Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Adelphus ep̄s.CCCXLVV.

Pret̓ dicta mia̓cula vnū finigl̓arede pl̓ibꝫ adhͦ appone̓a tace̓. decet.Anno dn̄i. Acccclxxj. ſabb̓o ꝓximopꝰ oct̄s corꝑis xp̄i qͥdā vir laurētiusnoīe miſit duos filios ſuoſ ad piſcā ſalmones. de nocte retia traberēt: ſb̓ito in ꝓfundū gurgitꝭ rapiehant̉ Vbi minor mortuꝰ ē. maiorauxiliāto do euadēs hūc ad ꝓximuꝫvicinū eiꝰ mortuū renūciauᵗ Cuiꝰ cadaue̓ ſb̓mſo inuēto: pr̄i eꝰ h intīabātꝘcū maximo doloe̓ adueniēs. ipſūad domū ſuū ceterꝭcō adiuuātibꝫ porͣuit. Et inuota ſcā Ratherina fane veinuixit filius eius . De ſancto Adelfo epiſcopo .Eati Adelſi metenẜ epiſcopi.celebrat̉ natalis. qui decimꝰa beato clemente. qui pͥmuscandeꝫ ſedem regendā a heatō petroſuſceperat gubernauit. Huiꝰ paterfelix nomine de aquitama ortus extifit. mat̓ beatrix de noͣbili burgundioꝝ generr originem duxit. Huicin ſomno angelus dei apparens filium pariturā eſſet ānunciauit. cuius noīs quāteqꝫ v̓tutis meriti ſucdedente tꝑe foret intimauit. Natusergo btūs. Adelſus ablactatꝰ: ecc̄iediſciplinis imibuēdus tradit̉ in qͥbꝫijta ꝓfecit. vt nulli videreʳ eſſe ſecūdꝰAd ꝑfectū igit̉ eruditus: beato ruforauunculo ſuo metenſi epō tradit̉ vteius bonis actibꝰ ꝓbiſqꝫ moribꝫ adbene viuendū informare?Beato aūtrufo viceſimooctauoep̄atus ſui an defūctor ſcūs Adelſus ꝯcordi vobocleri e ppl̓i ep̄s eligỉ a lieꝫ reluctātepaſtor metenſi ecc̄ie cōſecrat̉ Adeptoautē ep̄atu ꝙͣ largus in elemoſinisꝙͣ ꝑnox in orōnibꝫ vigilijs; ꝙͣ aſſiduus in ieiunijs fuei̓t. nulliꝰ linguaad liquidū enarrare poterit. aūteando ſedē. xvij. ā nos in omni ſanctitate rexiſſet. de hoc ſeculo ad celeſtiaregna migrauit iuxta beatuꝫ rufūauūculū ſuuꝫ in ecc̄ia ſcī felicis mrͣisfepultꝰ eſt Et ꝙͣti meriti apud deumvterqꝫ fuit miracula oſtendūt. Pꝰ

multa v̓o annoꝝ curricula āno videlicet dn̄ice incarnatōis. DCCCXLſub luduico imꝑatorē. drugone venerabili epō inetenſē regentē ſedempetitioni ſantfridi cōep̄i ipſiꝰ etc̄e:totiꝰ cōgregatōnis moͣſterij qd̓ dicỉnouūꝫ Milere: clero qͦꝫ ppl̓o alſacieꝓuincie id ſūma deuotōe fieri poſcentibus ad ſupͣnoīatū cenobiū venerabile corpꝰ ſci Adelfi tnͣſlatū eſt: eoidā locus metenſi ecc̄ie ſubiectus ſit aūt ſacratiſſimū corpꝰ de tumuloleuaret rodore īmēſe ſuauitatꝭ aſtantes ꝑfuſi ſūt. hic odor vſqꝫ quo addeſtinatū locuꝫ ꝑuentū eſt a naribꝰcōmitantiū receſſit Si lua etīā voſagi vie qua ferebat̉ cōtigua? ſe obhonorē ſacri corporis. quafi ſalutādoinclinauit. autē devillis agrisoomnibuſqꝫ locis: ad dei viri corpusdedūcendū multitudo ppR cōcurreretquidā homo in agro occupatꝰ cateris occurrere noluit. inſuꝑ etiā ſcēdei cōuicia ingeſſit dicēs. non voredei ſanctꝰ eſſet: ſed ꝓpter pecuniāgregandā eius corpꝰ in feretro deduorretur. Statī ergo vt blaſfenie vorba ore ꝓtulit ita febribꝫ colligatuseſt. vt ad ꝓpriā domū niſi alioꝝ manibus deportatus vedive non. poſſetvtrū autē ab hac infirmitate cōuahuerit. vel in ſua infidelitate defecei̓tnobis manet incognitū. Aliꝰ quoqꝫmulto tēpore in magna infirnritatedep̄ſſus acceſſit ad feretrū ſe ad deportandū ſubmiſit: ſtatī ſanitatēquā deſiderabat accepit. Vt autē adbocū ſepe noīatū ꝑuenit maximaderi ppl̓i turba excipit̉: magͣglia in ecc̄ia ſcī iohānis baptiſte colbocatibiqꝫ xpō r̄gnet manifeſtꝭignorū indicijs cōprobat̉ Sermo alb̓ti magni de ſcō IoſephD noſtri ſaluatorꝭ bonorem gloriā ſempiternā qui datſapientiaꝫ ſimul eloquentiāomnibꝫ deuote poſtulātibꝰ affluenper Mitiqꝫ dum vult etiā facit aniakia. bruta loqui. De ioſeph viro