Panphilus ep̄s.CCLX Ci.
pegrinis: caritatis officia fidel̓r mīſtrabat pē ꝟo cōtidianis diebꝰ nōniſi ad veſperā pꝰ eorū refectionemſe peficiebāt. Die aūt dnr̄ica maturiꝰcirca mediā noctē exurgēs p̄nos nocturnos explebat ſicqꝫ ſubſequet̉ an̄diem miſſaꝝ ſolēnia celebrabat. pͥºdo diluculo ꝯſuetꝭ elemoſinaꝝ bn̄ficijs īſiſtens: ipē ſe cū pauꝑibꝫ caritatis refectōe recreabat Quibꝰ eiꝰ opibꝫ antiquꝰ hoſtis inuidēs qͦſdā ei exſuo clero emulos excitauᵗ qͥ cōtra eūmurmurātes dicebat Qūo ep̄s noſt̓agit talia Certe oīm alioꝝ cītatumin hoc eſt cōtrariꝰ. Vn̄ apd̓ romanūpōtificē eū de hoc accuſabant. Quibꝫpapa auditis nūcios miſit: ut virūdei adduceret ad ſe Venientes auteꝫnūcij ad ciuitatē corfinū adueſpāteſabbato ad hoſpiciuꝫ epiſcopi declīabant. Quos ille benigne ſuſcipienspedes eoꝝ lauit. ⁊ cuꝫ oī caritate vefecit Nedia v̓o nocte dnrica more ſolitocōfurgēs expletꝭ matutinaꝝ officijsmiſſam celebrauit. ⁊ dibuculo horafere pͥma cū ꝑegrinis refectōꝫ cibi ⁊potꝰ ꝑcepit. ⁊ miſſos a papa ut ſil̓rageret incitauit At illi obedie̓ nolentes dixerūt ꝓpt̓ q̄ a ppͣ miſſi fuerūt ⁊ſanctū virū abſqꝫ moleſtia ſecū dedūxerūt. Circa aūt hora terciā inceper̄ttedere pre nimio ſitis ardoe̓ ⁊ ſanctoviro dixerūt. Pater ſancte miſererenoſtri qui morimur fiti. Oīa eī adcibū ⁊ potū ꝑtinētia q̄ ī vaſculis nōſtris vepoſumnꝰ euanuer̄t qꝛ inobediendo iuſſa tua cōtempſimus. Eo ātpro eis orante: vidit ceruā cū hynūlo ꝑ campos currentem. Et dixit adeam p̄cipio tibi ceruia ī nomine dn̄i.ſtes neqꝫ de loco diſcēdas Qua ſtātead eā acceſſit. ⁊ de vbe̓ eius tantuꝫlactis expreſſit ut oēs cōmites ſuosvſqꝫ ad ſacietabeꝫ recrearet. Veniēsāt roma a papa honorifice eſt ſuſceptus. Qui etiā ſecū ſedēdo ⁊ colloquēdo int̓ cetera dixit. Frat̓ pāphileclerus eccīe tue apud nos de accuſata te an̄ diem diebꝰ dn̄icis celebrave-
⁊ primo diluculo prandere ſubmurmurat Ad hec ſanctꝰ vir modeſte cōticuit. Sꝫ tādeꝫ veſpōdit. Queſo vſqꝫin ꝓximā dominicā damͥ ſpacium ⁊oſtendam tibi intentionis mee iudiciū Adueniente igit̉ nocte diei dnicepͥmo galloꝝ cantū btūs Pāphilusmore ſolito furrexit: ⁊ pſallētiū choros āgelorum ⁊ miſſas in celo celebrātium audiuit Vocatoqꝫ ad ſe vomano pontificeꝫ dixit. Surge ut audias intentionis non falſum iudicium agnoſcas. Quod papa audiēsad pedes eius ſe proſtrauit. Dicensbeatus es Pāphile: qui meruiſti voces āgeloꝝ audive. ⁊ celeſtibꝰ miſterijs int̓eſſe. Sed parce queſo ⁊ indulge mihi. ꝙ contra de incipienter egiCui ille Deꝰ indulgentia vera indulgeat tibi peccata tua. Dimiſſus aūta papa venit in ciuitatem ſuaꝫ. Tūcclerꝰ ⁊ populꝰ audientes que factafuerāt exhortauerūt et proſternētesſe ad pedos eius dixerūt Pater ſāctoveniā petimꝰ indulge nobis q̄ peccauimꝰ. Quos ipſe modeſte corripiēsTādē dixit. pr̄ noſter celeſtis dimiſtat vobis peccata laboꝝ veſtrorumqui locuti eſtis aduerſum me. Ipſevero in epiſcopatu ſuo ſedēs bona ſenectude ſenuit. Nihil de ande conſuetis velinquēs ſed plura ſemper ⁊ meliorā adiciens. ppropinquāte autētemꝑe migrationis ſue cōuocās adſe om̄em cleꝝ et populuꝫ dixit. Filiagite oꝑa iuſticie: ⁊ avia veritatis ⁊pacis nō deſipiſcite Et orans ad deum dixit. Deus qui diſperſa bonorūcongregas: ⁊ congregata malorumdiſpergis: diſperge a me inimicū etaggrega mihi āgl̓m tuū qͥ ſuſcipiatanimam meam ⁊ eam in paradifi vequiem deducat. Facta oratione fuperiora domus nubes candida operuit. et claritas magna circum fulſitatqꝫ omnes qui aderant odor ineſtimabilis perfudit. Sicqꝫ vir beatusinter verba orationis: bono fine expirauit.