CCXCV.Odulphus cōfeſſor.
cavebitꝭ. Cū aūt videritꝭ eandē abſqꝫhūana ſubuectōe hꝰ litorꝭ orā ſb̓iveꝓculdubio corpꝰ ineū creditōte: licetpꝰ mortē carnis hac patriā reuiſitae̓vobiſqꝫ pacē īpetratā ſuppeditae̓ donec cū ſuꝑbia. ꝑiurio hoīcidio. adulterio. totiūſqꝫ gn̓is pctō deū offendatis vt conceſſe pacꝭ̓ donū auferat exvob̓. Quiꝰ obſtupēde ꝓphetie ſigniqꝫmirabil̓ multi hoīes qͥ hec ſe vidiſſeteſtant̉adhuc ſūt ſuꝑſtites Eſt etiāibidē in ecc̄ia eadē petra ꝑdurās immobil̓: nō minꝰ in teſtīoniū credul̓ꝙͣ ad ꝯfuſionē incredul̓ Poſtmōdūvero ꝯtigit traiecten̄. ecc̄iam exiſterepaſtore viduatā illo .ſ. hic ad celeſtē inigrāte patriā Nec mora ꝯuenientibꝫ in vnū clericꝭ cū btō viro ꝯſpirabant de electōne pōtificꝭ Diu etemint̓ ſe altricātibꝫ quē ꝓmoue̓ vellētad curā regimīs: tandē p̄poſitū ecc̄ienoīe Tharẜ elege̓. Ille at locuplesdiuitijs faſtū arrogatīe rn̄t. Habeoverū qͦt ſufficit: cur me cura tāti oneris aggrauatꝭ. Btūs aūt Odulphꝰid reſponſū indigne ferēs ayt Quidinqͥs miſerrimeˢ Spernis plane qd̓nō inererl attingerẻ Forſitan ſi nolles id mipe: vorūtamē deberes dice̓de indignū fore tanti honoriſ culmēaſcende̓. Nūc aūt qꝛ ꝓpter tua innuinerā poſſeſſionē apl̓ici ordinis ſpreuiſti dignitateꝫ: in eodē mēbro cū qͦꝑtinacit̓ ꝓlocutus es id nephandūiā nūc in ꝓximo hꝰ vite ꝓ vindictapatieris interitū Qd̓ nō longe pꝰ ſb̓ſecutū ē. Cōuentū āt clericoꝝ adhuctitubante: ſinguli eos qͥ ſibi optimividebant̉ elege̓. Sacerdos aūt dn̄i n̄veſpiciēs ad ꝑſonā ſꝫ potiꝰ ad meritūdicebat inter eos ꝓbabiliorē inueniri poſſe pontificē. nichil tn̄ eos vituperās qͦs ſibi elegerāt On̄t ergo eisquēdā p̄ſbiteꝝ noīe Hungerū? quiquauis eſſet aſpectu deformis: clamhoībus ſꝫ palā deo: nō minꝰ meritoꝙͣ oꝑe claruit inſignis. Cūctis autēhuic electioni ꝯſentiētibꝫ ſtatutō tēpore ẜm dei voluntatē: paſtoral̓ offi
cij ſuſcepit benedictionē. P gratiāvero ſpūſſancti ſic mmīpleta eſt ꝓphetia viri iuiſti: ꝙ poſt ſanctos pontifices &o illibrordū ⁊ bonifatiuꝫ in illaſede nequaꝙͣ inueniretur qui ſanſtioris vite tramitē vſqꝫ ad obitū in ſeqͥretur E ¶ Nec pretereūdū ē ꝙ virdeo plenus iam ꝓuecte etatis feſſusſenio nequibat eccleſiam adire: niſifulciretur baculo. In cuius ſumimitate ſerataꝫ habebat tā bellulam inqua ſi ita res euenie̓t nomina fideliūā notaret: donec cōgruo temꝑe deſcriberet ea in libro vite. ¶ Quadam ꝟodie ſanctꝰ vir animo fortis īmemorſue imbecillitatis dū feſtinanter addei ꝓperaret obſequiū poſt ſe in cellapretermiſit baculū? nec longo interuallo factō eadem cellula infidiantedyabolo inflāmata eſt cū oī ſupellectule ipſius atqꝫ cū baculo Cunqꝫſanctus vir interim d̓inis laudibusinfiſte̓t. igniqꝫ valido eā inflāmaricerneret: ad dn̄i p̄ſidia cucurrit. deūexorauit ne loca ſcoꝝ ignis inuade̓tꝑuipedens ꝙ ſue hītatōis domiciliūigne deperie̓t Exaudiʳ orō. māſueſcitincendiū cōtinuo. nec vltra p̄ualuitniſi ſolū modo cellā quā inuaſea̓t cōbuſſit. Igne quoqꝫ extincto baculꝰita inuenỉ illeſus onino ꝙ quaſi ſb̓incendio durāte cera nec munitiſſiāapicū deficeret in ea. quatenꝰ liquidēcunctis manifeſtaret̉ quanti meriti⁊ quāte v̓tutis corā deo ſcūs habe̓t̉Eundēqꝫ baculū poſt ipſius obitumſuꝑ ſepulchꝝ eius fratres impoſuerunt infixū. qui in eodē loco vbi fixꝰerat vſqꝫ ad tꝑa btē memorie radbodi ep̄i durauerat ¶ Cuꝫ aūt tp̄sadeſſet ꝙ ſcūs vir diu optatā celeſtꝭregni patriā adire debe̓t. modica febre correptus ſuā intellexit immineſolutionē. accerfitis ad ſe fratribꝫ indicauit eis ⁊ diē ⁊ tp̄s ſue remuneationis. Cūqꝫ ſe morti ꝓximiū agnouiſſet fratres iteꝝ āmonuit vt ad ſovonirēt ⁊ cū eo pſalmos ꝓ expectatione ſue exitus decātarent ¶ Omnibꝫ