Yda vidua.CCCLXiiij.

diſtrictōe tenerū corpꝰ artauit: valde difficile eſt dictu. Quippe qͥ totuꝫſpaciū qd̓ reſiduū fuᵗ huic incolatuiincredibili et paucis imitabili duxitabſtinētia. nūꝙͣ mētis ꝓpoſitū a deifica cultura relaxās Aortificauit ẜmapl̓i verbū mēbra ſua ſuꝑ terraꝫ abom̄i illicito appetitu vontrꝭet lingueoēmqꝫ illā pōpaticā gloriā qua delicatiſſime fuerat educata: ad māſuetudinē laboꝝ ſuorū emolumenta feliciter immutauit Quicqͥd ꝟo de redditibꝫ in mr̄imonio eiꝰ amniuatī potuit adunari: ꝑ diſpenſatiuā pauperūminiſtratōem in celeſtes tranſtulitapothecas. Et ut ſuꝑnorū meditatōne artiꝰ occuparet̉: p̄fate eccīe plagameridiana cōtiguā eius parieti conſtruxit porticū. in qua remotius orare ac a vulgai̓ ſtrepitu immunis cōuerſari potuiſſet. Vbi ⁊ dn̄s egbertꝰvir eius pauſat. Marmoreū ec̄ ſarcōphagū longe ante ſuuꝫ obitū adincerti tēꝑis monumētū fieri iuſſit.quē duabꝰ cotidie vicibꝰ ꝙͣdiu ſuꝑuixit diuerſis alimētoꝝ aliarūqꝫ rerum impēſis ſūmotenꝰ impleuit. etvictū carētibꝫ hylarit̓ diſtribuit Excubiaruꝫ ⁊ orōnum pͥuataqꝫ ſtudiapaginali digna carebūt deſcriptōeTheorice qͥppe intēta diſcipline: nūꝙͣ extra ianuā quā incoluit celle pedē fert̉ amouiſſe. ſaluo eo dū inopuꝫſtipēdijs deſeruiret Qualibꝫ virtutūp̄rogatiuis. ſacroſcum adornauit velamē ¶ Hec int̓ agendū cautiſſimeſtuduit popularem vitare fauoremfirmiſſimūqꝫ in celis ſpei anchorā figens fragroſa ſeculi obſtacula fideithorace qͣſi tuto firmauit. ut ad plenā q̄ deus eſt ꝑtingeret caritatē D¶ Hijs itaqꝫ ad deſiderabilē finē ꝑductis: cū remunerator oīm deꝰ turturē ſuā ad altiorā volare diſpone̓tut pꝰ triſticiā leti in ardua celi excellentiꝰ nidificae̓t: moleſta vitaliū valitudine acriter pulſata: btūm fineꝫp̄ſenſit vltimū. Accerſitoqꝫ p̄ſbiteroſuo nomīe berethgero ſibi iuſtis ex

cauſis fidiſſimo: pluriūqꝫ ex ẜuis d̓ip̄ces expoſtulat. q̄ in ipſo pauſatōisſue articulo ducatū vie ad dn̄m in ꝓfuſis lacrimis īprecat̉ Factū eſt. oratū eſt. de celis auditū qd̓ olim p̄deſtinatū eſt. Carnali faſcia laxata. ſpm̄amatori ſuo xpō btā yda trāſmiſit.btā ꝑhennitate cū celicis agminibꝫin ethere fruitura ¶ Poſitūqꝫ eſt ſacrū eius corpꝰ cuꝫ dei laudibꝰ in aeraſaxea ſupradicta. ⁊ in porticū qua ſed̓mno amore carceri mācipauit honorifice tumulat̉. vbi atteſtantibꝫ ſignis qualis apud deū luceat eatenꝰcōprobat̉ E ¶ Erat aūt berethgerus p̄fatꝰ ex illoꝝ ꝯtubernio qͦs bayda pͥmū de gallijs ſecū adduxerat.vir veligioſe ac ſcē ꝯuerſatōis ⁊ ꝓbate caſtitatis Quippe eoꝝ diſciplinisinformatꝰ qͥ in lege dei ſui ſine q̄rolainceſſerāt. qͥ etiā ipſā eccīam ⁊ ſacrainauſolea aliqͦt ānis ſtrenuiſſiē diuinis hūaniſqꝫ obſeqͥis excoluit: honorauit ⁊ venuſtauit. De qͦ illud perfideliū ora diffamatū eſt. qꝛ int̓ cetera gͣuitatis inſignia: nūꝙͣ in ſuis tectis muliebrē ꝑſonā aut ꝯmorari ādomeſtidꝭ vſibꝰ inſeruire ꝯſenſit. iōqꝫꝯtra emulū dimicās caſtitatꝭ: occaſionis aditū nō ſolū p̄cauere ſꝫ radicitꝰ extirpare cua̓uit Cui ec̄ ob tāti cordis innocētiā a deo collatū eē fert̉ extremā vite horā p̄ſcire. qd̓ eo magisliquet. qꝛ ipē qͦ obiturꝰ ea̓t die: miſſaꝝ ex more ſacr̄a ꝯſecrauit. ac moxdn̄ico ꝯſignatꝰ viaticō: in ipẜ veſtim̄tis ſac̓dotalibꝰ an̄ ſcum altare aīamreddidit creatori. ⁊ ꝓpe ſcē yde tūbaꝫdigne humatꝰ eſt. Vt em̄ tam meditabile ꝯſortiū obtinuerit ngͣnū fortaſſe qd̓ cōmēdaret iuſticie meritū p̄ceſſit F ¶ Poſt hec āt cū ipē locꝰ abalijs hereditaria ſucceſſiōe poſſideret̉⁊ ob p̄ſidentiū incuria vilitatibꝰ abſoleſcere cepiſſet: cōtinuo benignusdn̄s ſcē famule ſue yde merita ad caſtigatōem improboꝝ terribile patefecit ſignum. Nā p̄clari comnitis ludolphi amabilis ſoboles duꝫ adhuc.

F. ij.