CCCLvi.Euergiſſus ep̄s.

negocia ingerebāt eis intēdebaꝫ: necboras canonicas cuꝫ om̄ibꝰ clericismeis dicebā. Et cū q̄reret vtꝝ illa pena eēt magna. cecidit vna gutta ſuꝑbrachiū eius ꝯburens ei carnē vſqꝫad oſſa. Qui cū euigilaret pre vehemētia doloris ait ſcūs. Noli timerenūc āt videbis qͣnta poſſū apud deūEt eleuans manu cuꝫ ſigno crucis:ſtatī curauit eum.¶ De ſcō Euergiſlo Coloīe archiepōVergiſlus p̄ſul btūs ex nobili ꝑntū ꝓſapia ẜm ſeculi fau-ſtu ꝓgenitus: tungroꝝ ciuitate fuit exortꝰ q̄ gallicarū tunc tēpis vrbiū maxima pollebat: nūc atpͥſtina dignitate enaruata ſtat māgni noīs vmbra. In qͣ vir dei poſtꝙͣin ſacro xp̄i baptiſmatis fonte venatus fuerit exuit īfantuloꝝ vagitꝰ dedie in diē moroſis ꝓficiēs incremētisforma vtiqꝫ ſpecioſus ⁊ toto corpuſculo letabūdꝰ. Igit̉ pn̄tes ſue ꝓlisfelicitate gaudētes ſuꝑne clemētie ꝓtante indolis bn̄ficio iugiter voferebāt grās ⁊ laudes: ip̄mqꝫ xp̄m ſeruiturū in iure ꝑ̄petuo deuouerūt ac iuxͣritū eccīaſticū nazareno dn̄o mācipare diſpoſuerūt. Hic vltra modū etatule ſꝑ pij laboris exercitio occupatꝰaut ſe fatigabat orōibꝫ a̓ ſcolizabatſacris lcōibꝫ. ⁊ ſi qͥd recta aue̓ ꝑceperat: cordis armariolo mēorit̓ vecodebat: ſicqꝫ cū eēt adhuc puꝰ etate: tāto em̄ coetaneos cōuerſatōnis grā ⁊moꝝ ſuꝑabat honeſtate qͣnto minores ſtellas lucifer claritate ⁊ ut ſcūsdaniel abſtinēs a cibis delicatōribꝰPuo ꝯtētus aſſueuit magis ſuſtētare ꝙͣ corpuſculū alere. Sed qd̓ ſibi ſb̓traxit pauꝑibꝰ erogauit ac nominaclerotinij ſic digne ꝯuerſatōis vſibꝰcoeqͣuit ¶ Procedēte ꝟo tēꝑe ꝑcipiens ſeuerinꝰ archiep̄s alumpnū dominicū ⁊ etabe ⁊ moribꝰ decent̓ ornatum: iāqꝫ maioris gratie ſuſcipiēdishonoribꝰ tēpeſtiuū: ſane prudēti ꝯcilio d̓inis illū cultibꝫ ⁊ altaris miniſterio admouere decreuit. ac ꝑ ſingu

los gradꝰ ꝓut decebat ſolemnit̉ addyaconatꝰ officiū vſqꝫ ꝓmouit Iamꝟo vix poterat enarrane qͣntꝰ ⁊ qlisin admiſtratōne aſſūpte dignitatiseffulſit. qͣntoqꝫ ⁊ moris ⁊ oꝑm moderamine iugū īpoſitū portauit. ¶ GSed paulopꝰ int̓uallo dieꝝ quantegratīe ac meriti hr̄et̉ dyaconꝰ: dinapietas voluit hominibꝰ fieri mani feſtū. Quodā itaqꝫ temꝑe .ſ. die dn̄icocū ex more orōnis cā: ſecreta noctisin horā loca circuiret ſcā: cū archiepōſiml̓ in terrā ꝓſtrati celeſtis militiedulcē melodiā audire meruer̄t in celo. Qd̓ cū neſcirēt qͥd ſignificaret ſenex doctꝰ monitu angelico ſcm̄ martinū nūciauit migraſſe de ſeculo. angeloſqꝫ pſallere de eius aīe aduentuoptato Vn̄ dyaconꝰ dn̄m ꝙͣ multispotuit grāꝝ actōibꝫ cumulauit ac rētacitꝰ ꝯſideāuit. In te̓a ꝟo btūs pōtifex etate ſeneſces viteqꝫ pn̄tꝭ occubituꝫ īminere p̄noſcēs illo pia deuotōeab ipō edocto migͣuit ad xp̄m. Necmora vir ſcītatꝭ magne ꝙͣuis īuitusaſcēdit gradū ep̄atꝰ. nā clerꝰ ⁊ ppl̓sagrippine colonie deſtitutꝰ tanto paſtōre tū votꝭ tū p̄cibꝫ eū īplorauit ſibip̄eſſe a̓ vix tādē pectꝰ nīe̓ abſtinētieiā caritati cede̓ fecit. Porro pōtificales geſtās īfulas: ſtatū eccīe cōtidiein meliꝰ augm̄tabat. eꝰ familie cibūin tꝑe oportuno dabat. cōmiſſū ſibippl̓m ornabil̓r inſtruebat cū oī virtute. a peccādi conſuetudine petrahebat: omnibꝰ dolentibus clemēter ſb̓ueniebat. Tanta elegantia vrbē ornabat ꝙ auvea Colonia ab incol̓ nōmen hbat. ¶ Sed iā ſacer antiſtesindies de v̓tute ī virtutē ꝓficiēs ⁊ ſenili etate graueſcēs doloe̓ capitꝭ nimiū occupatꝰ more ſolito ſacrata loca circuiuit oraturꝰ Cū ꝟo ad ſacroꝝmrͣtiꝝ Gercoīs ſociorūqꝫ eiꝰ locū adueīt mox ut ad eccīaꝫ orādū intrauitī mēoriā ſcōꝝ verſicl̓m ſolito Exultabūt ſcī ī gl̓a pſalle̓ cepit. ſtatīqꝫ geībꝫ flexis. letabūt ī cubilibꝫ ſuis dinitus rn̄ſū accepit. Scūs ꝟo pōtifex ex

Y. ij.