CCCLX Cyiij.Albanꝰ mir̄ cū ſocijs.

ſeruꝰ ſibi ſcūs Albanꝰ retinuit veſtēſuā eidē ꝓ cruce relinquēs: que tātetūc temꝑis fuit dignitatis ut ea trabeatus hoſtiū cuneos penetraret indempnis. Veniētes aūt milites addomū Albam quē querūt nō inueniunt. Albanū ꝟo ſeꝓ hoſpite ſuo opponentē furibūdi rapiūt ⁊ in ſcelusillud vefundētes. iudicis fiſtūt ꝯſpectui. Iudex aūt toruo reſpiciēs Albanū aſpectu: ait. O degener ⁊ tue immemor gn̓oſitatis. vbi ē ille īpoſtortrāſmarinꝰ qui tuā ſuis fallacibꝰ ſermocinatōibꝫ circūuenit ſimplicitatēCur euꝫ occultaſti vl̓ cur latuit fugitiuꝰ. Debuit ſi verax eēt noſtro ſe cōſpectui pn̄taſſe ut ꝓ te diſcipulo ſuomagiſter egregiꝰ allegaret. Ac ꝑ hͦpatuit eiꝰ fallacia. Sed qꝛ nullꝰ mortaliū eſt qͥ falli nō poſſit. veniā mereberis ſi deos nrōs clementiſſimosadorādos veddideris ꝓpicios. Erat āteadē hora forte iudex ī tēplo ydoloꝝſacrificans. Albanꝰ veſpōdit. Ne credas me falſis ambagibꝰ imꝑiti magiſtri circūueniri. ſed viā veritatis īueniſſe vitāqꝫ eternā p̄ſtolari Deosaudeꝫ veſtros q̄ ydola muta ⁊ vanaſimulachra aſſero nūꝙͣ adorabo Vinciri incarcerari interfici potero. flectiautē nequaꝙͣ. ſtat ſentētia. Tunc iudex precepit ſanctū dei martirē fuſtibus cedi. Quē cum nō poſſe flecti viderat: iuſſit in teterrimo recludi carcere. Sex autē mēſibus quibꝰ in carcere morabat̉ non ros nō pluuia ſuꝑficiem terre fecūdauit. Cum autemomnia pre ariditate mirabilit̓ perivent: dicētes increduli hoc ꝑ magicāartē Alban eueniſſeꝫ eū cōmuni decreto cathenis vinctū ⁊ ſqualore diuturni carceris maceratū iudici rep̄ſentarūt. Qui cum alacri voce iterūp̄ianum ſe ꝓfiterẻ: ſentētiā capitali plecti iudicatur. Non em̄ licebattūc temꝑis preclaros viros alio genere mortis puniri Erāt namqꝫ qͥ dicerent iuſtū eſſe credētem in crucifixūcrucifigi. Alij dignuꝫ ipſuꝫ exoculari

qui mēte cecus effectꝰ eſt. Cum igit̉decollādus ad locū martirij duceretpons anguſtus ꝑ que populus īumeroſus ſeq̄n̄s neceſſe habuit trāſire libeꝝ tranſitū denegabat Cōpreſſicadunt ⁊ in flumē ſubmerſi ꝙͣ plures moriūtur Albanus hec reſpiciēsꝓ illis orauit ut alacres om̄es paſſon ſue intereſſēt. Et ecce ſubitō alueus aque deſiccat̉. ⁊ mortui reſurgentes xp̄i dei magnalia collaudabant. Fit cōpreſſio populoꝝ ad ſpetaculum cōcurrētium ⁊ compreſſi ſb̓ardenti ſole ſiti cōtabeſcunt. Quodvidens Albanꝰ ecl̓ ut huic malo mederet̉ dn̄m exorauit. Et ecce fons adremedia fitiētium mōtis apiceꝫ in qͦiam cōſiſtebant ꝓſiliens largiter irvorauit. Quod videns miles araclius nomīe qui iuſſus ferire eum trahebat ad martiriū: ꝙ cuius p̄cibuspaulo ante fluuiꝰ ficcatus eſt eiuſdēoratōe vena fontis puriſſimi de mōte ꝓfilijt. Diuino nimiruꝫ inſtinctuāmonitus ꝓiecto enſe ad pedes albani veniā petens pctōrū ꝓſternitur.Quē rapiunt increduli ⁊ totum cōquaſſant iacētē ſeminecē relinquūtElectꝰ igỉ alius ſpiculator btūm Albanū vibrato enſe decollauit. Et ecce oculi p̄cutiētis ſimul in terrā cadūt. nec eos manꝰ obiecta cadentespotuit vetinere. Militē vero nolentēxp̄i martirē ferine quē adhuc pagani palpitātem inueniūt iubent decollari. De quo nimirū cōſtat. qꝛ ſi fonte baptiſmatis nō eſt ablutꝰ: ſui tamen ſanguinis lauachro mūdatus:regni celeſtis ingreſſu dignꝰ factꝰ ē¶ Btūm igit̉ Amphibalū qͣſi huiꝰtotius auctorē incōmodi diligenteꝫfaciūt circūquaqꝫ ꝑquiri. Quē tādēin terminis ſue regionis verbū vitegentibꝰ p̄dicantē inueniūt. Om̄e g̓venenū ſue malitie in eū vefundētesrapiūt. exſpoliāt. ⁊ ligatis manibꝰeū ante equos ſuos vedeundo currerecompellunt. Et cuꝫ memia ſue cernerent ciuitatis: timentes ne factis per