CCLXX Cvij.Yuo confeſſor.

ipſam medietatē deberet portare: inloco in qͦ poſuerat iā nō potuit inuenive. Cōfeſtin at q̄dā ꝑuulla ml̓ierſuꝑueniēs tres magnos panes ſeruo dei detulit: quā mulierē ad mēſāſua collocauit. ſꝫ illa diſparēs ab eisīuiſibil̓r receſſit. ¶ Alio ec̄ tꝑe cū nōhr̄et niſi panē duoꝝ denai̓oꝝ: et tūcplures pauꝑes veniſſēt. de illo panegratia diuina ſuffultꝰ om̄ibꝰ ſatiſfecit ¶ Quadā ec̄ vice cū parrochiāſuam viſitaret: occurvebat ei pauperpetens elemoſinā ab eo Qui cū alid̓nō haberet ad dandū: capuciū ſuūqd̓ portabat illi tribuit. ⁊ ſic veceſſitCūqꝫ ad ſpaciū dimidie leuce itineraſſꝫꝫ mox capuciū quod pauꝑi dedexat ſuper caput ſuum inuenit D¶ Erat ec̄ magne caritatis ⁊ cōpaſſionis circa īfirmos preſertī pauꝑesquos libent̓ viſitabat. Et ꝓ ip̄ẜ deūexorabat ¶ Nā cū q̄dā nobilis dn̄ainfirmaretur. ⁊ de ſua infirmitate cūrari nō poſſet. ſeruū dei Iuonem adprandium inuitauit. Cumqꝫ ipſi inmenſa fuiſſent: ⁊ illa mulier comedere nō poſſet: beatus vir vipā in aqͣin caliqe ſuo fecit: ⁊ implorādo diuinū auxilium ipſam eidem mulieri adguſtandū dedit. De qͣ cū illa cōediſſꝫab illa īfirmitate liberata fuit: et poſtea viginti ānos ſuꝑuixᵗ Seq̄nti qͥdeꝫ tꝑe cū quidā grauit̓ ꝑ tres ānosextitiſſꝫ infirmꝰ ⁊ a demone valde vexatꝰ ⁊ btūs vir fecit illū ad ſevenie̓; etꝑ noctē ſecū mane̓. Cū āt ſurrexit demoniacꝰ: īuenit ſe curatū ⁊ a demōeliberatū. E ¶ Erat ec̄ ſūmꝰ tr̄ctatorpacl̓: ⁊ defenſor eccleſiaſtiōe libertatꝭ¶ Quādā eī die cū int̓ qͣndā ml̓ierē⁊ filiū ſuū diſcordia ſuſcitata fuiſſꝫ⁊ nullis precibus amicoꝝ pax intereos fieri poſſꝫ: btūs Puo vriā miſſaꝫſtatī ꝓ eoꝝ pace reformāda celebrauit Et magͣ int̓ eos dilectō ꝯſolidatafuit F¶ Pupillis ⁊ orphanis: bonꝰerat defenſator. Nā ꝓ eiſdē in diu̓ſiscurijs litigabat. Nō tn̄ motꝰ aliqͣ vomuneratōe ſꝫ cā pietatis ⁊ iuſtie Nā

ppͥis ſuis expēſis hoc fecit: ut remuneratōeꝫ dn̄icā mereret̉ q̄ dicit. Qd̓vni ex minimis meis feceitemͥ facitꝰQuare in ꝑtibꝫ ill̓ digne ē vocatuspauꝑm aduocatꝰ G ¶ Erat ec̄ magnꝰ p̄dicator ac v̓bi dei zelator a ſeīator. Ipſe em̄ nō ſolū ꝑ parrochiamfibi cōmiſſam: ſed ꝑ totā illā patriāverbū dei p̄dicabat: nō equitādo ſedhūil̓r xp̄i exēplo peditando Cū igỉcū famulo ſuo qͣdā vice verbū dei predicando ꝑ diuerſa loca diſcurrerꝫ: etad quoddā magnū flumē aqͣ ꝑ cuiꝰpontem trāſire ſolebat ꝑueniſſet: inuenit dictū pontem aquis coopertū.Cū aūt vir dei trāſitū petēs ſignumcrucis ſuꝑ aquas feciſſet: mox aquediuiſe trāſitū ei ac famulo ſuo p̄buerūt ⁊ mox ad loca ſua redier̄t Prop̄ter p̄dicatōꝫ āt btī viri yuonis: gētes dicte pr̄ie ꝯu̓ſe fuer̄t H ¶ Eratinſuꝑͣ btūs yuo magne ſcitatis ⁊ cōtēplatōis Nā cū a c̓cūſtātibꝫ qn̄ꝫ aīmꝰ ſuꝰ credoret̉ eē in t̓ris: mēs tn̄ eiꝰtotal̓r erat dedicata in cel̓ Quapropter ſuis meritꝭ in hūanis viſitabat̉a ſuꝑnis ¶ Cū em̄ qͣdā vice ī menſaeēt: ſuꝑuenit quidā pauꝑ in vili habitu ꝯſtitutꝰ. quē in mēſa ſua ponēsſecū de eadem ſcūtella comedere fecitQui cū modicū cōmediſſet: ꝯfeſtinde menſa furrexit ⁊ dixit. Dominꝰ ſitvobiſcū Quo dcō idē pauꝑ valde pulcher ⁊ reſplendens ī veſte alba apparuit: ⁊ ab eis domū illā illuīans diſparuit Alia qͣdā die cū btūs yuo inſacriſtia trecorenſi reſide̓t: ſuꝑuenitquedā colūba valde veſplendēs: cuiꝰfulgore tota eccīa illuminata fuit etſacriſtia ¶ Quodā tempore cū btūsvir inuitatꝰ eſſet a qͦdā viro nobili.voluit ideꝫ nobil̓ ꝙ btūs Yuo in camera ſua iaceret. Cū aūt ipſe nobil̓incepiſſet dormire: deifamulus de camera recedens: ad cimiteriuꝫ illiusloci perrexit et in quadā fouea concaua in qua quidā beatꝰ homo penitentiā egerat ſe repoſuiſſꝫ: ſuꝑuenitvox de celo eū excitando dicens Bea