CCCXXV j.Othgerus cōfeſſor.

roronā. ⁊ diſrupta ſūt vincula beateregine ⁊ aſcendit de aqͣ laudās ⁊ bn̄dicēs deū. Et dicēs. Dn̄s regnauit decorē indutꝰ illuīaſti me dn̄e ih̓u xpē⁊ ſaluaſti miſertꝰ vnice puelle qͥ esbn̄dictꝰ an̄ ſecula Et facta eſt vox cōlūbe dicēs Veni regina in reqͥem xp̄iBeata es q̄ hanc coronaꝫ meruiſtiTūc crediderūt in dn̄m aīe. lxxxv. vjroꝝ ⁊ mulierū Iratꝰ igỉ̉ olibriꝰ fecitea decollari Hꝰ paſſio recolit̉ ſeptimo ydꝰ ſeptēbris. Cuiꝰ animā cunctis videntibus angeli tulerūt in celum cū laudibus.¶ De ſcō Othgero diacono ⁊ ꝯfeſſoe̓Vit in britānie ꝑtibꝰ vir vide venerabilis noīe Othgerꝰppagine nobiliū ꝑntū ꝓcreaſtus. meritis tn̄ ⁊ religione nobiliorHic a ꝑn̄tibꝰ ſuis traditꝰ ē qͥbuſdāveligioſis: in ſacris lr̄is erudiendus.Sed int̓ hec mira illi int̓ ꝯdiſcipulosea̓t obiā. in fatigabilis int̓ euētꝰ īiuriaꝝ paciā. iā ſe velle p̄figurabat inoꝑe qd̓ maturioe̓s expleuerāt etateDeinde dn̄s: loci illiꝰ antiſtitis inſpirauit oordi: talē viꝝ ſacris ordinibꝰeſſe dignūta qͦ tandē dyaconꝰ ordinatꝰ eſt. Quātū at in dyacōnatꝰ officij mīſterio ſe p̄ſtiterit: modū ꝓnūciatōis ſuꝑat. Nā ſedulꝰ eāt in orōibus. aſſiduꝰ in ſacris lectōibꝰ. in morū honeſtate ꝯpoſitꝰ. In gemīe dilectōis amore: dei videlicꝫ ⁊ ꝓximi feruidꝰ In obīa ꝓmptus. omiqꝫ pietate p̄ditus. Poſtmodū eidem īnotuitſacerdotes xp̄i ſcm̄ Syronē ⁊ plechelmū ꝓ celeſtis patrie acqͥſitōe ꝑegrinadōeꝫ velle ſuſcipe Tūc deſpectis oībus ſuis: tātoꝝ viroꝝ deſiderās inſtitui diſciplinis: cepit comes eſſe peregrinatōis. Simulqꝫ nauē̓ ingreſſiꝓſpero curſu ad optatā btē ꝑegrinatiomis venerūt terrā. Ibiqꝫ vita ⁊ exēplo eoꝝ edoctꝰ: ſcē veligiōīs ꝓpoſituꝫp̄uidendo exiſtit p̄clarus. Intera cūp̄fatis dei pōtificibus pipinū regemadijt. ⁊ ob quā cauſam ꝑegre ꝓfecti

eſſēt exponit̉. A qͦ benigne ſuſceptip̄cipit̉. ut ad locū quēdaꝫ ſui regni.mōſpetri vocatū accedāt. qͦ liberiꝰdāſeruire: ⁊ mūdi c̓mina prorſus aufugere valeāt. Beatus igit̉ leuita xp̄iOthgerus die noctūqꝫ ſcire cua̓batquocūqꝫ cōnamine ſui pͥores dei mīſteria p̄uiderēt. ⁊ qͣliter ꝓ xp̄i amoēp̄dicādo āmonēdo docēdo. ⁊ elemoſinas dando hoībꝫ ꝓdeſſent: recordāsverbi dauid dicētis Cū ſcō ſcūs eris¶ Appropinqͣnte āt tꝑe quo ꝑſolue̓debuit vniuerſe carnis debitū: corꝑecepit infirmai̓. ſed ſpū ſcō gaudebatſe ꝯfortari viteqꝫ ꝑbennis remuneratione ſperabat cōſolari. Om̄ibuſqꝫcorā ſeruis dei rite ꝑactis: viaticū ſuſcepit. ⁊ ſe cōmendabat deo. dicens.In manus tuas dn̄e cōmendo ſpiritum meū. Dein de ſrībꝫ valedicēs. exhac ꝑegrinatōe feliciter migrauitad xp̄m. Corpuſqꝫ eius in eccīa mōtiſpetri p̄fati iuxta honorē debitumcū ymnis et pſalmis ſepultū eſt. Pmerita etiā ſcī xp̄i cōfeſſoris othgerifiunt ibidē plurime miraculoꝝ virtudes. preſtāte dn̄o noſtro ih̓u xpō. qcū pr̄e ⁊ ſpūſcō viuit a regnat in ſcl̓aDe ſcō Nycolao p̄ſbitero ⁊ ꝯfeſſod̓SCorioſus deꝰ: in ſcīs ſuis. ꝘItū eos ad gloriā elegit ſēpihernā: ne dū finē aūt mediū ſꝫ ⁊ eoꝝvite exordia ſcīficare dignat̉. Siqͥdēbeatū nycolaū p̄ſbr̄m venerādū deordine fratrū he̓mitaꝝ ſcī auguſtiniex caſtro ſcī āgeli diſtrictꝰ: ciuitatꝭfirmae ꝓuīcie marchie ancomitaneducentē originē: volēs ad gl̓ie ⁊ honoris pr̄ie celeſtis coronā aſſume̓:viſitatōe āgelica ſuū ortū dignatꝰeſt extolle̓: ac magͥficae̓ Sane cū mr̄eiꝰ dota cū viro ſuo ꝯpagnonor multis diebꝫ ſteril̓ ꝑmaſiſſꝫ: velut altea̓anna eccleſiā intrās bt̄ī nicolai de baro: flens largit̓ votū vouit dicēs Domine iheſu xp̄e reſpice ancillā tuamoculo pietatis ⁊ gratīe tue. amputaobprobriū ſterilitatis mee: ⁊ dona