Nabor et Felix mrͣes.CCCIX.
inhumata iacue̓: auibꝫ celi ⁊ beſtijsterre expoſita: ſꝫ dei ꝓuidēciā a nullopprū fuere contacta. Inde ea ꝓximeville hoc eſt longeſcheit conuicaneivietate moti: tandē clam eleuauereq̓ apud eandē villā ſexto ydus iulijan̄ fores ecc̄ie honore qͦ potuerūt ſepeliere ¶ Paſſus ē itaqꝫ āno milleſimoſexageſimoſexto. incarnacōis dominior qͣrta indictōe. data pͥma diekl̓aꝝ iunij die. Paulo anteꝙͣ pate̓t̉celitꝰ miſſa comētes ī occidētali ꝑtemultꝭ noctibꝫ apparuiſſe viſa ē: d̓inenimirū vltionis index Nā ſtatī eodēāno eodē tꝑe: ſcā ꝑ orbē ecc̄ia ⁊ maxime ietropol̓ trellerica tāta diſſenſionuꝫ et ꝑturbationū cepit agitariturbine: vt duutina belloꝝ ⁊ p̄dacionū ꝑ ciuile malū fluctuatione qͥd ſitpax videat̉ ignorare: niſi iā tribuatmiſerēdi tp̄s: cꝰ ppl̓s cuiuſqꝫ paſcueoues ſumꝰ ¶ Honeſtiſſimꝰ autē ſcēverdunenſis ecc̄ie p̄ſul theodericꝰ cūeodē āno hijs in ꝑtibus veniēs apd̓nauelis ſue ditionis caſtrū. eodemmenſe qͦ hec facta eſt cedes moraret̉die feſto btī Apollinarꝭ mr̄is miſſaꝝſolēnia celebrās tꝑe ſacrificij repēteſpirituſ beati de quo diximꝰ qͣſi auiscircūuolantꝭ ꝑ altarꝭ circuitū turbảviſione. Qui infra actionē defūctoꝝdedūctꝰ: ad memoriā huiꝰ ciriꝰ eodētꝑe cedem audierat martiris animetanto lacrimaꝝ ꝑfuſus ē ymbre: vteū in cōtēplatione archane viſionisraptū nemo ambige̓t circūſtantiumFinitiſqꝫ miſſarū ſolemnijs: ipē cuiadhͦ inerat lacrimoſus vultꝰ: nō tāfatu lingue ꝙͣ ipſo cepit oꝑe clamae̓p̄fati ſpiritꝰ viſione illud d̓initꝰ reductū an̄ oculos mētis ſue: qꝛ iuſtꝰperit a nemo ꝑcipit corde: cū ſit memoria eius in pace. ¶ Qui tandē ſalubri repto cōſilio: ad thologie cnobiū qꝛ ſui iuris ꝓpius nō erat vllūdiſpoſuit ad vohendū Eleuatā deindeab abſcōſo lucernā attulit ſuꝑ cādelabꝝ ecc̄ie vbi nūc intnͣtibꝫ domū dn̄iclaro refulget lumīe Qui ciriꝰ meriti
ſit in celis: eius caro mortua teſtat̉in terrꝭ. ¶ Theodericꝰ deniqꝫ p̄fectusauditꝭ eiꝰ miraculis: incredulo cordean hec vera eſſēt: demerauit expeririex ſe. Qui inuiſibili obſtaculo ſacͣsedes ingredi ꝓhibebả; ⁊ cū ꝯfuſionepericlitatus ſoluit penā ſui ſcelerisQuatuor etiā viri ſancti tortores diuorſis penis ⁊ euētibꝰ mal̓ ab hacluce ſubtracti ſūt Itaqꝫ iam auidisauditoribus modū de hijs imponatſtilus. Quia ẜm gregoriū figna infidelibꝫ monſtranda ſūt: nō fidelibꝫ.Quibꝫ ad credulitatē ſuffice̓ poſſetetiā fi minꝰ dicta eſſent. Si fides cuꝫdeſit potētiū nūꝙͣ deeſt eiꝰ ſuffragiū¶ De ſanctis Nabore ⁊ Felice mrͣibꝰĘati martires Nabor et FeEx nobiles ciueſ mediolanenIſes. milites Maxīani imꝑatorꝭ impiiſſimi erāt occulte xp̄ianiQd̓ cū dictū eſſꝫ imꝑatori indigͣtuseis votis ayt. Qd̓ defuit vob̓ vt vosxp̄ianos faceretꝭ. Ꝙrn̄der̄t. Nos ſumus xp̄iani? ⁊ in iheſū filiū dei viuinatū ex ꝟgine maria credimꝰ. Quifurore vepletꝰ iuſſit eos incarcerari⁊ ibi bis ſex diebus ſine cibo ⁊ potumacerari. Terciodecimo die edūctosde carcere tradidit anolino ꝯfiliarioſuo dicēs. ꝙ ſi dijs ſuis ſacrificare cōdemnerēt: diuerẜ eos ſupplicijs interficeret. Qui cum eos flectere nonpoſſꝫ incarcerant̉ qͥnqꝫ diebꝰ Quibꝰtrāſactis: imiꝑator ⁊ Anolinꝰ iuiſſerūt fuſtes afferri ⁊ eoſextēdi: ⁊ qͥnqꝫteririones trāſie̓ ⁊ clamare eis Sacrificate dijs. Cūqꝫ nabor dice̓t. Oīs qͦydol̓ ſacrificauei̓t eradicabit̉ Eculeoſuſpendit̉ ⁊ lāpadibꝫ vrit̉. atqꝫ vngul̓ tradit̉. ⁊ eo depoſito felix introdicit̉. Cui dixit anolinꝰ. Felix quōpn̄t hec fieri ꝙ nō vultꝭ obtēperaroºCui ayt felix. Fides nrā q̄ eſt in xpōnō tormētis vincit̉ nec flāmis vrit̉nec gladio ſuꝑat̉ Quo audito furoe̓vepletus iuſſit eos ignibꝫ ꝯſumi Ꝙcū miſſi fuiſſēt in ignem incolumesij.
Ꝙ .iij.