Laurentius ep̄s et ꝯfeſſor.CCXLij.

infirmitato ſanauit. qͣrum vna eratpalitica alia demoīaca t̓cia leproſaQuādā nocte fures qͣtuor eqͦs brigide furati ſūt Hoc vidit puella q̄dā⁊ dixit brigide. Que rn̄t. Scio ſꝫ plures nobiſcū ſūt Receſſer̄t at fures cūeqͥs ⁊ furati ſūt in alio loco qͥnqͣginta modios tritici ⁊ oneratis eqͥs putātes ſe ire domū vener̄t in domū brigide ⁊ fatigati dormier̄t locatis eqͥsin angulo cū ānona. Inſecuti āt ſūteos mane ſpoliati eqͦꝝ veſtigia attēdētes ⁊ brigide dicūt qd̓ accidit Queexcitauit eos dicēs. Cur annonā furtim ablatā ad nos tuliſtis. Rn̄dert.Putauimꝰ eā nos duxiſſe in domosnirās. Prigidā at miſit fures ſcō Patritio ut eos libraret a iudice ⁊ penitētiā impone̓t. Qūo facto hoīes qͦrūfuit ānonā dedert eā brigide dicētesꝙ deus ea miſit ei. Rogauit brigidaſcm̄ Patricium ut faceret ſibi ⁊ ſuisvirginibꝫ ſermonē ſpālem necnō diſcipul̓ Qui p̄dicauit eis ꝑ tres dies⁊ noctes ꝙ nec ſol occidit ſꝫ oēs putauer̄t eē vniā horā. Quidā āt igͦranter ſuꝑuēit dicēs. Tres dies h̓ ſediſtꝭRn̄t patritiꝰ. Per. x. dies hic ſediſſemꝰ nifi aliqͥs nos ſurge̓ monuiſſꝫ nͤfamē nec laſſitudīeꝫ ſenſiſſemꝰ ⁊ abierūt ī domos ſuas Rex vulpē quādā māſuetā habuit q̄ multis ludisfuit edocta quā ſimplex ruſticꝰ filueſtre putās occidit. Ob hoc rex eū captiuari fecit ut occideret̉. Qūo audito Prigīda venit ad rege ꝓ ruſticodep̄catura Et cū eēt in via vulpes venit de filua ⁊ in currū brigide ſaltauponēs ſe ſb̓ veſte eiꝰ. Rex minat̉ ruſtico occiſiōem niſi vulpē habeat italude̓ ſcientē ut ſua Dedit ergo brigida vulpē ſuā regi quā ipſe ꝓ ſua acceptauit qꝛ ludere ſciuit ut ſua ⁊ ruſticū libe̓ dimiſit Abeūte at brigidavulpes ad ſiluas redijt quā canibꝫnec rex nec ſui cape potuer̄t Quidā vir duodecī hoīm fortitudinē habuit ⁊ tātū ut duodecī hoīes comēdobat. Qui rogauit ſcāꝫ brigidā ut a

dn̄o ſibi īpetraret ut fortitudo ſibi remaneret ⁊ nō pluſꝙͣ vnꝰ hō comede̓tqd̓ brigidā a dn̄o ſibi īpetrauit Pꝰiniiuniera virtutū īſignia obitū ſuūp̄dixit. ⁊ ab alūna ſua rogata ut ſecuꝫ moriretur rn̄dit. Officiū meū tenebis ꝑ ānū ⁊ tunc morieris ⁊ vnadie nobis erit ſolemnitas.¶ De ſcō Laurentio archiepō cantuariēſi et ꝯfeſſore.Catꝰ Laurētiꝰ ſcō auguſtīoeccīe cātuariēſis pͥº archiepōIn ep̄atū ſucceſſit Quē ipē idcirco adhuc viuēs ordinauea̓t: ne ſedefūcto ſtatꝰ eccīe tā rudis l̓ ad horapaſtore deſtitutus? vacillae̓ inciꝑetLaurētiꝰ g̓ archiepatꝰ gradū potitus: ſtrēnuiſſiē fundam̄ta eccīe q̄ nōbil̓r iactata vidit augm̄tare atqꝫ adꝓfectum debiti culmis: ⁊ crebra voceſcē exhortatōis: ⁊ ꝯtinuis pie orōisexēplis ꝓuehere curauit. Deniqꝫ nōſolū noue qͥ de anglis ea̓t collecta eccleſie curā gerebat: ſꝫ ⁊ veteꝝ britanie incolaꝝ necnō ⁊ ſcotoꝝ. qͥ hyberniā inſulā britanie ꝓxima incoluntppl̓is paſtoralē īpēdere ſollicitudinēcurabat. Siqͥdē vbi ſcotorū in p̄fataipſoꝝ patria quō ⁊ brytonū in ipſabritamia vitā ac ꝓfeſſionē minꝰ ecclefiaſticā in multꝭ eē cognouit. maxīeꝙ paſche ſolēnitatē nō ſuo tꝑe celebrarēt ſꝫ a qͣrtādecima luna vſqꝫ adviceſimā dn̄ice reſurrectōis dīe obfuādū eſſe putarēt: ſcpͥſit cuꝫ cōep̄isſuis exhortatoriā ad eos epl̓aꝫ: obſecrās eos ⁊ conteſtās veritatē pacis⁊ catholice obſeruatōnis: cū ea quototo orbe diffuſa eſt eccīa xp̄i tenere¶ Athelbertus ꝟo rex cantuarioruꝫpoſt regnū tēꝑale qd̓ quinqͣginta ⁊ſex ānis glorioſiſſime tenuerat: et̓na regni celeſtis gaudia ſb̓ijt. At verō poſt mortē ſcī athelberti cū filiuseius ebaldus regni gubernacula ſuſcepiſſet: magno beneris ibi adhuceccīe crementis detrimēto fuit Siqͥdēnō ſolum fidem xp̄i ſuſciꝑe nolueātſed et fornicatione pollutus eſt tali