CCLXiij.Luydgerus ep̄s.

homo ille. Et ecce ad veſpam veniēsin villā q̄ aſcendorꝑ d̓r: ſex a loco ſuſpenſionis miliaribꝫ diſtās: corruitad pedes ep̄i qͥ illic hoſpitatus ea̓t ⁊dixit homo mirātibꝫ aduentū eiꝰ. Vidi a latere ep̄i duos ẜplendidos incedentes ⁊ cū eo colloq̄ntes qͦꝝ alter feſtine redijt ⁊ mihi ſuſpēſo neſcio qͥdſuppoſuit. ⁊ nihil mali ſenſi. ⁊ circavoſpam recedētibꝫ ruſticis me depofuit. quomō taꝫ cito illuc venerit meignorāte H ¶ Ronaſteriū iuxͣ fluuiū Rura ex d̓ina veuelatōe in ſaltuedificauit Ad quē locū ad edificādūveniēs cū oēs diſſuaderēt ꝓpt̓ laborēqꝛ locꝰ ineptꝰ erat ꝓpt̓ nimiā denſitatē arboꝝ. Ipſe tota nocte orās viditoēs arbores mane a vento diruptas⁊ ita ad oꝑandū oēs viſo hoc mia̓cūlo aīauit Vna arbor remanſit ſub qͣnocte orauit. Locū eundē ſuū futurūp̄dixit ⁊ ſic poſtea ꝯpletū eſt. in eodēloco ſe ſepeliēdū p̄dixit. qd̓ ita ꝯtigqꝛ clericꝰ qͥdā illu locū diligent̓ notauit. Arbore em̄ illa ad vſū eccīe p̄ciſa: lapidē ibidē clā ſubtus terrā occultauit. qͥ poſtmodū in faciēdo ꝓ virodei monumiētū effoſſus ē ¶ Accuſatꝰapud iꝑatorē tāꝙͣ negliges: euocatus ab epō venit ⁊ iuxͣ palaciū māſionē accepit. Mane cū bis ⁊ ter vocavet̓ nō niſi pꝰ pſalmodiā venie̓ volūʳEt cū veniſſet ⁊ a ceſare accuſae̓t̉ curvenire tardaſſꝫ rn̄t Obediēdū magisdeo eſt ꝙͣ homībꝫ. ⁊ hͦ mihi p̄cepiſtiſeruādū cū ep̄atū mͥ ꝑmiſiſti iō orōne finita veni Qd̓ libent̓ audiēs imꝑator eū in ſua grā dimiſit I Infirmatꝰ tn̄ qͦtidie d̓ina celebrabat. ⁊dnica die q̄ nocteꝫ mortis eiꝰ p̄ceſſitvalefaciēs gregi mane cōeſfelt miſſam audiuit. hora tercia billerbekevenit ⁊ ibi vltimā miſſam celebrauʳ¶ Recedēte ppl̓o dixit diſcipulis ſuisſe illa nocte migͣtuꝝ. rogauitqꝫ ut īSerdena extra eccīaꝫ ſeruaret̉ corpꝰq̄ munigerūforden̄. dr̄. dicēs Fratermeꝰ hildegrinꝰ ab imꝑatōe̓ ut ibi ſepelior obtinebᵗ. ⁊ hoc erit ſignuꝫ ꝙ

pꝰ mortē e naribꝰ ſāguinē effluxiſſereꝑietis ⁊ imꝑatori ſignificabitis.¶ Horā quā p̄dixerat trāſiit: ⁊ luximmēſa emicuit. q̄ totā regione illuminauit: et vſqꝫ ad celos aſcendit.¶ Vidit hoc gotfridꝰ qͥ aberat eꝰ cognatus. ⁊ ꝓpter hoc eū migraſſe cognouit ¶ Vidit hoc fignū Rarolꝰ īꝑator: qͥ eadē hora ad inſpiciendū fideācū alcuino exierat. Dū aūt ip̄m ppl̓sauferri nō ꝑmitteret in ecc̄a moͣſterienſi ẜuatꝰ eſt: donec hildegrinꝰ catalaunēſis ep̄s mādato regis acceptodie obitꝰ ſui triceſimo illū ī loco quēelegerat ſepeliuit exͣ eccīam. ⁊ cumtādiu ſeruatꝰ eſſet nō eſt corruptꝰ:ſed odore immēſo ſpirans: ſanguisſicūt p̄dixerat ē naribꝰ eꝰ ſtillauea̓t.¶ Obijt āt cirͣ ānū dn̄i. deccix. ⁊ ſepultus ē Verdene eodē āno. vij. kl̓­.april̓. Et iuxͣ eū hildegrinꝰ frat̓ eiusep̄s. ⁊ nepos eiꝰ gotfridꝰ ipſiꝰ ſucceſſor ſe tumulari rogauerūt.¶ De ſancto. nania p̄ſbr̄o petro acſeptem militibus martiribꝰ.Anctꝰ Ananiaſ ab infātie rudim̄tis fide xp̄i ſe c̓cūdās mioībꝫ ſcl̓i actibꝫ: ī d̓mnis nimis erudiſericors beniuolꝰ: ſeꝑatꝰ abtꝰ ē: ꝙ ſenſū mēorie ꝓ libro hr̄et. Eadhuc iuueīs raptꝰ a ppl̓o: diaconꝰeſt ordīatꝰ Et veſiſtēte eo pꝰꝑuū tēpꝰ p̄ſb̓r ordīatꝰ ē: eo ꝙ mādata dn̄ifidol̓r adīplebat: nulli ferēs adulationē: erectꝰ ad veitatē. Eo tēꝑe iuſſioa diocletia nō īꝑatore emanauit: utxp̄iani dijs ſac̓ficarēt. Quidā āt hēꝓphanꝰ audiēs iuſſiōꝫ p̄ſidis: ſtatiꝫabijt ad domū ānanie. Et ingreſſusīuenit eū legētē cōdicē: ⁊ dixit ei Loua. Quid ſedes? Et ſcūs ānanias veſpiciēs eū: dixit Quid ē amice? At ille. Vocat te p̄ſes. Qui ſurgēs letuseffectꝰ: dixit. Eamꝰ in noīe ih̓u xp̄i.Quē ut vidit p̄ſes iuuenē fortē: hylari vultū ⁊ decoro aſpectu: cū āmiratōe aī dixit ei Quis vocarꝭˢ Anaīasrn̄t. Xp̄ianꝰ Preſes dixit. Sac̓ficag̓