CCCV ij.Olauus martir.
liquefacto plenā. Tūc xp̄s cū eo intrās ſartaginē: ignē extīxit ⁊ plūbūvefrigerauit Tūc lapide in collo eiusligato in mare ꝓijcit̉: ſꝫ xpō ſibi apparēte ſuꝑ aridā reducit̉ Iteꝝ interferas multas mittỉ: ſꝫ manſue factenullā ei leſionē intuler̄t. qͦ viſo millehoīes ex hoc credentes: iuſſit rex eosproijci an̄ feras ⁊ intācti ꝑmaſerūt.Igit̉ pꝰ innumera tormētoꝝ genea̓iuſſit ea r̓x vna cū Ermolao ⁊ duobꝰalijs pͥus trucatꝭ decollari: ⁊ corpꝰdecollati cōburi. Decollatꝰ ē igit̉ virſcūs ⁊ fudit lac ꝓ ſanguine. ⁊ ſpatula oliue vbi paſſus ē repleta ē frūctuultitudo at ciuitatꝭ vidēs ſpatulefructificatione⁊ qꝛ lac̓ cucurrit ꝓ ſanguinie: dederūt gloriam deo; ⁊ multicrediderūt in xp̄m Tyrānꝰ ꝟo hec audiens: iuſſit ſuccidi arbuſtulā ⁊ corpus ſcm̄ cōburi. Et ſic cōſūmatū eſtcertamē martiris glorioſi.¶ De ſancto Olauo rege noroegieAc dacio martive.Lorioſus martir Olauꝰ norSegie vex ꝑ aliquoꝝ virorū¶ſanctoꝝ p̄dicationē ꝯuerſuset ad ſacrū baptiſmā ſuſceptꝰ: ſtātīex feruorē fidei apoſtolicū ſumēs officium fidē xp̄i in diu̓ſis ꝑtibꝫ dacie etnor Gegie p̄dicauit? ⁊ in numerabilem ppl̓m dn̄o acqͥſiuit. Qui cū adhgentil̓ eſſet: naturā tn̄ eāt benignꝰ⁊ ad honeſta queque ſeqenda qͣdāmētis ingenuitate ꝓmptiſſimꝰ Hiceuāgelice veritatꝭ ſinceritate in angliaꝫ olim ꝯperta: fidē toto admiſitpectore: ⁊ ad baptiſmi grāꝫ in vrborot homagi deuota animi alacritatecōualuit. Durificatꝰ ergo lauachroſalutari vepente mutatꝰ in virū aliūoblitꝰ que retro ſūt: in anteriora ſeextēdit In nouitate vite quā ſuſcepit: veligionis ꝑfectiſſimꝰ obſeruator ābulabat. Sordebat ei oīs vanadilectio. ⁊ terrem regni gl̓ia p̄ dulcedine celeſti īualeſcebat. In regalicōſtitutꝰ faſtigio ſpū pauper erat: ⁊regni negocijs īplicatꝰ: nichilomi-
nꝰ celeſtia meditaba? Quicqͥd dinalex ꝓhibet vehemēter abhorrebat.Quicqͥd p̄cepit ardētiſſimo ꝯplectabatur affectū. Nec ꝓp̓a ſalutē cōtentus: ppl̓os quibꝫ d̓inā diſpēſante ꝑuidentia p̄erat: ad fidē vigilāti cōuertere nitebat̉ inſtantia. Et nouo reꝝordine rex apl̓i vice funges. ipē duxverbi: xp̄i gratiā paſſim ōnibꝫ p̄dicabat. Nō nullos etiā p̄dicationisque diffuſa erat in labijs eius grāa nephandis demonū cultibꝫ ad acintionē ⁊ reuerentiā ſui creatorꝭ reduxit. Nō nullos ad ſcl̓i ꝯtemptū ⁊amore ſuꝑne patrie: mirabil̓ eiꝰ deuotio ⁊ vita ꝯtinētiſſima medullitꝰinflāmauit Verūtamē in medio nationis praue ac ꝑuerſe poſitꝰ: licetmultos cōuerterēt: ꝙͣ plurimos habebat adu̓ſarios fortes ⁊ potēteſ: inquibꝫ maiorē locū ſibi vēdicabat voluntas ꝙͣ pietas: cōſuetudo ꝙͣ ratioanimi p̄ceps impetꝰ ꝙͣ amor veritatis Iuſtꝰ autē vt leo cōfidens abſqꝫterrore erat: ⁊ iuxͣ exemplū iob nonexpaueſcebat ad multitudinē nimiānec deſpectio ꝓpiiquoꝝ eū terrebatadu̓ſantiū minis vel infidijs a conſtantia p̄dicationis auerti poteratConfluebat ad baptiſma certatimppl̓i ⁊ nu̓s credētiū augebat̉ indiesEffringebant̉ ſtatue: ſuccidebāturlici: euerteb an̉ delubra Ordinabantur ſacerdotes: fabricabant̉ eccleſieOfferebat donaria ppl̓i cū deuotione⁊ alacritate. Erubeſcebant ydolorūcultores cōfundebant̉ qͥ cōfidebāt inſculptili. ⁊ infideliū dep̄ſſa multitudine: iugire nō audens oīs iniqͥtasopilabat os ſuū. Exultabat rex plꝰꝙͣ credi p̄t: labioꝝ ſuoꝝ gratiſſimosfrūctꝰ iam in p̄ſenti ꝑcipiens. Nonceſſabat autē indefeſſus euāgelij ꝑdicator. nūc abſtinatos cōuincere:nūcrudes inſtrue̓: nūc ī fide tenerosꝯfirmare. Nichil regij faſtꝰ Nichiltyrānidis in ſuos exercebat ſubditos: ymo onbꝫ exēpla magne humilitatꝭ ⁊ māſuetudinis prebebat-