vvenefreda v̓go.CCCLXiij.

pretenſa ornatus occaſione in thalamū diu̓tit. ⁊ ꝑ ſecretā oſtiolaꝫ egreſſa:ad eccīam fugere nitebatur Cuiꝰfuga ꝯpta. iuuenis furibūdꝰ inſeq̄ba? Et cū eā nec blādicijs nec minisad ſuū ꝯſenſū valebat flecte̓. ꝯtemꝑtū ſuū egreferēs: iuxͣ oſtiū eccīe crudēlit̓ eaꝫ decapitauit. Statīqꝫ ut caputvirgīs terrā tetigit. fōs lucidiſſimꝰibidē erumpēs. vbertī ema nauit Ꝙvſqꝫ hodie fluere nō deſiſtit. multisinfirmis meritꝭ btē virgīs p̄ſtās ſanitatē Caput āt eiꝰ ruendo in eccīamelapſuꝫ eſt. q̄ ſita ea̓t ad pedē cuiuſdā mōtis. Corpꝰ ꝟo trūcatū vemāſitvbi ceciderat. Parētes qͦꝫ virgīs horribili tumultū alioꝝ dicētiū tale nephas diravindicta vlciſcendum acceſſerūt. et filiā cernētes exanimem⁊ tā violent̓ decollatā ad terrā corruerūt. et clamōſis plāctibꝫ dolorē ſuūꝓdiderūt. Cūqꝫ ſcūs bēnonꝰ terribilem ſtrepitū in eccīa audiret: ad cetūꝑuenit. Cernēſqꝫ virginē quā deo cōſecraturꝰ erat tā crudelit̓ ꝑemptā: vehemēter ꝯdoluit. Deremptor v̓o qꝛ filiꝰ regis erat impunē de tāto flagicōſe putās. iuxͣ exanime corpꝰ timidꝰſtabat. ⁊ gladiū cruorē mādidū corā oībꝰ ꝑ herbas detergebat. Sāctꝰauteꝫ Benionꝰ cernēs ꝙ ꝓ ſcelerisſui ꝑ̄petratōe iactant̓ gloriaret̉: tenes in manibꝰ virginis caput dirisverbis eū redarguit. ⁊ in fine vedargutōis ſue hec addidit. Nūc āt qm̄deū nō timuiſti nec eccīe pepciſti. necdiei dn̄ice reuerentiā exhibuiſti: dep̄cor deū meū. qͣtenꝰ que tu indigne cōmiſiſti dignare ꝯpenſatōne vecipiasEt hijs dictis. iuuenis ad terrā corruens expirauit ¶ Sanctꝰ vero Bennouus caput virginis corꝑi coaptauit. et ſermonē ad ppl̓m faciēs dixiteā deo votū feciſſe. ſed morte p̄uentanō ꝑfeciſſe. ⁊ ideo ꝓ veſuſcitatōne deuotis precibꝰ inſiſtendū. Poſtꝙͣ diudep̄catum eſt. ⁊ a btō patre bēnonoſpecialis oratio facta ē: ad quaꝫ oēsppl̓i rn̄derunt amē: puella qͣſi a ſom

no ſurrexit. tergenſqꝫ faciē ſuam apuluere: aſtātes gaudio repleuit.Porro albedo quedā admodum filicollum eiꝰ ambiebat: q̄ ad miraculion̄ſionem ꝙͣdiu virgo in corꝑe degūit. ſemꝑ vno mō permāſit At vbi caput eius fuerat abſciſū. quod imirabile eſt dictu: lapides ſperſi ſanguine priſtinā cōſperſione retinēt vſqꝫin hodiernū diem ¶ Hoīes ergo quinondū deū cognouerūt. vidētes virginis reſuſcitatōeꝫ ⁊ fontis emanatōnē. petraſqꝫ cruore ꝯſperſas ſemꝑapparentes ad ſue paſſionis oſtenfionem cruētatas: ita ut nulla potuerunt ꝑ ſecula obliuiōe detergi­ ad pedes bt̄ī Gēnoni ꝓuoluti. d̓inis ſe petierūt miſterijs ibui ¶ Tunc ſancctꝰ ille bēnonꝰ v̓ginē reſuſcitatā ſacro volamine indutā ꝯſecrauit. ⁊ eccleſiā ꝯſtruxerat: eidē regularibꝫ diſciplinis ſufficient̓ cōfirmate veliquitut ſociatꝭ ſibi virginibꝫ illic ꝑmaneret Predixitqꝫ illam poſt ſeptēniumad alid̓ monaſteriū diſceſſurā ¶ Sācta igit̉ Benefreda celeſti exercitio dedie in diē ꝓficiens. ad magnā virtutis apicem ꝑuenit. Tanta namqꝫ īerat ei in ſermone ſagacitas ⁊ in ſentēti a grauitas. ꝙ fere om̄s quibꝰ loq̄bat̉: in ardorē deuotōis accedebat¶ Pactoqꝫ ſeptēnio. virgo diuinap̄monita oraculo: locū qͥ dicit̉ Mitheriacus adijt. in quo monaſteriū viroꝝ ⁊ feminarū ſeorſū habitātiū fuit quibꝰ ⁊ abbas Elerius tūc p̄fuit.Huic gͦ ſcō elerio oēm vite ſue ordinē virgo expoſuit. quā ille diuinitꝰinſtructꝰ: ꝯuētui virginū aſſignau¶ Elapſo aūt aliꝙͣtulo tꝑis ſpaciotheonia obijt. q̄ curā ge̓bat v̓ginū. ⁊eiꝰ vicē ſcā bonefreda īuita ſuſcepit.Enarrae̓ iā quis p̄t. quāta in deū deuotione exarſerat. quāta moꝝ honeſtate p̄fulſea̓t. qua nihil prorſus exnegligētia omiſit. quod ad ꝓpriā ſalutē vl̓ aliarū exēplū ſeu vtilitatemnouerat ꝑtine̓ ¶ Poſtꝙͣ igit̉ btā virgo pl̓imis ānis acceptā ſuꝑno regi

Z .j.