Lebuinus cōfeſſor.CCCLXIX.
btō Bonifatio archiepō olim in puericia enutritū: gͣdū eccīaſtico p̄ſbr̄mſed tūc ꝓ tꝑe ep̄alis officij in eodē caſtro vl̓ ꝑrochia vicariū: expoſuit eioēm ſue ꝑegrinatōis ſibiqꝫ cōmiſſep̄dicatōis textū ¶ Qūo audito virdei gauiſus in dn̄o: miſit eū ad locuꝫſibi d̓initꝰ demōſtratū: ſecꝰ yſtā fluuiū adiūcto ſibi marchilino diſcipūlo ſancti &illibrordi. Veniēs gͦ cumſua collega ad p̄mōſtratū ſibi a deolocū vſus ē aliꝙͣdiu vidue cuiuſdaꝫhoſpito. ⁊ nō veritus getis illiꝰ aīoſitatē: inſudabat quotidie euāgelicep̄dicatōi: īſtatiꝰ on̄dēs vnū deū eſſeqͥ oīa creauit ⁊ gubernat. ⁊ ydola vana eē quibꝫ ille ppl̓s multuꝫ deſeruīebat. ex quibꝫ multi credētes ſcō viropͥmo oratoriū in &ilpa edificai̓ fecerūt. Nec multopꝰ viro dei aliud oratoriū maiꝰ iuxta oriētaleꝫ eiuſdē fluminis ꝑtē ei ꝯſtruxerūt: ⁊ ꝓpe illuddomū eiꝰ hītatōni cōgruā. vbi ſāctꝰdn̄i quotidiana vigiliaꝝ ac miſſaꝝvota dn̄o ꝑſoluebat ⁊ ꝯfluentes adſe verbi d̓ini pane cibabat. cunctiſqꝫcernentibꝫ ſe groſum vultū v̓bis acmoribꝫ exhibebat Vn̄ ꝙͣ pl̓imis eoꝝetiā nobilioribꝫ ſpāli affectōe caruserat. inter quos fuit Dauon cuiusſpeciali amicicia fouebat̉ ¶ Quidaat eꝰ bonitatē nō ferētes: ac pl̓imosei in fide adhere̓ vidētes: oratoriuꝫ acdomū vbi diſcipuli eꝰmorabāt̉ clamꝯbuſſer̄t. qd̓ incendiū vir dei illeſuseuādēs patiēter tulit. nec ob aliquāilloꝝ ſeuiciā ab euāgeliſādi ceſſauitinſtantia: ꝑatꝰ mori ꝓ verbo dei. Qd̓etiā ſaxones ī ꝯſilio ſuo ꝯgregati qͣſiſenel feciſſent: arreptis fuſtibus eūoccide̓ volentes ſꝫ deꝰ eū ad pl̓a bonaveſeruas ſicut ipē ad ſuꝑciliū motisdūctus a iudo̓ꝝ ocul̓ euānuit. ſic virdei ſaxonū ſeuiciā īpō deo volēte declinauit. ¶ Tādē vir ſcūs ppl̓o ſaxonūmanſuefacto inceſſanter verbum diuinū ſeminabat ⁊ populū multū dōcōquirebat. Et ad extrema dedūctꝰplenū bonis oꝑibus ſpm̄ dn̄o veddi
dit. pridie ydus nouembris. Et ſāctū illud corpus in vrnia pura ⁊ mūdā poſitū humo recōditur cū debitahonorificētiā in eccleſia portus dauetrienſis. Cui loco hoc nitidū conſtatvocabulū a dauone quodā honorifico ac potēti viro ſancto lebuino duꝫadhuc vtueret familiariſſimo Ecclefia autē ipſa ab eodē ſancto viro ⁊ qͥbuſdam fidelibus ut iam diximꝰ cōſtructa ſed ab infidelibus exuſta:itorum eſt veedificata: eo videlicet tēꝑequo pͥmū ad danda ſcientiā ſalutisincredulis olim ſaxonibus: per beatum doctore Lebuinū viſitauit eosoriens ex alto ⁊ ſol iuſticie chriſtusdeꝰ: qui eſt benedictꝰ in ſecula.¶ De inuētione ſancti LebuiniOſt felicē ſancti Lebuini adceleſtia tranſitum: inſtinctuhoſtis maligni cōtigit ſaxones quozū adhuc maxima pars infidelis durabat baſilicā in qua ſacꝝcorpus iacebat humatū: iteꝝ incedere ⁊ cūcta circūquaqꝫ vaſtare. Et cūꝑ triduū eius quereret ſepulchꝝ doꝓuidēte reꝑire nequierūt Vnde accidit ut idē locus diu ſolitudinē pateret̉ Interea gregorio venerabili abbate cuius ſupra mentionē fecimusviā vniuerſe carnis ingreſſo ꝯſāguineus eiꝰ Albricꝰ traiecten̄. catheclreſuſcepit dignitatē. Qui cū hr̄et quēdam viꝝ deo dignū ⁊ ſibi ſpēali affectu deuotū noīe luydgeꝝ poſtmodūpōtificali honore ſublimatū ſic affatꝰ eſt illū Aī frat̓ km̄e luydgere cūnouerim te ea q̄ ad diuina ꝑ̄tinet veligiōeꝫ ſtudioſe exqͥrere hortor ac poſtulo: loco illo qͦ ſacrū corpꝰ lebuinixp̄i ſac̓dotis reconditū fuit te curammmpēdere. ⁊ ut a te do̓ veuelāte īueniri valeat magnoꝑe laborae̓. atqꝫ adꝯtinuādas do laudes tēplū inibi ſuꝑillud edificae̓ Qualis etem qͣntuſqꝫvir fuerit tua frat̓nitas optīe nouitHijs acqͥeſcēs monitꝭ egregiꝰ luydgerus oī adhibita ſollicitudīe agꝝin quo theſaurus ille abſcōditꝰ erat