Criſpinꝰ ⁊ Criſpinianus.CCCLvij.

¶ De ſāctis Criſpino ⁊ CriſpinianoEniente xp̄ianoꝝ ꝑſecutōneſub dyocletiano ⁊ maximiano ſimul regnantibꝫ Criſpinus ⁊ Criſpimianus romē claris ortinatalibꝫ in gallijs ꝓ xp̄i noīe cū beatis qͥntino fauſtiano ⁊ victorino pariſius ꝑuenerūt. Ibiqꝫ nominatimloca in quibꝫ p̄dicarent diuiſi elegerunt Criſpinꝰ vero a criſpimanꝰ ſueſſioneꝫ ciuitatē ſue ꝑegrinationis hoſpitam eligentes vbi pauli apl̓i veſtigia ſeq̄ntes ut neceſſaria vite labore manuū ſibi ꝓuiderēt artem ſutoris que q̓ete exeroeri poteſt didicerunt. Et cum elegantius omnibꝫ pene artificibus oꝑarentur. a nullo tāmen mercedē coactior exigebant Vn̄etiā ꝑ hoc gentiles eorum amorē deuicti: non tam neceſſitate artificij ꝙͣamore dei ad eos frequēter veniebat⁊ relicto errore ydoloꝝ in deum verūcredebant. ¶ Deniqꝫ hij ſancti viri arictionaro requiſiti calciamēta pauperum ſartire reperti ſunt. quos catenis ligatos ſibi exhibitos pꝰ multas int̓rogationes nolentes ydolisſacrificare extenſos ad trocleaꝫ iuiſſit fuſtibus cedi. Deinde ſubulas ſiue ſudes in vnguibꝰ digitorū eorumimmitti et corrigias de dorſo eorū incidi. Quibꝰ inber acerrimos doloresorātibus: ſudes de vnguibꝰ eorū exilierūt ⁊ miniſtros p̄cutientes qͦſdāvero criciatos vulnerauerūt. Deideiuſſit rictionarus molas ad ſingulorū colla ſuſpēdi ⁊ hyemis tēꝑe ī fluuio anxiona velut ſub glacie demergi. Sed eos nec aqua mergere nec petra p̄mere: nec frigus ſtringere potuit qͥnimo qua fi eſtiuis delectati lauacris ꝓiecto molari onere ad alteraꝫfluminis ripā deuener̄t Viſo rictionarꝰ hoc mia̓culo inſtigāte dyaboloexagitatꝰ iuſſit plūbū iniectū igniliq̄fieri. in qͦ mrͣes ſancti demergere.ꝯſumēdi. Sed ipſis orātibꝫ ⁊ dicētibꝰBn̄dictꝰ eſt dn̄e deꝰ patrū nrōꝝ. ⁊c̓.

exilijt gutta plūbi feruētis in oculuꝫrictionai̓: et graui illū dolorē cruciāsexcecauit At is māgꝭinſaniēs picē⁊oleū ⁊ adipē ſil̓ bulie̓ iuſſit ⁊ ſcōs denu̓o qͣſi ꝯſumēdos illuc p̄cipitari. Sꝫſancti ſpei ſue īmobiles ⁊ in orōe alacres dixerūt. Potēs es dn̄e de illatisnos libera e̓ tormētis ad ꝯfuſionē diaboli ⁊ ſatellitū eius. Mox oratōnefinita eduxit eos angelꝰ illeſos. Qd̓videris rictionarus ſeſe incōtinentiin ignem p̄cipitauit ⁊ petijt iuiſto deiiudicio agente: vt qui multos xp̄imartires igne interemit ipſe ad igriem eternū igne cōſumptus deſcenderet. Hec vidētes ſancti nocte ꝓxima dn̄m p̄cabant̉. ut eos a certamine ereytos ad ſevenire iuberet ꝓpicius. Quibꝫ eadē nocte veuelatū eſt ꝙilluſcente die: p̄mij ſui mercedē eſſētvecepturi. Et ſic factū eſt. Maximianus gͦ audita rictionari morte: eosdecollari precepit. x. kal̓. nouēbris.Corꝑa vero eoꝝ a carnificibꝫ beſtijset auibꝰ deuorāda ſunt expoſita. ſedxpō cuſtodiente manſerūt intactaPoſt hoc angelus domini cuidā ſenri apparuit ⁊ ut eos colligeret ⁊ ī domō ſua ſepeliret p̄cepit. Qui ſenexaſſumpta germana ſua vetula queerat eius celle cohabitatrix: ad locūꝓperat vbi decollati iacebat. Et qꝛ ꝓpe fluuiū erat ad cellulā pauperumnauigio facilime duci poterant. Sednec nauis in ꝓmptū erat: nec nauigādi ingeniū: nec viriū ꝯtra flumīsimpetū pauꝑibꝰ ⁊ infirmis fiduciaſuppetebat. Perueniētes aūt ad locum ſibi ab angelo on̄ſum corꝑa ſācta repperūt a beſtijs intacta. ⁊ nauē in amine d̓initus ꝓcuratā Tūc cūfiduciā tollētes ſinguli corꝑa ſinguloꝝ martiꝝ qͣſi liberi ab oneribꝰ gradiebāt̉. ita inoffenſo veſtigio ut putares eos nō onera ferre ſed ab onribꝫ ferri. Ingreſſiqꝫ nauiculam velociter ꝑgebant abſqꝫ vemigio ⁊ gubernatore non viſo exultantes contra īpetū fluuij ad cellule ſue ripam

Y. iij.