Seruatius ep̄s.CCLXX Cij.

diutius huiꝰ ſeculi erūnis fatigari.in prima nocte dominica an̄ ſui corporis diſſolutionē omnibus qui aderant cernētibus lumē celitus emiſſum ſuꝑ dei ſeruuꝫ in ſpecie colunibedeſcendit: cuius ſplendoe̓ tota domꝰilluīabatur. Que cum aliquantulūcirca eum moraret̉: audita eſt vox q̄dicebat. Dilectus noſter ad ꝑcipiēdam iocūditatis eterne coronā veniat: quia fidem ſeruauit. Mox qui indomo erāt accurrentes: dei famulumquaſi angelicis manibꝰ preparataꝫin māſionem: et ſeculo migraſſe īuenerūt ¶ Cuiꝰ ſacrū corpꝰ canonici illiꝰ loci ad eccīam deferentes: honorifice t̓re cōmiſerūt vbi vſqꝫ in hodiernū diē diuina corꝑante gratīa ꝑ cūplurima fiūt miracula D ¶ Poſtmultū vero temꝑis: dū beati viri corpus in tali iaceret humatuꝫ loco­ anullo ei debita exhibebả veuerenti aquia nō ſolū aliūde adueniētes: verum etiā habitatores loci frequēteribāt ꝑ mediū ſepulchri. Sed ⁊ aīalia ad paſtū eutiā ſiue inde vedeūtiaſupra ſancti accūbebant tumulumquoꝝ nōnulla tam diu quo aduſqꝫſpiritum exalarentra demone ſūt vexata Quapropter dominꝰ ville duobus ruſticis ſepemi circa ſepulchrūbeati Guidonis claude̓ iuſſit Illi vero inſtinctu demonis in riſum excitati: eya inquiūt ſonē iſtū iā diu defunctū ne forte a nobis effugiat includamus: quaſi ex eo cōmodū habituriQui eodē momēto viribus corporispaulatim deficientibꝫ: et quaſi iamdiem totā in opere inani ꝯſumpſiſſētconquerētes domū ſūt regreſſi. Horum itaqꝫ vnus medio noctis cū magnis cruciatibꝰ animā reddidit. Alter vero quaſi amēs vultum diſcerpens: ⁊ que cōuicia in ſanctū Guidonem dixea̓t adueniētibꝰ cōfitens: ſequēti die viuēdi finem fecit ¶ Quoꝝinteritus multis cauſa ſalutis nō ſolum ꝓpeverum etiā ꝓcul poſitis extirit: qui diuerſis diu erāt fatigati lā

guoribus. Alij namqꝫ ꝑ ſomnū animoniti: alij amicoruꝫ manibus alijvehiculis adducti luminaria ad ſcīſepulchrū Guidonis detulere Ibiqꝫhumilibꝰ nō diu incūbentes p̄cibusoptatā ſoſpitatē obtinuer̄t ſicqꝫ adloca ſua glorificātes deū vedierūt E¶ Tūc ꝓ temꝑe ⁊ loco religioſi illiꝰloci viri: ſupra ſācti tumulū baſilicācōſtruxerunt. donec diuina iuuātogratia ei domus digna edificaretur.Quod poſtmodū factū eſt. ſinguliem̄ ſoſpitatē ad ſancti tumulū adepti: locū ipſū ſuis beneficijs frequētabant. Clerici ⁊ populus accepto fuiep̄i mādatō: triduanū celebrrunt ioiuniū. ſicqꝫ ad predicti ſancti tumūlum acce̓dētes: humo illiꝰ effoderūtoſſa. ⁊ cū magno tremore fonte abluētes: in medio eccleſie in loculo decenti tumulauerūt. ¶ Ad quā trāſlationem multa ꝯfluxerat de vicinisvillulis turba. intra quā alij febribus alij diuerſis vexati languoribꝫqui de aqua lotōnis guſtauer̄t ſtatīoſpitatis gaudiū receper̄t Factaeſt autem poſtmodū eleuatio eiusin natiuitate ſancti Iohānis baptiſte ab Odardo epiſcopo Hͨ ad declaranda eius merita breuiter ſufficiātObijt autē arno dn̄i Mcxij. quartoydus maij.¶ De ſancto Seruatio epōVerunt in iudea due ſororesmulieres ſanctiſſime. Amacilicet et Eſmeria Anna utnotum eſt fuit mater Marie virginis. Eſmeria vero Elizabeth matrēIohannis baptiſte ⁊ Eliud fratreꝫeius peperit Eliud aūt genuit emuĘmū itaqꝫ velictis parentibus ⁊ patria cum vxore ſua Memelia intrauit armeniam vbi ⁊ ex vxorē ſua genuit ſanctū Seruātiū. Hic in quarto gradū attinēs xpō cum iam ꝓuectioris eſſet etatis ⁊ ſancta loca ī iheroſolimitanis ꝑtibꝰ viſitae̓t: angl̓sdei orāti appares: curā ecc̄e tūgrēẜ ex