CCLXiiij.Rupertus cōfeſſor
inde cognoſce. quia conuerſi ſumusad dominū deū ānamē ⁊ petri Adhec preſes iratus iuſſit eos ligari adcolūnas in foro: ⁊ crudo loro cedi fortiter. Et p̄cepit cōportari ligna multa: ⁊ pirā magna fieri ac oleū ſuꝑfundi: ignēqꝫ accendi ⁊ ſanctū ananiā ⁊ petrū ibidē mitti Et mox flamma conſurges: portabat̉ in circuituin altū: cubitꝭ vigniti Spūs em̄ ſcūsin figurā colūbe deſcēderat in mediūignē: ⁊ etiā vidētibꝫ ppl̓is cū ſcīs ea̓tPreſes aūt furēs iuiſſit theatrū parari; ⁊ intromitti ſanctū ānaniā Etdimitti leopdū qͥ cucurrit ad ſanctūānamā. Et ad pedes eius inclinauitceruicē ſuā: ⁊ mitis reu̓ſus ē ad caueā ſuā. Qd̓ p̄ſes vidēs: iuſſit ōnesferas ſimul dimitti. Et exeutes feretaritū mugitū dederūt: vt om̄s ꝑ timore in faciē caderēt. Currētes autēbeſtie ad ſanctū ananiā: inclinabātcapita ſua ad eū. Et mox reu̓bebanad caueas ſuas. Preſes vero ꝯfuſusdedit hāc ſentētiā dicēs Ananiā ſacrilegi crimīs auctorē ac petrū eiusdiſcipulū: ⁊ ſeptē milites qͥ arreptidomencia vebelles extiterūt p̄ceptisimꝑatorꝭ: ⁊ blaſphemi deoꝝ: placethos oēs ad pelagꝰ p̄duci ⁊ collo manibus pedibuſqꝫ plūbi pōdere colligato in ꝓfundū diimi ergi. Qeuntesvenerūt in quēdā locū: vbi ea̓t puaaqua Quā ſcūs ānanias bn̄dixit: ⁊milites baptiſauit. ⁊ exīde ibāt letivnū deo dicētes Dn̄s factꝰ ē adiutornr̄. cōuertiſti planctū noſtꝝ in gaudiū nob̓. cōſcidiſti ſaccū noſtꝝ ⁊ precinxiſti nos leticia. Et vt venerūt adlocū deſtinatū ligauerūt eos plūbocū funibꝫ. ⁊ ꝑduxerūt eos in ſaphain mediū pelagus. Ananias aūt cūoraſſꝫ: ſignauit eos qͦs baptiſanea̓tvt pͥus eos mitte̓t in mare Et ipē fignans ſe: miſſus ē pꝰ illos Et vt deſcēderūt in ꝓfūdū marl: mox funes cūplūbo dirupti ſūt; ⁊ oīm ſcōꝝ corꝑaeduxit mare ad littꝰ Et alia die venerūt qui nocte ꝑ viſū ꝯmoniti fuerāt
viri veligioſi cū multꝭ xp̄ianis: colligentes corpoa̓ ſcōꝝ colligauerūt cūaromātibꝫ p̄nū do canētes Et ſepelierunt eas horifice in fenice: in loqvbi ꝑ merita ſcōꝝ v̓tutes multe fiūtdemonia expellūt̉: oīm infirmitatūinualitudines curantur in noīe dn̄inoſtri iheſu xp̄i.¶ De ſcō Ruperto epō ⁊ ꝯfeſſoreOdierna feſtiuitas ſcīſſimiac beatiſſimi pr̄is nr̄i Ruꝑtiqua eius nobis in paradiſūtrāſitū exultabilē reddit pijs mētibꝫmiſtica gaudia exhibꝫ q̄ dū aunoꝝcurſus indevoluit̉: in nr̄is cordibꝫ ſpretēta iocunditate innouat̉. Cū endicat ſcpͥtura. In memoria eternaerit iuſtus: dignꝰ in memoriā vertit̉hoīm qͥ ad gaudiū tranſit angeloyCūqꝫ dicat. gl̓ia pr̄is ē filiꝰ ſapiensquāte huiꝰ ſūt gl̓ie qͥ tot barbaricas nationeſ ad agniconē dei in xpōiheſu ꝑ ellāgeliū regenerauit. ATꝑe nāqꝫ hyloꝑti vegꝭ francoꝝ annō .ſ. regni eiꝰ ſecūdo ſcūs ꝯfeſſor xp̄iin Gormacia hēbat̉ ep̄s qͥ ex regaliꝓſapia frācoꝝ nobiliter ortus nobilior fide ⁊ ptāte fuit. Erat em̄ māſuetus ⁊ caſtꝰ ſimplex ⁊ prudēs. in laude dei deuotus. plenꝰ ſpūſcō. ꝓuidusin ꝯcilio. iuſtꝰ in iudicio. a dextrꝭ ⁊a ſiniſtris virtutū armis munitus.gregi ſuo formā bene agēdi factus.qꝛ qd̓ verbis monuit: hoc opeꝝ p̄rogatiua cōfirmauit. Hinc em̄ ſe frequētibꝫ exercebat vigilijs. inde cōtitinuatis macerabat medijs. Opusſuū miſericordia ornabat qͥ theſauros diſpſit vt ſeſe egente pauperesditeſceret qui ſuū hoc eſſe credidᵗ qd̓nudus aūt inops accepiſſet ¶ Cumigit̉ p̄cellētiſſima famā huiꝰ viri infines t̓raꝝ exijſſet ꝙͣpl̓imi illuſtresviri nō ſolū a vicinis ſꝫ etiā ab exteris natōnibꝫ ad eꝰſcīſſimā ꝯfluxeridoctrinā. vt vel illiꝰ ſacͣtiſſimo alloquio in triſticia cuiuſlibꝫ anxietatisꝯſolationē ſuſcipent. vl̓ eccleſiaſticireligioīs ab eo purāveītatē audiret