Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Magnericus ep̄s.CCCiiij.

amici audiens regine lacrimismodice ꝯpatiēs: eccīam ingreſſusdei genitrici ſe ꝯmiſit Et oronē puero ad deū fudit Inter orandū puerqͣſi de ſōno euigilas caput extulit: etmox ep̄s letuſ acceſſit: a pueꝝ erexᵗStatī clamor ī aula regl̓ exorỉ ingesoīm exultatio vndiqꝫ exaudit̉ Ipſerex regina feſtinꝰ accurrit. filiūſuū gaudio aſpexᵗ Cūqꝫ fuſcitatione filij auru⁊ argentu queqꝫcioſa qͣſi mercede offerret: ille accipere noluit Sꝫ ſuaſit ſi aliqͥd do offerre vellet: terminos dei genitridꝭ cuiꝰaurilio ipē filiū vecepiſſet: in argentinēſi eccīā ampliaret: ad ꝑpetua ſuimeoriā in eadē eccīā habēda hancpetitionē ep̄i ad effectū ꝑduceret: occurrit animo vt rabiacū opidū nobiliſſimū om̄ibꝫ appendicijs ſuis indotē ſcē dei genitricꝭ: ꝓpria manu adargetinenſe eccīam donae̓t. Vocatoitaqꝫ cācellario durando noīe: coraꝫoptimatibꝫ ſuis teſtamentū fecit: utrabiacū oībus appēdicijs villisad ſe ꝑtinentibꝰ ꝑpetue ſit ſub din̄ioargentineſis eccleſie. Hoc munereditatus ep̄s ad ꝓpͥa vedijt. corā clero omni ppl̓o teſtamentū huiꝰ donationis acceptū: ſuꝑ altae̓ dei genitricis poſuit Ipē qͦꝫ rex gratia dei inſtructus: ad argētinenſē eccleſiaꝫ ſedei genitrici ſeruituꝝ contradidit. etplurima predia eidē eccleſie inꝓprietatem dedit. plurimi qͦꝫ liberi erāt beneficia ab eodē rege habebant:exemplo eius accenſi: ſeipſos argentinenſi eccīe cōtradiderūt. Btūs veroArbogaſtꝰ poſtea multos viuēs annos miracul̓ multꝭ claruit Et ſciret ſe morituꝝ: in mōticulo vrbi vici vbi eſt eccīa ſcī michael̓ ſepultu ſibi fieri iuſſit Ibiqꝫ pꝰ obitū ſuūhonorifice eſt ſepultus.: De ſancto Magnerico epō treuevenſi et cōfeſſore.diviro ſciſſimo nicetio eiuſdeꝫEcedente apd̓ vrbē treuericaꝫvrbis epō: ſucceſſit in ep̄atū

magnericꝰ vir vite laudabil̓. tantiviri opeꝝ mei̓torūqꝫ ꝯſimil̓: vtputa ab ipō nutritꝰ eiuſqꝫ oīa ꝯuerſationis ſancteqꝫ eruditōnis ac v̓tutūeſt imitator effectꝰ: atqꝫ ad ſūmoseccleſiaſtici ordīſ hōres ꝓu̓ectꝰ At ꝟoſcus nicetius ſepe chlotariū regē miqͥs operibꝫ increpae̓t nec excōmunicae̓t: dum qͣdā vicē ad exiliū huiuſmodi zelo cōgerẻdūqꝫ oīmſolatīo deſtitutꝰ ſolꝰ velinque̓t̉: iſtevenerabilis vir magnericꝰ tūc tꝑisdyacōnꝰ ſolus in fide p̄ſiſtēdo ingrōſpecial̓r adheſit. Cuiꝰ fidei pius pat̓explorave volēs ꝯſtantiā: ayt Quidtu nūc agis? Quare ſequerꝭ frēstuos vt eas voluerꝭ. fic̄ illi fecrr̄t? ayt Viuit dn̄s deꝰmeꝰ. qꝛ vſqꝫſpūs īfra hos artꝰ ꝯtentꝰ fueit nūꝙͣte derelinquā. Et ille. qꝛ inquit hecdixiſti. dicaꝫ tibi domino veuelātecognoui. Cras em̄ in hac hora: honorē ieum vecipiā. eccīe mee veſtituar. Hij aūt me derelinquūt. cuꝫmagno pudoe̓ ad me ꝯfugient Preſtōlabat̉ igit̉ venerabil̓ dyacōnꝰꝓmiſſaꝫ attonitꝰ. quā poſtea ē exꝑtus. illucēte die craſtina ſubitōaduenit legatꝰ ſigiſberti regꝭcū lr̄isnūcias rege Clothariū eſſe defunctūſeqꝫ regnū debitū ep̄i cai̓tate ſuſcipere debe̓. Hec ille audiēs ad ecc̄iamregreſſus ptāti veſtituỉ. ꝯfuſiſqꝫ omnibus a quibꝫ fuerat develictꝰ oēs incaritate recepᵗ Quē hic ſacer dyaconꝰ ē imītatꝰ illū inſtante paſſionis tꝑe pio ingrō ꝓfeſſus eſt dicēsDn̄e paratꝰ ſum tecū in carcerē inmortē ire. ceteriſqꝫ fuga euaſis piomgr̄m ē ſolus veſtigio ad crucē vſqꝫſecutꝰ? Nerito itaqꝫ fic̄ petrꝰ a dn̄o pꝰ dn̄ꝫ ſuſcepᵗ eccīam gubernādū:ſic hic qꝛ ingrō fidē ẜuauea̓t eccīaꝫeius ſortitꝰ eſt regendā. Poſt beatiem̄ viri nicētij tranſitū cōſenſu ōniūplebis ac principū ad ponfificatusfaſtigiū eligit̉. eccīe vrbis treuericea deo electꝰ p̄ſul aſſignatur In quāafeliciter vefidens vſqꝫ ad veuevendos