CCCXCvi.Maternus ep̄s.

tutis aſſidua admonitōe ꝓuocare.magnis v̓tutibꝫ cōtidie creſcere. ſignis ac miracul̓ longe lateqꝫ clareſcore. ⁊ ꝙͣto cōtidiaīs increm̄tis fideliūmultitudinē plus augeri ꝯſpexit: tāto diligētiꝰ iniūctū mīſteriū regularit̉ ordinare ſtudebat. Hic etem cuꝫeſſꝫ vir magne autoritatꝭ ⁊ prudētienihil tn̄ exꝓpͥo imꝑio qͣſi libera vtēsptāte exercuit. ſꝫ hūil̓r oīa et ſimpl̓regit. ꝯmunēqꝫ ſe ſb̓ditū ſtūdio ſcē dilectōis exhibuit In oībꝫ etiā q̄ꝓbabil̓r geſſerat nō ſuā ſꝫ xp̄i gl̓am q̄ſiuit Quiqꝫ int̓ cetera ſcāꝝ v̓tutū exercitia mitiſſimꝰ exiſtēs ꝯſolabat̉ afflictos. pauit ex hijs q̄ hbat egenos.veſtiuit nudos. redemit captiuos ſuſcepᵗ ꝑeg̓nos. errātibꝫ viā ſalutꝭ miſericordit̓ on̄t. deſpatis ſpeꝫ venie cōſeq̄nde ꝓmiſit clement̓. currētes perviā mādatoꝝ dei ſꝑ ad anteriora īpulit. in eadē remorātes v̓bo exhortatōis īſtigauit. ⁊ mō docēdo mō exhortādo. mō ſuſtinēdo. mō in ꝑicul̓ ſeobiciēdo. oībꝫ indeſinēt̓ pio ſolamineoccurrit. Hijs gͦ atqꝫ alijs hmōi bonoꝝ oꝑꝫ ſtudijs fultꝰ: ad ſcāꝫ ac laudabrlē ſenectutē ꝑueīt. et ſic̄ qͣdr̄ginta diebꝫ iacuᵗ in ſepulcro ita ec̄ totidēānis māſit ī ſac̓dotali mīſterio regēsdot ānos ep̄atū treueroꝝ tongroꝝ ⁊coloīe agrippine Is itaqꝫ ſolitꝰ ea̓tꝑ nocturnā qͥetē locū vbi corꝑa ſcōꝝveqͥeſcūt ſilēt̓ freq̄ntae̓. ⁊ ibidē diutiꝰī orōe ſolꝰ ꝑfiſtere Vn̄ dū qͣdā nocteiuxͣ morē eccāꝫ eādē ī trͣrꝫ ibiqꝫ ꝓlixiꝰd̓inas laūdes celebrarꝫ cir̄ mediā nōctē cepᵗ ſōno gͣuari ⁊ ab inſtātia p̄cūoffendēte ſepiꝰ lingua retardari At nle in ſb̓ſellio qd̓ ibi erat ꝯſidēs. infix;ad genua cubitis int̓ vtraſqꝫ manꝰſcm̄ caput reclinauit ⁊ paululū ſōnocedēs celerit̓ obdormiuit. Statīqꝫ apparūᵗ ei ꝑviſiōꝫ ſcūs euchariꝰ ⁊ beatus valeriꝰ clariſſimis vultibꝫ ſplēdētes ſac̓dotalibꝫ inful̓ choruſcātes. cōronas ſingulis roſis ⁊ lilijs ac ceteris odoriferis floribꝫ mirabili arte īdextas. in capitibꝫ geſtātes ꝯſil̓e cō-

fertū demrāntes ⁊ dicētes. Ecce aterne ſicut olim tibi ꝓmiſimꝰ ita an̄diē dormitōis tue viſitandi grā adte venerimꝰ. Nūc igit̉ gaude ⁊ letae̓qꝛ die t̓cia ex hoc ſeculo migrabis. ⁊ad inenarrabile dn̄i tui gaudiuꝫ introibis. Et cerne pͥmij tui incorruptibilē corona q̄ a ꝑadiſo ꝑpetue amenitatꝭ eſt ſūpta. ⁊ tibi a xpō ꝑ nos famulos ſuos deſtinata Cuiꝰ flos nūꝙͣmarceſſit. cuiꝰ odor nūꝙͣ a ſuauitatedeficit cꝰ ꝑſeuerātia fine n̄ nouit. quāpꝰ corruptōꝫ pn̄tꝭ vite incorruptibil̓rpoſſideb̓. ⁊ ī ꝯſpcū regl̓regū cū ea lauveatꝰ et̓nal̓r ꝑſeuea̓b̓ Hijs dcīs moxdiſpuer̄t Ille āt a tenuiſſiō ſōno euigilas valde qͥdē letꝰ de on̄ſa ſibi viſione exiſtit ſꝫ ſtatī adēe corꝑiſ moleſtiāſēſit Acc̓ſitoqꝫ mīſtro cꝰ iuuamīe adcellulā vedijt ⁊ ſeorſū faīliaribꝰ diſcipul̓ hͦ qd̓ ſibi on̄ſū fuei̓t r̓tulit Die ātcraſtina ꝯuoͣta ad ſe frm̄ cat̓ua cepeos ſtudioſe de fidei integ̓tate admone̓ ⁊ aīos eoꝝ ad celeſte deſideriū delectabibꝫ v̓bis accēde̓. ac ꝑ totū dieꝫſalutaria monita eis dae̓ nō ceſſansvſqꝫ ad octauā horā ſb̓ſeq̄ntꝭ noctisẜmonē exhorͣtoriū ꝓtraxit ⁊ qd̓ veliquū noctꝭ ſuꝑeā̓t ī pſalmis ⁊ p̄niscū ſrībꝫ ꝑ egit Pꝰ pulloꝝ v̓o cātū īſtāde iā die veīt deſuꝑ clara vox cūctꝭ qͥ inip̄a cellula erāt audiētibꝰ dicēs mr̄nedilcē dei veniꝘ mox qͣſi aſſuetā vocēaudiēs ꝯu̓ſus ad circūſtātes frēs aitValete filioli⁊ viſcea̓ mea. Ego eī iāmigͣbo ⁊ ī pn̄ti ſcl̓o āpliꝰ vobiſcū nōero. Et hec dicēs cōionē dnici ſacͣm̄tiaccepit. ſtatīqꝫ ſcām aīam exalauitCuriꝰ obitu ꝯpto: treuei mox coloniāꝓfecti ſt̓ paſtorē ſuū repetētes Aderāt ⁊ tongrēſes qͥ ſiml̓ cū coloniēſibꝰeū ſibi retine̓ volebāt ⁊ certatū ē diuab vtriſqꝫ Interī venerādꝰ qͥdā ſenexī vrbe colo. appuᵗ monēs ciues ut a lide deſiſtētes ſuis pare̓nt ꝯſilijs ⁊ corpꝰ ſcī ī naui ponētes deīde a litōe̓ ī fluctibꝫ ꝓpellētes qͦ deꝰ velit abire finātAia̓ res. mox ut āgelꝰ ī ſpē ſeīs ꝯſuluea̓t fc̄ꝫ ē. Nauis ſacº onuſta corꝑe