Dilbertus cōfeſſor.CCXLiij.

vniꝙͣ ipſū tetigiſſe mulierē audiuitRediens igỉ ad ꝑtes natales: ꝑueros ⁊ puellas inſtruxit tam ſcīa ꝙͣmoribꝫ: ⁊ adhͦ ſcl̓ares coegit viuereregulariter Et illi fuerūt ſui ordinisplāte pͥmitiue poſtea pr̄ ſuꝰ prōnusecc̄iaꝝ ſomplinigeā ⁊ cirectonis tūctꝑis vacātiū: ipſū vt ait renitentēad eaſdē p̄ſentauit Ipſe ꝟo qͥcqͥd exvedditibꝫ vel alio mō hr̄e potuit: p̄tſola vite ſtipēdia: in paupeꝝ vſus veſeruauit Interea gilbertꝰ inuitauitquēdā de ꝯdecurionibꝫ ſuis: ad orōnēEt qͦtiens int̓ pſallendū occurrebatnomē dei vel dn̄i vel aliqd̓ ſil̓e: flectebat genuā Vn̄ ita fatigatꝰ ē clericꝰille: ut iuraret ſe nūꝙͣ cū ipō oratuꝝPoſtea epō lincolniēſi alexādro adheſit: cū nūꝙͣ cuve paſtoralis officiūp̄termiſit. Ordinatꝰ itaqꝫ ad ōnesſacros ordines gilbertꝰ ita ſcē ſe habebat: ꝙ in via moꝝ pontē fecit pōtifici cuiꝰ venerat vitā ymitari. ⁊ acceptis ab eodē clauibus ligādi atqꝫſoluēdi: eiꝰ penitētiariꝰ licꝫ venitensfactꝰ eſt Cū quidā archidia conatū eiofferret renuit accipe: dices ſe noſſealiā viā ꝑatiorē ad interitū Proponēs ſcūs ſua pauꝑibꝫ erogae̓: puellas qͣſdā in ſomplinigeā ab epō an̄imbutas: ſb̓ pariete ecc̄ie ſcē andveecollocauit: eiſqꝫ ncc̄aria miniſtrauitPoſtea accepᵗlaycos mae̓s qͦs exterioribꝫ ⁊ gͣuioribꝫ negocijs p̄fecit: ⁊tā hijs ꝙ illis hītū quēdā hūilitatꝭſigͣtiue tradidᵗ ¶ Pꝰ hec multi potētes p̄dia ⁊ fūdoſ eidē offerētes: ꝑ inſtas ꝓuincias multa mōſteria ſb̓ eiꝰregimine edificare ceper̄t: inchoanteepō lincolniēſi alexādro: cū rege angloꝝ hērico ſecūdo Pꝰ hͦ adijt capitulū ciſterciēſe vbi tūc forte adea̓t pp̄eugeniꝰ: vt ſe cura gregꝭ ſui exueretet ipſā moͣchis ciſtercieſibꝫ ꝯmitte̓tSꝫ dn̄s pͣp̄a abbātes aſſerētes hoc einō lice̓:uiſſus ē ab apl̓ico p̄ſiſtere inofficio. Fert̉ qͦꝫ papā voluiſſe ipſū inarchiep̄m eboraci ſb̓limaſſe? ſi famameritorū q̄ tūc in ipſo cōparuit ſibi

pͥus innotuiſſet Frēs ꝟo layci qͦsgilbertꝰ oīm domoꝝ ſuaꝝ cure p̄fecerat ꝯͣ ipſū egerūt: diffamātes ⁊ obiciētes ei ꝙ eſſꝫ ſacer ordinis ⁊ eccīaꝝinſtitucionū ſubu̓ſor. Hoꝝ em̄ inſolentiā cū argueret: dyabolica ſuggeſtione īſurrexerūt ꝯͣ eū Porro gilbertꝰ aſſeruit pͥus guttur ſuū fore ſecandū: ꝙͣ pͥmā eoꝝ ꝓfeſſionē ⁊ ordīsinſtitutonē mutae̓t ¶ Quidā aūt eoꝝveniaꝫ poſtulātes ad pacēa ꝯcordiaredierūt: ſꝫ qͥ ſciſmatꝭ auctores pͥncipales extiterāt: morte indecēti obierūt. Compta v̓o adu̓ſarioꝝ malici aipē vex henricus ſecūdꝰ ⁊ fere oēs ep̄i⁊ p̄lati: denūciauerūt veritatē vei fūmō pōtifici. Ꝙ veſcribēs indulſit māgiſtro gilberto ⁊ ſucceſſoi̓bꝫ ſuis: neqͥs ea q̄ ſue veligioniſ erāt ſn̄ maiorꝭ⁊ ſamiorlptis ꝯſenſu audeat mutapevel rll̓ ſuꝑadde̓: ꝯcedēs eis plenā autoritatē corrigēdi quecūqꝫ deceteroemerſer̄t in ordine B ¶ Ob eccīaꝝſuaꝝ ncc̄aia ctrͣ mae̓ ⁊ vltrͣ diſcurreſad regū ⁊ pōtificū pallacia: aliqͦtiēsnōmō verbis impetit̉: ſꝫ ⁊ v̓beribꝰOīa moͣſteia ſua eqͣl̓r dilexit Qnͣdāmonialem igne libidinis eſtuantēaſpe arguēdo ſanauit Et quēdā frēmira agitatū vſqꝫ ad moͣſterij deſertionēt leui ictū in maximā ꝯuertit māſuetudinē Quedā monial̓ p̄poſitaad extremū vite ꝑdūcta ꝯualuit: dūmorbo inhibe̓t grlbertꝰ ꝑ ꝟ̓tutē obediētie ne accederet C ¶ Tꝑe qͦ cruceſigͣti ſūt oēs nobiles occidētaliū vegionū: audiēs pr̄ gilbertꝰ henricū regēcruce ſignatū: gemiēs ait qͣſi p̄noſticando. Placuit deo finē pone̓ rebus.Qd̓ dictū veī ꝓbauit euētus. Nā vexhenricus obijt: licet nō in illo itine̓Imꝑator fredericus obijt v̓ſus iheruſalem Et innumeri alij potētes inilla expeditione defūcti ſūt Magnatum qͦꝫ p̄cibus ⁊ p̄mijs multimodisquandoqꝫ denegabat: ſimplici petitioni fratrū vel vnius alicuius iuſtigratanter ānuebat ¶ Conqueſtuseſt aliqn̄ pꝰ vefectionē ſe deliquiſſe

H. j.