CQLXLiij.e30Gangulphus mr̄.

mee deinceps famulaberis ſeruitutiquē mihi omnipotēs deꝰ dignū ſibifamuluꝫ on̄dere dignatus eſt ¶ CPacta expeditione in regali ſeruitōcū ad patria regredi temptaret: accidit ei iter agere ꝑ loca que franci cāpaniā vocāt. Cūqꝫ quodā die diuerticulū ab itinere peteret cum ſuis utcibū ſumeret. deuenit ad quendamfontem qͥ puras atqꝫ ꝑſpicuas emanabat aquas. Qui locus optate refectioni abilis viſus eſt tam ſibi ꝙͣanimalibꝫ ſuis qꝛ erant ibi etiā herbarum gramina. Cūqꝫ ut cibos caperent vna conſediſſent: homoncio īcuius hec gerebant̉ prediolo aduēnit. eumqꝫ vir ſanctus ad cōueſcendum inuitauit. Illis prandentibusathleta dei nouū hoſpitē alloquiturquatenꝰ fontē ſuꝑ cuius inſederantmarginibus ſibi venderet. Hec illeaudiens cepit eum tacite irridere nōconſiderās puritatem innocentie eiꝰſꝫ pre ſtoliditate iſta ab eo dicta arbitrabatur. Cepitqꝫ intra ſe cupidꝰcōminiſci ꝙͣtitatem pecunie vecipereet fontem recepta pecunia ita ut prius poſſidere. quia nō credebat fontēper ſeruū dei ad tam longinquā terram poſſe tranſferri. Quid pluraCentū ſolidorum ꝙͣtitatem venditori fontis beatiſſimꝰ dari iuſſit. Peractis interim om̄ibus que ad reficiendū neceſſaria erāt aſcenſis equisceptum iter cerpere ſtuduit. Veniēsigitur ad ſua habitacula in loco quivarerias dicitur vbi etiā ipſius ſancti nūc baſilica habetur: tunc vxorique iā ſociati cōnubij cōpulā illiciteipſo ignorāte fedauerat: cuncta queegerat retulit. et ſumma huiꝰ emptionis indicauit. Illa ut erat animolubrica: cuncta ſiniſtra interpretatione ꝑuertere laborabat: hoc ꝓdigo⁊ inutiliter actum eſſe deridens. Dūigitur vir dei loca domui ſue cōtiguaviſendi gratia perambularet: baculum fixit in terra Poſtera auteꝫ diecum ſurrexiſſet mane aqua pro ab-

luendis manibus eius ⁊ facie defuitIuſſit vni miniſtrorum ut celeritercurreret. et baculum humo defixumabſtraheret ⁊ linphā que ſubſequeretur ꝙͣtotius ad lauandū deportavet. Mox famulus eius obſecundāsp̄ceptis ut baculum a terra ſuſtulitmaximia aquarum mundantia abymis viſceribus telluris ꝓfluxit. cōlorēqꝫ priſtinum quē in priori locovnde diitina virtute tranſmutata fuerat habuit. Siquidem naturale eſtfontibus regionis illius ut ſubalbidum retineant colorē ſcd̓m qͣlitateꝫhumi vn̄ vidēt̉ oriri. Sic auara ſpescupidi venditorꝭ fonte pͥuata ē quēſe poſſidendū eſtimabat. Naꝫ nūqͣin loco qͦ priꝰ fuerat: aqͣ viſa eſt poſtmodūmanae̓. h̓ fōs hodie ſaluberrīeexundās: ꝑ bt̄ī viri ſuffragia maxīalanguētibꝰ p̄bet ſanitatis bn̄ficia.D ¶ Hijs itaqꝫ decurẜ mulier p̄fatabtī viri ꝯnubio cōiuncta: antiqͥ ſerpētis ſua ſu amore cuiuſdā clerici illecta­ ꝯmixtōe ſe maculare nō reuerebat̉. Hic āt nō clericꝰ eſt cognominādꝰ ſꝫ apoſtata ꝑfidꝰ qͥ a via iuſtie⁊ a ſorte dei deuiauit. Et pͥº hoc clanculo factū eſt. dehinc ꝑ multoꝝ oramulgatū ad huiꝰ ſācti deuenit auditū. Vn̄ diu̓ſos cepit aīo reuoluere cōgitatꝰ. Sepiꝰ em̄ cordi eiꝰ inherebatꝙ eā diutiꝰ viue̓ nō ſine̓t. ne in huiꝰvolūtabri ceno deuolutꝰ gͣui dehoneſtaret̉ turpitudīe īfamie. Si āt morti adijcerēt: homicidij reꝰ effectꝰ: īnocētiā p̄terite vite ꝯmacularet alieniſceleris neuo. nō immemor ſcpͥtureq̄ ayt. Michi vindictā ego retribuādicit dn̄s. Hijs atqꝫ hmōi cogitationū tumultibꝫ fatigatꝰ: iudicio dei cōmittendū eſſe cenſuit. qui nihil inultuꝫ velinqͥt niſi qd̓ penitētie vemediodeletū fuerit. ¶ Quadā igitur die famulis ſuis diuerſis obſeqͥoꝝ functionbus implicatis: cum ſola cōnigecuiuſdam predij ſui fines circuiuit.Atubi ad quendam fontem aqueꝑuenientes: mulierem ſuā talibus