Remaclus cōfeſſor.CCCXXiij.
Orationes vero ꝑnox cōtinuabat.in abſtinentia p̄cipuus. in vniuerſamorū ꝓbitate p̄clarus. Hec ſanctꝰeligius cui ꝯmiſſus fuerat cernenscurā regis ſibi cōmiſſi illi cōmitterenō abnuit. onus ⁊ vices reꝑtiri nondubitauit: ſeqꝫ ſeruitio ꝑalacij ſicutcōpellebat̉ reinidulſit. ¶ Creſcenteigit̉ eiꝰ fama in totiꝰ gallie ꝓuincijspmulgatū eſt in aula regali: tantūvirū nō debe̓ abeſſe p̄ſentie regis vtilllius prudentia diſponerētur regninegocia Euocatus itaqꝫ honorificead palacij ꝑducit̉ ſimina. magnuꝫomnibꝫ ſolamen futurꝰ: vti ſubindeydocuit roꝝ euētus. Vacāte aūt ſedetraiectenſis ecc̄ie: ab vniu̓ſo clero acpopulo ⁊ a rege dagoberto ī ep̄ꝫ eſtpoſtulatꝰ Sed quis enarrare valeatquātū vir beatꝰ reluctari venitia niſus eſt ꝓ poſſe Rex autē ſacerdotū ⁊optimatu vſus ꝯſilio: appoſita nō deſtitit intētione Scus ꝟo ſac̓dos metuens ſāctioni ꝯtraire d̓ine: licet nōlens viceſimꝰ ſeptegimꝰ tongrenſivel trāiectēſi ſb̓ſtituit̉ ecc̄ie ¶ Porrocuiꝰ meriti religioniſqꝫ ītegre in eodēextiterit regimine: nr̄e nō ē facultatꝭeuolue̓. Aox em̄ in ipſo initio ordīationis eiꝰ tantā ei gratīā dn̄s ꝯtulitp̄dicationis: vt oēs aurē quā citiſſime accōmodaret; nullꝰ eſſet qͥ eū nōex affectū dilige̓t: vnuſqͥſqꝫ eius inherere doctrine ꝓ ſe ſedulo age̓t. Nichil eū errogātia de eiꝰ moribꝫ vſurpabat. botū hūc huilitas tota poſſederat Suꝑbi hūc reuerebātur vt ſibiſuꝑiorē. huiles āplectebat̉ vt frēmAngelicꝰ in aſpectū. nitidꝰ ī inceſſuſanctꝰ in actu Integerrimꝰ corporeſollertiſſimꝰ mēte: circūſpectꝰ in oꝑeOptimꝰ ingenio: magnꝰ in ꝯſilio: catholicꝰ fide: patiētiſſimꝰ ſpē: diffuſuſextitit caritate Et cuiuſqꝫ meriti ea̓toperibꝫ decla̓bat. Quippe pijſſimꝰ ⁊in oī ſuauitate facilimꝰ int̓ diuites ⁊pauꝑes ſꝑ medius: vt pauꝑes illūqͣſi paupere: diuites ꝯputaret vt diuitē Nō em̄ ꝑſonas potentū ſꝫ pēſi-
ducebat elegātiā moꝝ: tantūquēqꝫhōranſ: quātū agnouiſſꝫ viue̓ ſāctiꝰQuod aſtruebat ore nūꝙͣ deſtruēsactione. p̄mōſtrās oꝑe qd̓ eſſꝫ docendū voce Et qd̓ ei grā d̓ina ꝯceſſit: inpoſteros deriuauit Cenobioꝝ extititplurimoꝝ fūdator. diſcipuloꝝ multoꝝ pr̄ fuit ⁊ inſtitutor: qͦru⁊ xpō lucratus eſt aīas ⁊ quoꝝ ab eis ⁊ eorūſucceſſoribꝫ adhͦ lucrant̉ aīe Ex qͦrūnu̓o btūs extitit theodardꝰ: ab ipſoſibi ſucceſſor deſigͣtus et ad vltim amartirij coronā adeptꝰ. Tandē licetdifficilime: īpetrͣuit tn̄ a r̓ge vt aliꝰſibi ſuccede̓t: ⁊ ſibi diu deſideratā heremū adive lice̓t. Scī theodardi vitāſatis ꝓbabilē oſtētauit: ⁊ pꝰ ſe cathedye ſue ſubrogādū ex noīe deſigͣuit. Deinde qͦ intēderat acceleratū eꝑiter ⁊ ꝑuentū. Audiētes aūt hͦ virideuoti quoꝝ deꝰ digͣtus ē corda tangere: ceper̄t vndiqꝫ ad eū velut apesad aluearia ꝯflue̓: nō nulli ſe oīpotētis ſeruituti addere: et leui iugo xp̄icolla ſb̓necte̓ Aliqͥ vero libe̓os ſuosliberalibꝫ ymo moſticis inſtruēdosdiſciplinis ⁊ illic p̄petue inẜuituroscōtradere. Multi autē de facultatibꝫſuis: ſcōꝝ cōicauere ncc̄itatibꝫ Poſthͦ ſtabulaꝰ moͣſteriū reu̓ſus ad maiorā ſeꝟtutū oꝑa accinxit. ſuiqꝫ exēplo plures ad ꝯſectatū operū ſuorūaīauit Quis apd̓ illū triſticiā n̄ mutauit in gaudiū Quis irā nō cōuertit in pacē. Quis nō merorē pauꝑtatꝭ oblitꝰ: ⁊ diuītū deſpexit opulentiā; ⁊ in ſua letatꝰ ē pauꝑtate Quislaboꝝ one p̄ſſus: eiꝰ nō ē hortamentꝭveleuatꝰ. Quis adoleſcēs incētinisvicioꝝ ſucrēſus ⁊ carniſtitillationeeiꝰ āmonitione nō ſtatī cultor extititpudicicieᵉ A dyabolo vexatos curabat. nichilominꝰ illicitꝭ cogitatōibꝫdiſtractos: ad petrā xp̄m illiſos aboꝑibꝫ cohibebat ¶ Vir aūt dei veniaclus iā ſenior tā moribꝫ ꝙͣ ānis maturior diē ſibi voͣtionis ītelligēs īmineve ſb̓iectoſ ſuoſ hijs vltimis ſolatꝰē verb̓ Ecce cai̓ſſimi p̄cordioꝝ ieoꝝ
S. j.