CCCXLiiij.Ratherina vidua ⁊ v̓go.

cū famulis ſuis cū adhuc nox eratꝓpe viam in vinea ſe abſconderat vtilludente iam die ꝓſiliens de latibulis ſuis eam raperat. Sed in laqueoſuo quē tetendit: humiliauit eū dominus deus. Nā orto iam ſole et cūmagna pars diei p̄terierat: famulitedio affecti dicūt cōmiti. Dn̄e quidhic moramini?. Rn̄dit comes Expectamꝰ vtiqꝫ ꝓpter illā dominā Ratherinā quā hodie cogitamꝰ nob̓ cape̓Ad hec famuli. Rultū tꝑis ē poſtꝙͣꝑtranſijt: ⁊ iam diu ꝑuenit ad eccleſiā ſancti laurētij Et comes q̄fiuitab eis an̄ eſſet iā dies Reſpōderūt eiCerte dn̄e dies clara eſt ⁊ ſol in altovelucet Tunc pͥmū cognouit comesmanū dni ꝯͣ ſe exigēte ſua iniqͥtateextenta. aꝑiensqꝫ oculos nichil videbat. Tunc ſtatī famul̓ ſuis p̄cipiebat vt ducerēt eū ad eccleſiaꝫ ſanctilauventij Et cū illic eſſent: requiri fecit dn̄am birgittā cū filia ſua Quibꝫinuētis: ꝓſtrauit ſe ad pedes ſcārūHumiliter petēs veniā vt ſibi culpāſua ꝓpter deū dimitterēt ꝓmittēs dōꝙ talia riūꝙͣ attēptaret. Adiugensetiā ꝓ viribꝫ ſuis ꝙ earū eſſet defenſor ⁊ adiutor ⁊ ad oīa bn̄placita eſſꝫeaꝝ ꝓmotor beniuolus. Sicqꝫ continu̓o ipſis ꝓ eo orantibꝫ lumē oculoꝝrecepit Ab illo igỉdie cepit eas hr̄ein magna reueretiā ⁊ honore: beneficia plurima eis cōferēdo ¶ Nec taoendū eſt illud infigne liberatōnisbeneficiū eiſdē dn̄abus factū Semelem̄ in viſioue apparuit ſcūs frāciſcꝰbeate birgitte inuitās ea ad camerāſuā. Que ſtatī parauit ſe ad veniendū in aſſiſiū ad ecc̄iaꝫ eiuſdē ſcī franciſci q d̓r de porciūcula. p̄ceptūqꝫ fuitei ꝙ filia eius dn̄a Ratherina eā ſequeret̉ q̄ deſiderio magno illuc ꝑeg̓nari affectabat Iter igit̉ arripiētescū decenti cōmitiua: cōtigit ſemel ꝙad hoſpitiū intentū inclinata iā dienō poſſent ꝑuenive. Sed inter deuiamontiū oberrātes: tandē in crepuſculo adquādā paupeꝝ tabernulā ꝑ-

uenerūt. vbi a tabernario vix recepte: inter anguſtas latebras illiꝰ tugurij vt ab ymbribꝫ pluuie ⁊ niuisaliqͣliter cōtegerēt̉ ſe collocauerūtEt ecce in cōticimo turba magna latronū illuc aduenit Accendūt ignēvultus cōſpiciūt ſingulorū captiqꝫpulch̓tudine dn̄e Ratherine: verbaiactant̉ venerea. Quali metu mensinnocua eius laceſcit̉ quis explicae̓pobeſt?. Nodo omne cōſiliū deeſt humanū: ſolū d̓inū ſupplici deuotioneafflagitāt patrociniū. Benedictꝰ ātdeus qui eruit ſuſtinentes ſe. Cū em̄facibꝫ libidinis eſſēt ſuccenſi ⁊ in eāinſilive diſponerēt: ſubito factuſ eſtimpetus magnꝰ ⁊ horribil̓ tāꝙͣ aduentus exercitꝰ udit̉ colliſio armorū. clamorqꝫ exhortātiū ad capiēdūlatrones. Miſeri illi occiſionis filijhijs auditꝭ clamoribꝫ ꝯſternati diffugiūt. nec audentes hoſpitiū illudipſa nocte venitrare. ſubitaneꝰ em̄ ⁊inſperatꝰ timor ſuꝑuenea̓t eis. ſicqꝫfugiēdes credidert illuc veniſſe caſtrafortiū armatoꝝ. Beata aūt birgitta⁊ dn̄a katherina cū cōmitiua ſua inꝓtectione dei ipſa nocte ibi cōmorātes: facto mane ꝑegrinacōis ſue itinera carpūt verſus aſſiſiā Sed ſcelerati illi ꝑ cuſtodes iſrahel denocte ꝑterriti: infidias ipſo die in via parātcollocātqꝫ ſe ex vtraqꝫ ꝑte vie quaſancte mulieres tranſiture erant vtſic ad iniqͥtates manꝰ extendāt ſuasIlle autē in dn̄o confiſe: publica ꝓgrediunt̉ via videntes latrones exvtraqꝫ ꝑte vie in malū paratos. ſꝫab ipſis minime vident̉. quia ipſisſolis ſuppoſita grauis noxa imagotenebraꝝ ꝙͣuis circūqͣqꝫ orb̓ terraꝝlimpido illuīabat̉ lumine Sicqꝫ īteꝝeuaſerūt manꝰ eius: in noīe dominiꝑficiētes ꝑegrinatōnē ad limina ſcifranciſci. vbi ꝯſolationibꝫ plurimisvecreate cū magno gaudio laudatesmagͣlia dei romā vedier̄t E ¶ Trāſacto longo tꝑe: cum dn̄a katherinaadhͦ viuēte mnrē ſua gͣui infirmitate