CCCLXXv.Eliſabeth vidua.

tauit exēplis. illuſtrauit miracul̓. ⁊decorauit grā ſcītatꝭ. quā auctor nature ſuꝑ naturā qͦdāmō extulit: duꝫpuella regalibꝰ nutrita delicijs oīapuellia a̓ oīo ꝯtēnerꝫ ā̓ eadē in dei obſeqͥū māciparꝫ Vn̄ liqͥdo clarꝫ tenea̓eiꝰ infantia qͣnta ſimplicitate viguitꝙͣ dulci deuotōe incepit. Extūc ſiqͥdēcepᵗ boniſ aſueſce̓ ſtudijs Ludos ſpernere vanitatꝭ. ſucceſſus ꝓſperos mūdi fuge̓. ſꝑ in reuerētia dei eſſe Cū em̄adhuc eēt qͥnquēnis: in ecc̄a orandigrā tā ſedula ꝑmanebat. ut inde eāeiꝰ ſodales vel ācille vix valerēt euellere Quā cū ācille vl̓ coetanee eꝰ obẜuarēt aliqn̄ illaſ cā ludi v̓ſus capellā inſeqͥ videbat̉: ut ex hoc intrandiecc̄am oportunitatē captae̓t Quā īgrediēs genū̓ flectebat. aut pauimēto totaliter incūbebat. Et licet litea̓rū periciā nō hr̄et: tn̄ corā ſuis ocul̓ipſa ſepe pſalteriū expandebat. ut qͦdamō legere ſe fingeret ne velut occupatā eā qͥs impediret Se qͦꝫ cū puell̓ad terrā ꝓſtrauit ludi ſpecie mēſuābat. ut ſub tali occaſione deo velierētiā exhiberet. In ludo etiā anuloꝝ ⁊alijs ludis ſpē totaꝫ in deū ponebat.Et ex hijs q̄ puella ꝑuula lucrabat̉vel aliter peculiarit̓ poſſidebat. puellis pauꝑcul̓ decīas exhibebat. inducēs eas ut ſepe orōꝫ dn̄icā dicerēt. etcrebro btāꝫ ꝟginē ſalutarēt. Creſcēsꝟo ꝑ etatē tēꝑis ceęſcebat āplins ꝑaffectū deuotōis. Nā btāꝫ v̓ginē māriā dei genitricē in ſui patronā ⁊ aduocatā ⁊ btūꝫ ioh̓eꝫ euāgeliſtā ī ſuecaſtitatꝭ cuſtode elegit. Ti em̄ ſingule cedule ſingl̓oꝝ apl̓oꝝ noībꝫ īſcpͥde altari ſupponeret̉ ⁊ q̄libꝫ aliaruꝫpuellaꝝ caſu ſibi cedulam contingēteꝫ acciperet: iſta orōne fuſa tribusvicibꝰ cedulā vbi nomē ſcī ioh̓is ea̓tinſcriptuꝫ ut deſiderabat accepit. adquē tāto deuotōis ferebả affectu utnihil in eiꝰ noīe petentibꝫ denegaretNe ꝟo mūdi ſucceſſus ſibi nimiumblādiret̉: qͦtidie in rebꝫ ꝓſperis ſibialiqͥd detrͣhebat ¶ Cū eī in aliqͦ ludo

ſibi ꝓſpere ſuccede̓t: veliquū int̓mittēs dicebāt. Nolo ꝓorde̓: ſꝫ ꝓpter deūveliquū ītermitto. Cū ad choreas qͦꝫa puell̓ ceteris aduocata cū vnū circuitū ꝑegiſſꝫ dicebat. Sufficiat nob̓vniꝰ circuitꝰ: iā ꝓpt̓ deū alios dīttaꝰ.et ſic ꝑ talē modū puellas a vanitatibꝫ tꝑabat ¶ Veſtimētoꝝ laſciuosvſus ſꝑ abhorrūᵗ ⁊ oēꝫ ī hijs hoēſtateꝫ dilexit. Certū qͦꝫ nūeꝝ orōnū ſibiindixerat. quē fi aliqn̄ aliqͣ occupatione p̄uēta nō potuiſſet ꝑfice̓ꝫ ⁊ ab ācill̓ lectuꝫ ingredi cōgeret̉: cū celeſtiſponſo vigilas vigilanter ſoluebat¶ Dies qͦꝫ ſolēnes puella nobil̓ tātadeuotōe colebat: ut ec̄ manicas ſibicōſui nulla voe pateret̉ an̄ꝙͣ miſſaꝝſolēniā ꝯplerēt̉. Cyrotecaꝝ ec̄ vſusin diebꝫ dominicis ſibi ante meridiēint̓dixᵗ: volens in hͦ ⁊ ſacre deferre ſolēnitati ⁊ ſue ſatiſface̓ deuotōi. ꝓpterqd̓ ſolita erat ad hͨ ⁊ ſilia ꝑ votuꝫ ſeaſtringe̓. ne qͥs poſſet eā aliquibusſuaſioībꝫ a ſuo ꝓpoſito reuocae̓ ¶ Officiū eccleſiaſticū cū tāta r̓uerētia audiebat. ut cū ſacra euāgelia legerēt̉vl̓ ſacra hoſtia cōficeret̉: manicas ſiforte ꝯſute eēnt ſolue̓t monilia deponeret. ⁊ cetera capitis ornamēta inhumo locae̓t G ¶ At vbi gͣdū v̓ginalē prudēter texᵗ ⁊ īnocēt̓ ꝑcurrit:ꝯiugalē gͣdū intrare ꝯpellỉ̓ utpote q̄ad hoc pr̄no īꝑio vrgebat̉: fructū ꝑcepturā triceſiᵐ q̄ fidē trinitatꝭ ẜuauit cū decalogo p̄ceptoꝝ. Cōſenſit g̓licet īuita in cōpulā ꝯiugalē nō ut libidī deẜuiret: ſꝫ ne pr̄is p̄ceptū ꝯtēneret: ⁊ ut filios educandos ad dei ẜuciū ꝓcreae̓t. Guis em̄ fuerit legi thori ꝯiugal̓ aſtricta: nulli tn̄ fuit culpevl̓ delectatōi ſubiecta. Qd̓ manifeſte ꝯſtat: qꝛ in manibꝫ mgr̄i Cōradivotū emiſit ꝙ ſi viro ſuo mortuo eaſuꝑuiue̓ ꝯtinge̓t. ꝯtinentiā ꝑpetuamobẜuae̓t ¶ Fuit g̓ lātgrauio thuringie ſociata ꝯiugio: ꝓut regal̓ exigebat magnificētia. atqꝫ diſpoſitō ordinauit d̓ina: ut .ſ. multos ibidē addei amorē duceret: ⁊ incultos hoīes