Paulinꝰ ep̄us ⁊ confeſſor.CCCXLvij.
¶ de ſancto Paulino epō eboraicēẜet poſtea rofenſis eccīe et ꝯfeſſore.Catꝰ Paulinꝰ cū mellito ⁊ iuſto ac multis alijs dei famuIlis a btō Gregorio pͣp̄ in britamā miſſus fuit: ad anunciandūverbū dei. Quo tꝑe gens northanībrorū hoc eſt ea nacio angloꝝ q̄ adaqͥlonarē humbre fluīs p̄laga habitat. cū rege ſuo eduino: verbū fid̓ip̄dicāte paulino ſuſcepit. Huic aūtgenti occaſio fuit ꝑcipiēde fidei: ꝙ p̄fatus vex ꝯgnatōe iuctꝰ eſt regibuscātuarioꝝ. accepta in ꝯiuge edilb̓gefilia edilberti regis: q̄ alio noīe tātevocabat̉. Huiꝰ ꝯſortiū cū pͥmo ipſemiſſis ꝓ ea nūcijs a frē edbaldo quitūc regno catuarioꝝ p̄erat pete̓t. rn̄ſū eſt nō eē licituꝫ xp̄ianam virginēpagano in ꝯiuge dari:ne fides ⁊ ſacͣmēta celeſtis regis ꝯſortio ꝓphanarent̉ regis qͥ veri dei cultꝰ eēt ꝓrſus ignarꝰ Que cū eduino v̓ba nūcij referrēt. ꝓmiſit ſe nihil oīmodis ꝯtrariūxp̄iane fidei quā v̓go colebat eē factuꝝ: qͥn potiꝰ ꝑmiſſuꝝ vt fide cultūqꝫſue religionis cū oībꝰ qͥ ſecū veniſſētviris ſiue feminis: ſac̓dotibꝫ ſeu inſtris more xp̄iano ſeruae̓t Neqꝫ abnegauit ſe etiā eādē ſubituꝝ eſſe veligionē. ſi tn̄ examinata a prudētibꝰſanctior ac deo dignior poſſꝫ īueniri¶ Itaqꝫ ꝓmittit̉ virgo atqꝫ eduinomittit̉. ⁊ iuxta qd̓ diſpoſitū fuea̓t ordinat̉ ep̄s paulinꝰ vir deo dilectusqui cū illa veniret: eamqꝫ ⁊ cōmiteseiꝰ ne paganoꝝ poſſent ſocietate pollui: cōtidiana exhortatōe: ⁊ ſacramētoꝝ celeſtiū celebratōe ꝯfirmae̓t Ordinatus eſt aūt p aulinꝰ ep̄s a iuſtoarchiepō: ⁊ ſic cū prefata virginē adregē eduinū qͣſi comes copule carnalis aduenit. Sꝫ ipſe potiꝰ toto intendēs aīo ut gentē quā adibat ad agnitōeꝫ veritatis aduocās: iuixta voceapl̓i. vni viro ſpōſo: virginē caſtaꝫexhiberet xpō Cūqꝫ in ꝓuinciā veniſſet. laboauit multū ut ⁊ eos qui ſecū
venerāt ne a fide deficerent dn̄o adiuuante contineret: ⁊ aliquos ſi fortepoſſet de paganis ad fidei gratiā p̄dicando ꝯuerteret B ¶ Annio autēſeq̄nti venit in ꝓuinciā quidā miſſusa rege occidentaliū ſaxōnū: ſperansſe regem Eduinū regno ſimiul et vita pruaturū. Peruenit autē ad vegem primo die paſche: qͣſi nunciumferens dn̄i ſui. Et repente euaginataſub veſte fica venenata: impetum ficit in regem. Quod cū vidiſſet miniſter regis mox interpoſuit corpꝰ ſuūcum nō haberet clipeū ante ictū pangentis. Sed tanta vi hoſtis ferruminfixit. vt ꝑ corpꝰ militis occiſi: etiāregem vulneraret ¶ Eadem aūt nocte dominice paſche peperit regina filiā regi¬cui nomen enfeld. Cūqꝫ iderex p̄ſente paulino gratias ageretdijs ſuis pro nata ſibi filia: ecōtrai̓oepiſcopꝰ gratias agere cepit dominō xpō: regiqꝫ aſtruere. ꝙ ipſe p̄cibꝫſuis apud illum obtinuerit: ut reginiā ſoſpes ⁊ abſqꝫ graui doloe̓ ſobolem ꝓcrearet. Cuius verbis delectatꝰvex promiſit ſe abrenūciatis ydolisxpō ſeruiturum. ſi vitā fibi et victoriam donaret pugnandi aduerſus regem a quo ⁊ homicida ille qui cumvulnerauit miſſus eſt: et in pignusꝓmiſſionis implende eandem ſuaconſecrandā xpriſto p aulino epiſcopo aſſignauit. Que baptizata ē dieſancto Denthecoſtes. prima de gētenoathanymbroꝝ: cum vndecim alijsde familia eius. ¶ Quo temꝑe curatus a vulnere rex. collecto exercitu vonit aduerſus genteꝫ occidentaliumſaxōnum. ⁊ vniuerſos quos in necēſuam cōſpiraſſe didicerat: aut occidᵗaūt in deditōnem cepit. Sicqꝫ victorin patriā reuerſus nō ſtatim ⁊ incōfulte ſacramenta fidei xp̄iane ꝑciꝑevoluit ꝙͣuis ydolis nec vltra ſeruiūʳſed primo diligentius a ſācto Paulino vōem fidei ediſcere: ⁊ cum ſuis pͥmatibꝰ qͦs ſapiētiores nouerat: qͥdde hijs agendū arbirrarent̉ curauit
x j-