Lode vvicus ep̄s.CCCXIX.
iuſſit anime vedēptōne: cotidie p̄cesdn̄o offerri deberēt. B ¶ Erat autēpex oſiinꝰ ⁊ aſpectu vonuſtꝰ: ⁊ ſtatura ſb̓limis: ⁊ affatu iocūdꝰ: ⁊ moribus ciuilis: ⁊ manu oībꝫ nobilibꝫignobilibꝫqꝫ ſimul largus. Vn̄ cōtigit vt ob regiā eiꝰ ⁊ animi ⁊ vultꝰq̄ meritoꝝ dignitatē ab oībꝫ diligepet̓: ⁊ vndiqꝫ ad eiꝰ mīſteriū de cūctꝭppe ꝓuincijs viri etiā nobiliſſimi cōcurrerēt ¶ Cuiꝰ int̓ ceteras ꝟtutis ⁊modeſtie ⁊ vt ita dicā ſpālis bn̄dictionis glorias etiā fertur maxīa fuiſſebūilitas qd̓ vno ꝓbauerat exēplo¶ Donauea̓t equū optimū antiſtitiaydano in qͦ ille ꝙͣuis ābulae̓ ſolitꝰvel aminiū fluēta trāſire. Vel ſi aliaqͣlibꝫ ncc̄itas inſiſte̓t: viā ꝑage̓ poſſiCui cū ꝑuo interiecto tꝑe pauꝑ qͥdāoccurreret elemoſināpetēs: deſiliensille equū ita vt erat ſtratꝰ regaliterpauperi dari p̄cepit. Erat em̄ multūmiſericors ⁊ cultor paupeꝝ: ac velutpr̄ miſeroꝝ Hoc cū regi eſſꝫ veuelatūdicebat epō:cū forte ingreſſuri eſſētad prādiū. Qd voluiſti dn̄e ātiſtesequū regiū quē te ꝯueniebat ꝓpriūhr̄e: pauperi dare? Nūqͥd nō habuimus eqͦs viliores pl̓imos vel aliasſpēs que ad paupeꝝ dona ſufficerētꝙͣuis illū eis equū nō dares: quē tibi ſpālit̓ poſſidendū elegi? Cui ſtatīep̄s. Quid loq̄ris inqͥt rex? Numtibi carior eſt ille filiꝰ eque: ꝙͣ ille filius dei?. Quibꝫ dictis intrabant adprādendū Et ep̄s quidē veſidebat inloco ſuo. Porro vex venea̓t devenatu⁊ cepit ꝯſiſtēs ad focū calefiei̓ cū miniſtris Et repēte int̓ calefaciendū vecordatꝰ v̓bi qd̓ dixerat antiſtes: diſcinxit ſe gladio ſuo ⁊ dedᵗ illū mīſtrofeſtinuſqꝫ accedēs an̄ pedes ep̄i corruit: poſtulās vt ſibi placatꝰ eſſꝫ: qꝛnūꝙͣ inqͥt aliqͥd loqͣr de hͦ a̓ iudicaboqͥd vl̓ qnͣtū nrā de pecuīa filijs dei tribuas Qd̓ ep̄s vidēs multū ꝑtimuitac ſtatī exſurgēs leuauit eū: ꝓmittens ſe illi multū eē placatū: dūmōille reſidens ad epulas triſticiā depo
neret. Dūqꝫ vex iubēte ac poſtulābeepō leticiā p̄ciperet: cepit econtrarioep̄s triſtis vſqꝫ ad lacrimaꝝ effuſionē effici. Que dū p̄ſb̓r eiꝰ lingua patria quā vex et domeſtici eiꝰ nō nouerant qͣre lacrimaret̉ int̓rogaſſꝫ: ſcioinqͥt qꝛ nō multo tꝑe victurꝰ eſt vexNūꝙͣ em̄ audiui ante h̓ tā humilērege Vn̄ hoc animaduerto: illū citiꝰex hac vitā recipiendū Nō ē em̄ digͣhec gens talē hr̄e rectore. Nō multopꝰdira antiſtitis p̄ſagia: triſti regifune̓ impleta ſunt. Hec oīa venerabilis beda in eccleſiaſtica hiſtoria gētis angloꝝ libro tercio capitulo ſextodecimō: de ſcō OSino rege ⁊ martire breuiter ſcripſit.¶ De ſancto Lodebdico epiſcopo ⁊confeſſorē ordinis ſancti franciſciOdebicus fuit filius pͥmogenitus Raroli regꝭ ficilie etmarie regine que de vngariatraxit originē. Qui ſpreta gn̓is nobilitate humilis ſemꝑ extitit. ⁊ intenera etate animū ſenilēgerebat.Dūctus eſt autē in cathaloniā cumduobus ſuis fratribꝫ ⁊ datus eſt obſes pro liberatione patris ſui Vbi ſetantū ſtudio dedit ꝙ infra ſeptēniuꝫillud qūo fuit obſes ſub inſtructiōefratꝝ minoꝝ quos ſocios habebatin ſcientialibus ⁊ ſacra pagina ſic ꝓfecit. ꝙ de hijs publice diſputare acetiā populo valuit p̄dicae̓ Orationideditꝰ miſſas deuote audiuit. in feſtiuitatibꝰ deuotiſſiē ꝯmunicādo ¶ Tāte autē erat caſtitatis. vt niſi cū matre aūt ſororibꝫ nunꝙͣ ſolus cū ſolaloqͥretur. Carne etiam ſuā abſtinentijs ⁊ diſciplinis aliquando cum cathenis ferreis acceptis macerabatpro camiſijs rudem ſcamaꝫ. pro cingulo ꝟo cordam groſſam ad carnemdeferendo ¶ Contēpnens igit̉ mundum: votū intrandi ordineꝫ minoꝝprimo quidem priuate. deinde audeꝫſolempnit̓ emiſit. ⁊ etiā adīpleuit.¶ Fuit auteꝫ magne compaſſionis