Iohānes criſoſtomus.CCXXXIX.
⁊ patriarcha thimotheus vitā in nephāda feſtiuitabe eoꝝ quā vocabātſcitagiarū: q̄ eſt ẜm azianos qͥdā mēſis triceſima: ẜm roͣnos āt meſis ianu̓arij viceſimaſecūda dieꝫ regnātein roͣnoꝝ cītate p̄dcō nerua ꝓcōſuleāt azie ꝑegrinorapd̓ nos em̄ regͣntedn̄o nr̄o Ih̓u xpō cui ē honor ⁊ gl̓a¶ de ſancto Iohāne criſoſtomoDhanes cognom̄to criſoſtomꝰ antiochenꝰ filiꝰ ſcd̓i ⁊ authure nobiliū fuit. cuiꝰ vitagenꝰ ꝯu̓ſatio ⁊ ꝑſecutio in hyſt. triꝑtita pleniꝰ declarat̉. ¶ Qui cū ph̓ieſtudiū īpēdiſſꝫ: tandē hāc deſeres: diuinis lectōibꝫ incūbebat. qͥ p̄ſbit̓ ordinatꝰ ꝓpter caſtitatis zelū ſeueriorhēbat̉ ⁊ feruori magis ꝙͣ māſuetudini ẜuiebat. ⁊ ꝓpt̓ vite rectitudinē incautꝰ ad futura ꝓſpice̓ neſciebat Inꝯfabulatōe arrogās a neſciētibꝰ putaba? In docēdo p̄cipuꝰ. in exponedoegregiꝰ. ad mores coercedos optimꝰ¶ Regͣntibꝫ g̓ archadio⁊ honoi̓o auguſtis: ⁊ damaſo in roͣna ſede p̄ſidēte: factꝰ ē ꝯſtātinopolitāꝰ ep̄s. qͥ dūvitā clei̓coꝝ repēte corrige̓ volūᵗ oēsin ſuū odiū excitauit. Cūctiqꝫ eū veluit furioſū declarabāt ⁊ apd̓ oēs ei detrahebāt. Et qꝛ nūꝙͣ aliquē ad prādiu inuitabat: nec ab aliqͦ inuitarivolebat: dicebāt eū iō hͦ face̓: qꝛ turpit̓ manducae̓t. Alij ꝓpt̓ excellētē ⁊exqͥſitū vſū ciboꝝ hͦ eū face̓ p̄dicabātReuera ꝓpt̓ abſtinētiā ⁊ ſtoͣchū ⁊ caput ſepe dolebat: ⁊ iō prādioꝝ epūlas euitabat. ppl̓s at ꝓpt̓ ẜmōes qͦsin eccīa faciebat eū pl̓imū diligebatꝑuipēdēs qͥd ꝯͣ eū emuli loqͥret̉ Appoſuit qͦꝫ ioh̓es ⁊ qͥſdā ꝓcerū obiurgare ⁊ iō ꝯͣ eū maior īuidia ē accēſaAlid̓ qͦꝫ fecit qd̓ cūctos valde ꝯmouitEutropiꝰnāqꝫ p̄poſitꝰ īꝑatorꝭ ⁊ hn̄scōſul̓ dignitatē volēs in qͥbuſdā adeccīaꝫ fugiētibꝫ ſevindicare: ſtuduitut lex ab īꝑatore pone̓t̉: ut nullꝰ adeccīaꝫ refugeretrp̄mo qͥ dudū refugerāt mō exͣherēt̉. Pꝰ paucos āt dies
cū Eutropiꝰ regē offendiſſꝫ ad ecc̄aꝫmox ꝯfugit. Ep̄s āt hͦ audiēs: ad eūſb̓ altari latitātē acceſſit: ⁊ omeliaꝫincrepatoriā ꝯͣ euꝫ faciēs ip̄ꝫ duriſſiēobiurgauit Ex qͣ ve multos offenditeo ꝙ hoī infelici nō ſolū noluit mīaꝫimpēdere ſed inſuꝑ nō deſtitit obiurgare. Imꝑator at Eutropiū rapiēseiꝰ caput abſcidit. Pro diu̓ẜ g̓ cauẜmultos hoīes fiducialiꝰ obiurgauit⁊ iō erat pl̓imis odioſus Theophilus āt alexādrinꝰ ep̄s Ioh̓eꝫ depone̓volebat. ⁊ p̄ſbr̄m qndā noīe yfidoꝝītrudere affectabat. ⁊ iō cās depoſitionis diligenit̓ q̄rebat. ppl̓s āt defendebat ioh̓em: ⁊ eꝰdoctrine auiditatemirabili paſcebat̉. Sac̓dotes āt ẜmeccīaſticas ſanxiones ioh̓es viue̓ cōgebat. dicēs nō debere frui honorē ſacerdotij: qͥ eoꝝ vitā ꝯtēneret imitariNō ſolū āt cītatē ꝯſtātinopolitanāſtrēnue gub̓nabat: ſꝫ ecº pl̓es circūadiacētes ꝓuincias īꝑiali aucͣte ꝓuidis legibꝫ ordīabat. Cūqꝫ cogͦuiſſetin p̄henice adhuc deōnibus ſac̓ficiamīſtrari: clei̓cos illuc ⁊ moͣchos deſtiuit: ⁊ oīa tēpla ydoloꝝ deſtrui fecit.O ¶ Eodē tꝑe gaynas qͥdā eā̓t gn̓ecelticus. cōſilio barbarus: ſtudio tirānico vehem̄ter elatus : arriana heveſi dep̄uatus: mgr̄ tn̄ militū factusHic imꝑatorē rogauit ut intra ciuitatē ſibi fuiſqꝫ ecc̄am vnā daret. Ꝙcū ꝓmiſiſſet rogauit ioh̓em ut vnaꝫeccam illi ꝯcederet: ut ſic eiꝰtirānideꝫvefrenaret. At ioh̓es virtute fortiſſimꝰ ⁊ totus zelo ignitus: Noli inqͥto imꝑator hͦ ꝓmitte̓: neqꝫ ſanctū canibus dare¬neqꝫ hūc barbaꝝ mētuas: ſed ambos nos iube vocari. ⁊ ſb̓ſilentio inter nos que dicūtur audiEgo nāqꝫ eiꝰ linguā ſic refrenabo uthmōi pete̓ nō p̄ſumat. Qd̓ audiensimꝑator gauiſus eſt: ⁊ vtrūqꝫ alt̓adie vocauit. Cunqꝫ gaynas vnū ꝓ ſeoratoriū pete̓t: ait ioh̓es. Vbiqꝫ tibid̓ina domꝰ aꝑta eſt: ut nullꝰ te vedetorare. At ille. Ego alteriꝰ ſecte ſum⁊ vnū templū cum meis hr̄e poſco-