CCCCXXXij.Nicetius ep̄s.

vibrās eundēqꝫ de fratricidio obiurgans gladiū reſumere iuſſit Ille eoreſūpto ꝯuocatꝭ cū clamore ſocijs qͣicoactū ⁊ priꝰ ſe a frē leſū ſimulat priuſqꝫ iam qͣrta vice ſcm̄ caput ꝑ ictūꝯfringit. Ceteri ꝟo certatī mēbrā lāceis gladijſqꝫ ꝑfodiūt. Corpꝰ labefactū minutati quaſi a canibꝫ laceratūCuriꝰ aīam mox ſancti angeli ad celeſtia detuler̄t. Et ſanguis loco paſſionis effuſus qͣſi clamas ꝯtra fratricidā:ꝑ multoꝝ anoꝝ curricula necabradi potūᵗ nec abſtergi. Pꝰ multūv̓o tēpis cū fideles corpꝰ eius vellenttrāſferre inuenerūt eiꝰ vulnera plene ſanata excepta auricula q̄ abſciſafuea̓t tēꝑe paſſionis quā loco ꝓprioapplicātes ꝯſolidata nullū vulnerisveſtigiū dereliqͥt Cū autē flumē qͦddā ꝓpter aquaꝝ inundantiā tranſirenō potuiſſent: inuocantes ſcī p̄ſidiaſubibo vider̄t vehiculū cū ſacro corꝑead aliā ꝑtē fluīs tranſlatū qd̓ ⁊ ipſifine omni ꝑiculo trāſierūt Qui cumad ciuitatē pragā ꝑueniſſent cuꝫ ſacro corꝑe carorr qͥ erat ſub ipſa ciuitate mox inito illuſtrả luīe ⁊ terremotu nimio patefactꝰ. Solutꝭ captiuis liberū p̄ſtitit aditū exeundi. Inipſa āt nocte xp̄s regi dacie crucifixꝰapparuit. Cui interrogāti. Cur iterūeſſet crucifixus. Dn̄s veſpondit. Tuame iterū pctā crucifixerūt. Et niſi inhonorē ſancti mei mr̄is Mentzelai eccleſiā feceris veniā nō ꝑcipies de cōmiſſis. Qui ſtatī exꝑgefactꝰ ⁊ territus eccīaꝫ mire magnitudinis fabricare fecit. Et monaſteriū ẜm regulābene habēdā inſtituit. ⁊ multis poſſeſſioībꝰ ip̄m ditās in eo ſcī reliqͥascollocauit Vbi dn̄s ꝑ ſcūꝫ ſuū multamiracula oꝑat̉. cecis viſū. ſurdis auditū. claudis greſſū. ⁊ mortuis vitāveſtituēs ad ſui gl̓am et honorem.¶ De ſcō Nycetio treuerēẜ archiepōAnctꝰ Nicetiꝰ ep̄s ab ipō ortus ſui tꝑe cleicꝰ deſigͣtꝰ ē Nācū ꝑtu fuiſſꝫ effuſus oē caput

eiꝰ a capill̓ nūdū. in circuitu ꝟo modicꝰ piloꝝ ordo apꝑuit: ut putae̓s abeiſdē coronā cleici fuiſſe deſigͣtā Exideſtudioſiſſiē nutritꝰ a ꝑntibꝫ ⁊ lr̄is īſtitutꝰ abbati cuidā in moͣſterio lemouicine vrbis ꝯmēdatꝰ ē In qͦ locoita ſe deuotū deo exhibuit: ut migrāte abbate ipē ſuccede̓t Iā v̓o aſſūptoabbatis officō talē ſe ad inſtructōeꝫatqꝫ diſtrictōneꝫ fratꝝ exhibuit: utnō mō agere: veꝝ ec̄ nulli lice̓t aliqͥdvl̓ loqͥ ꝑu̓ſe. Exhortabả frēs ut eosdigͦs dn̄o exhibe̓nt ⁊ mūdos Venerabả āt eū ⁊ rex theodericꝰ. eo ꝙ ſepiꝰvicia eiꝰ nudae̓t: ut caſtigatꝰ emēdatior vedde̓t̉. Et ob hāc grāꝫ decedētetreuerice vrbis ſac̓dote eū ad ep̄atuꝫiuſſit acciriCūqꝫ dato ꝯſenſu ppl̓i acdecreto regꝭ: ad ordinādū a viris ſūmō cū regio hōre p̄ditis adducebat̉Verū tn̄ cū ꝓpinq̓ ad vrbē cadēte ſolefixis tētorijs māſionē pararēt: illi cōfeſtim laxatis eqͥs ꝑ ſegētes pauperū dimiſerūt. Qd̓ cernes btūs nycetiꝰ mīa motꝰ ait: Expellite quātotiꝰeqͦs vr̄os a ſegēte pauꝑū. alioqͥn remoueā vos a cōione mea At illi indignātes dixerūt. Quenā hec eſt cauſa quā loq̄ris? Adhuc eniꝫ ep̄alemapice nō es adeptus. ⁊ iā excōmunicatōeꝫ minaris. Et ille Vere dico vobis. qꝛ deſtinauit rex ut me auulſuꝫa moͣſterio huic oneri ꝯſecrare iube̓tfi et qͥdem volūtas dei. Nā regis volūtas in om̄ibꝰ malis me obſiſtēte nōadimplebit̉. Tūc curſu rapido abiens eiecit eqͦs a ſegēte. ⁊ ſic cū āmiratōe hoīm illoꝝ ad vrbē dedūctꝰ eſtNō em̄ honorabat ꝑſonā potētis. ſꝫdeū tm̄ ⁊ in corde ⁊ ī oꝑibꝫ metuebat¶ Impoſitꝰ itaqꝫ cathedre: cū lcōis ſeriem auſcultaret: ſenſit neſcio qͥd gͣue ſuꝑ ceruicē ſuam. Cūqꝫ bis vl̓ termanū clam ad temptandū imeciſſꝫ:nulliꝰ vei cauſa inueniri potūʳ. q̄ hocpondus inferret Diuertenſqꝫ caputad dexteram et leuam odoratus eſtodorem ſuauitatis. intellexitqꝫ hoconꝰ eſſe: ſacerdotij ipſius dignitatē.