꝰ eſt ut relinquamꝰ deos qui nec ſibi nec nobis ꝓſunt. ⁊ q̄ramꝰ eū qui illuīauit filiamNemefij tribuni. In eadē igit̉ nocteveniēs olimpius cū vxore ſua exuporia: ⁊ filio vnico noīe Theodolo: miſerūt ſe ad pedes eius dicētes. Noscogͦuimꝰ v̓tutē xp̄i qꝛ ipſe ē dei filiꝰ qͥaperūᵗ oculos filie Nemeſij tribunirogamuſqꝫ ut dones nob̓ baptiſmūin noīe ih̓u xp̄i quē tu p̄dicas. Simpromꝰ ait. Si pͥmam agis cū vxoreafilio de ſanguine quē effudiſti om̄ia