Bertrudis virgo.CCLX.

ferrū tonſoriū ⁊ ꝓlixos crines v̓gineicapitis filie āputauit Qd̓ vbi coꝑtūeſt: a p̄donibꝫ āputauit ꝑſecutionisobprobriū. ⁊ cōpūcti corde ſe vltroaccuſāt: ẜuoꝝ cirͣ eas locū tenētesIgit̉ v̓ginis mr̄ venerabilis admonuit ipſā ſacro aptari velamini Cuiꝰobtēperās iuſſioni: ſacre v̓gines Niuellēſis cenobij vnanimi cōſēſu eaꝫſibi p̄eſſe expetierūt Gregi gͦ ſibi cōmiſſo ꝑabula īpendit admonitōnisexͣ v̓o p̄buit exēpla ſcē cōu̓ſatōis.Int̓ hͦ mr̄ eiꝰ ānoꝝ. xij. in viduitate.etatis v̓o. xl. obijt C ¶ Virgo gͦ ſcāqͣdā die an̄ altare in orōne ꝓcūbensrepēte globꝰ igneus vehemētiſſimacoruſcatōe rutilās ſuꝑ caput eius ꝑdimidiā fere horā alijs ſcīmonialibꝰorōni etiā incubētibꝫ ⁊ vidētibꝫ apparuit. ¶ Eodē tꝑe legati eiꝰ miſſi trāsmare ⁊ nauigates cū paganis deosſuos inuocātibꝫ tempeſtatē vſqꝫ advite deſperationē patiūt̉ Igỉ legatoꝝ eiꝰ vnꝰ in tāta ncc̄itate poſitus:exclamauit Virgo dei gertrudis ſuccurre ꝑeūtibꝰ Qd̓ cū tercio repeteretvndaꝝ tumultꝰ citiſſima trāqͥllitatevecedit D ¶ Habebat ſcā gertrudiſcōſanguinea a ꝑntibꝫ ſibi ꝯmiſſammoribꝫ ībuenda ſpecioſā valde. quāad v̓ginitatꝭ ꝯfeſſionē hortās qͦtidieei ꝟginis gl̓oſe ſcītatē ⁊ vitā caſtiſſimā cū hūilitate ⁊ v̓tuteſ innu̓abilesꝓpoſuit ꝑ qͣs cooꝑante ſpūſcō mat̉xp̄i eē ꝓmeruit ¶ Accidᵗ int̓ea quēdāiuuene pulch̓rimū ſpē: p̄claꝝ gene̓diuitijs abūdantē: cū multo cōmitatū adueīre. petētē dictā v̓ginē ſibilegittīe copulari qͥ a pr̄e eiꝰ benignereceptꝰ eſt Hoſpitibꝫ aūt largiſſimeꝓcuratꝭ: ad requiē qͥſqꝫ gͣdit̉ ¶ Scāv̓go gertrudis cū nepte ad cubiculūvenies ipſis orātibꝫ ⁊ de illiꝰ gl̓ia cꝰpulch̓tudinē ſol⁊ luna mirāt̉ colloquētibꝫ: lumē extinctū ē. Qd̓ cū predeuotione minime adu̓terūt: iumortādē amicā eꝰ alloqͥʳ di. Qd faciemꝰNūqͥd ſine luīe requiē capiemꝰ Osnob̓ lumen apporbit?. Et ecce dū hec

dice̓t apꝑuit ei filiꝰ dei Ih̓s xp̄s ī ſpēpulch̓rimi iuuenis: comis ordinatiſſime ꝯpoſitꝭ: facie ſplendidiſſima⁊ veſtibꝫ decētiſſimis: cādelā accenſāmulto artificio decoratā in manibꝰportās Quē pre ſtupore ſcā gertrudis dei filiū nō attendēs ⁊ eſtimanseū eſſe de cōmitatu nobilis ſupͣdictiindigͣta dixit. Veſtrā minime decethoneſtatē o iuueīs ad nrās collocutiones nocturno tꝑe accede̓. Cui illev̓bis dulcibꝫ rn̄dit. Noli expaueſce̓ſpōſa meā p̄electa. Rec excellētiſſiēpietatꝭ eſt indiciū ſꝑ adeſſe mei memoriā faciētibꝫ ⁊ deuotionē mea preſentia auge̓ ſicut ſcriptū ē. Vbi duovel tres ꝯgregati ſūt in noīe meo ibiin medio eoꝝ ego ſū. et hͦ dicto diſparuit Nedio tn̄ tꝑe iunior ipſū ītuitavidit vultū ipſius roſeo cādoe̓ niueointermixtū. ⁊ oculos ſicut ſolis radios radiantes: diſpoſitionēqꝫ eiusado̓ gl̓ioſā vt nec oculꝰ vide̓ nͨ aurꝭaudire nec in cor hoīs aſcende̓ poſſitin hac mōrli vita. Et ex hͦ in amorēeiꝰ vehemēter exardeſcēs ad caſtitatis votū ꝓmptiſſiā videbả Qua gertrudis interrogās ayt. Quō placettibi ſpōſus meꝰ quē vidiſti: ſpecioſus forͣ p̄ filijs hoīmꝰ Illa eiꝰ pedibꝫꝓuoluta rn̄dit. Gn̄dcus ſit dn̄s ⁊ pr̄dn̄i mei ih̓u xp̄i pr̄ miſericordi arū ⁊deꝰ totiꝰ ꝯſolatōis qͥ nos viſitae̓ digͣtus ē. O ih̓u ſuauiſſiē tu es iubilꝰ incorde melos in aure ſol in decoe̓ ⁊ melin ore O decꝰ ⁊ corona v̓ginū: regnūmūdi ⁊ oēm ornatū ſcl̓i ꝓ amoe̓ tuocōtēpſi Fiat dn̄e cor meū ⁊ corpꝰ meūīmaculatū: vt nō cōfūdar Quā cōſolans btā gertrudis ayt Gaude filiaqꝛ ipō cuiꝰ imaginē gl̓ioſā vidiſti inet̓na felicitae fruerꝭ: ſi ei caſto corꝑe⁊ mūdo corde ſeruierꝭ Deinde oblataeſt ſac̓dotibꝫ ꝯſecrāda ī ſpōſā dei viui⁊ ſacri velamīs īpoſitōe vedimita ⁊cͣtĘ ¶ Pꝰ multa g̓ v̓tutū exercitia v̓goſcā paſtoral̓ cue̓ depoſuit ſarcinā: ſb̓ſtituēs ſibi qͣndā bone indol̓ v̓ginē deantiqͣ francoꝝ nobilitate ortā: noīe

R. ij.