Vincētius cōfeſſor.CCLXVij.

frequēter deſcendebāt ¶ Vox quoqꝫeius ſic erat a natua̓ diſpofita? ꝙ eaꝓ libito volūtatꝭ ſue quō volebat facile emittebat. Nā vt ncc̄ariū eratacutā: grauem: gracilem. ac ſonorāvoce dabat. ¶ Ea vero que docebatmultꝭ ſignis: clariſſimisqꝫ miracul̓ꝯfirmabat ¶ Donūqꝫ linguaꝝ ſicutapl̓is: eī cōceſſū ē. Multi nāqꝫ grecideubonici; ſardi: vngari: ⁊ alij ī alijslocis nāti: faſſi ſūt ſe ſingula viri deiverba in p̄dicatione ꝑ̄cepiſſe: tanqͣſi in eoꝝ ꝓpͥa lingua locutū audiſſēt¶ Et ꝙͣuis ob ipſam ſenectutē: vigilias ieiunia carnis macea̓tionē ceteroſqꝫ labores corpꝰ eius ſic extenuatum eſſet vt ſine baculi ſuſtentaculoincedere nō poſſet tamē vociferanterverbū dei nūꝙͣ predicare deſtitit: necꝯſueta exercitia p̄termiſit ¶ Pauꝑtatē eūāgelicā adeo efficacit̓ cōmedabat ⁊ ſeruabat: vt plures viri nobiles ac oꝑibus ditiſſimi oībꝫ ſuaſionibus incitati: totā ſb̓ſtātia pauperibus diſtribuerent; et pauperē xp̄ivincētiū in pauꝑtate ſeq̄rentn minus ꝯcitati ⁊ multi clerici. qͥ locupletiſſima beneficia derelinquētes: autartiorē eligerēt religionē: aut eū ſeqͥventur qͦcūqꝫ ire decreuiſſꝫ. Femineqͦꝫ p̄clariſſimaꝝ familiarū ſcīs verb̓eius cōmonite: ſeſe artis moͣſterijsintruſerūt: ad pudiciciā p̄petuā conſeruādā ¶ Quādā nocte nō nulli inſpiciētes ꝑ rimas qͣſdā porte cellulevbi qͥeſcebat vincētius: vider̄t cellāipſā mirabili claritate reſplendentē⁊ in medio virū dei a terrā penitꝰ eleuatū: oculos ad celū ⁊ manꝰ iūctasdenentē: ⁊ deuotione vehemētiſſimaorantē. ¶ Quādā vice dormiēte btōvincētio: media nocte cū magna claritate btūs dn̄icꝰ eī apparuit: ſibiqꝫdixit. Age inqͥt vincēti fili: vt per inorptā v̓tutū ſemitā ꝯſtāti aīo gͣdiarꝭScito em̄ apud deū:magna eſſe merita tua. Tu igitur ſtūde vt q̄ cepiſtidiliget̉ ꝓſeqͣris: vt ꝑacto morl̓ vitecurſuꝫ mecū inter celeſtiū ciuiū ordi

nes collocerꝭ ¶ Dū quadā die aꝑuovalenciā p̄dicaſſet: affuit quidā virnoīe alfōcius: quē vir dei intuitꝰ: aitilli. Congͣtulor tibi optime fili Erisem̄ inter oēs hoīes: in ſūmo dignitatis culmīe cōſtitutꝰ Et poſtea cū egoex mortali vita iigͣuero tu in ecciadei me ſūmo honore efficies; ⁊ maxima veneratione proſeq̄ris. Qd̓a itafactū eſt. Nā idē alfōcius pp̓ factus⁊ calixtus tercius noīatus: pꝰduosmiēſes ſui pontificatus in die feſto ⁊in ſacra ede beati petri apl̓i euꝫ romecathalogo ſcōꝝ aſſcripſit E ¶ Predicāte beato vincentio alexandrie q̄eſt lūbardie ciuitas interfuit p̄dicationibꝫ eius ſanctꝰ bernardinꝰ: ordinis minoꝝ. Qui eo tꝑe adhuc eratiuueni s⁊ multos quidē ornatꝰ v̓tutibus: ſed nondum celebre in ytalianomē eius habebat̉. Dixit ergo vincentius ad ppl̓m Scitote filij mei int̓vos aſtare quēdā hominē religioſuꝫex ordine minorū: qui poſt paucosānos erit vir ſingularꝭ in oī ytaliaex ciriꝰ doctrina ⁊ exemplis maximꝰfructus fiet in ppl̓o xp̄iano Et ꝙͣuisipſe iuuenis ſit: ⁊ ego ſenio cōfectꝰ:tamē futuꝝ eſt tp̄s: qūuo in eccleſiaromana ē in honore mihi p̄ferendꝰQd̓ ⁊ ita factū eſt. Nā poſt decē annos ipſe bernardinꝰ ꝑ omnē ytaliaꝫcelebris habitus eſt: ac vincentiusin gallias hyſpaniasqꝫ remeauit.Quāuis autē vincēcius triginta annis ante bernardinū felicit̓ deceſſei̓tſex tamē annis iſte ante illū: fuit cathalogo ſanctoꝝ aſſcriptꝰ. F ¶ Iivrbe venetēſi britaniē btūs vinceciꝰin lecto vltime egritudinis de qua ⁊mortuus eſt decubans: Poſt multaque in fine vide ſue legi fecit lecta eſtletanria. Poſt cuiꝰ finē xp̄i p̄co febribus eſtulans ac ſacramētis eccleſiaſticis munitꝰ: ſtatī totus iocūdus ahylaris effectꝰ ē: ac iūctis eleuatiſqꝫmanibꝫ: ⁊ oculis in celū erectis inigrauit ad celos In quo tēpore ex feneſtra viſa ē ingredi magna ⁊ mmiri