Agritius ꝯfeſſor.CCXX Xyi.

Reynoldꝰ a ſem̄tarijs int̓fectꝰ ē: ibinieliꝰ habebis. Et locuꝫ eidē on̄dit.Que euigilās hͦ ſe vidiſſe meminit⁊ craſtino quē videā̓t aicis nūciauitQui ſtatī ad on̄ſū ſibi locū egrotātē illā p̄ceperūt afferri: ut ibi ab infirmitate ſua per merita gl̓oſiſſimimr̄is me̓ret̉ liberari. Qūo cū eſſet delata: corpꝰ ſacrū in ſuꝑficie aq̄ apparuit: ⁊ mulierē ſaitati reſtituīt Quea lecto egritudīs illico ſurges aminiculo fuit ſacratiſſiᵐ corpꝰ exͣhētibꝰ⁊ in geſtatōi̓o quo deportata fueratcū portātibꝰ porbat ad moͣſteriumvbi vir btūs ſe fecerat moͣchū ¶ In̄vbi multū temꝑis trāfierat: cōtigitut trotianenſis vicina .ī tremoneẜciuitas ad archiep̄m colonienſe venit: atqꝫ alicꝰ ſcī corpꝰ qͦ t̓ra reuerētior ⁊ ab hoſtibꝰ ſecurior eſſet: ſibi daideuotiſſime poſtulauit. Quibus utſatiſfaceret: cleꝝ ciuitatis ad ſe vocari p̄cepit. ⁊ ab eis quē trotinanismittere poſſit ſanctū diligēter inueſtigauit. Qui cū diu dubitarēt: Dominꝰ an̄ eccīaꝫ in ſarcōphago btūmmrͣeꝫ Reynoldū expoſuit: on̄s qꝛ populo nouiter ꝯuerſo eū p̄eſſe voluitAdhuc ſecā mēs hoīꝫ dubitabat qͥdage̓t: ⁊ que dn̄s ſatꝭ aꝑte mittēduꝫinnūerat: in eccīaꝫ reportabāt. Cū āthoc ſepiꝰ cōtingeret: dn̄s tandē oculos cordis eoꝝ aperuit ut aꝑtiſſimocogͦſceret. ꝙ iſte ad ſaluādos ppl̓osmittendꝰ eēt. Cōueniēs gͦ clericꝰ cuꝫom̄i ppl̓o: hōrifice feliciſſimuꝫ mrͣeꝫRemoldū capſule decent̓ adornate īpoſuerūt. Atqꝫ ad trotmānie ꝑtesdeferēdū turba eum ab vrbe cōloniacū īnu̓is laudibꝫ ꝑ tria milia ꝓſeq̄nde tradider̄t. In trotmnanoꝝ g̓ ecc̄aꝫſeptīo ydꝰ ianua̓ij delatꝰ: digᵐibidēīuenit hītaculū in qͦ ad ſe recurrēteꝫbenignꝰ pr̄ocinator ſaluat ppl̓m Inqͣ eccīā multa ꝑ eū dn̄s on̄de̓ digͣtuseſt mirabilia: ꝑ q̄ fecit eū laudabrlē⁊ om̄i hoī in ncc̄itate laborāti defideābilē. Ceci hic ſūt illuīati: leproſi mūdati: ꝑalitica ec̄ mēbra ad laudē d̓ia

honorē ſcī mr̄is ꝯſolidata Fuit aūtbtūs reynoldꝰ ut alibi legỉ filiꝰ haimonis duclbauai̓e: qͥ d̓r fuiſſe d̓ vnaſorore karoli magni Hic bt̓s vir ꝙloīe apd̓ ſcm̄ pataleone ſcūs moͣchꝰa ſemētarijs inſidioſe ē martiriſatꝰ¶ De ſcō Agricio epō treuer̄. ⁊ cōfeſVni ſcā helena regīa p̄cioſiſfime crucꝭ inuētione iheroſolims celebrata romā ad filiūſuū ꝯſtātuuū imꝑatorē fuiſſꝫ reuerſa⁊ multarū gentiū tūc tꝑis ad dn̄mcōnu̓ſaꝝ ſalutē debito caritatꝭ tripudio gaude̓t: ob tenebras ꝟo infidelitatis ſibi ẜm carnē ꝯſanguinee treuerice ꝟicꝫ cītatꝭ iuſto nihilomīꝰ pretatꝭ ſtudio doleret: nō pͥus agemitibꝰ et p̄cibꝫ abſtinebat: donec d̓inereſpectu mīe a papa ſilueſtro eidē deydoneo paſtore ꝓuiderẻ fit em̄ ſb̓itovna vox oīm? patriarche antiocheᵐnoīe agritiū oīꝫ illiꝰ tꝑis epōꝝ p̄cellentiſſimū. treuerice cītatꝭ dignitatimaxīeqꝫ ydoneū ſicut vnanimit̓ p̄dicauit: ita ꝯſtant̓ cōis oīm aſſenſusaſſeuea̓ūᵗ Quid multa? ductū ſcē caritatꝭ vir ſcūs agritiꝰ rōne viſitat p̄ſulē cītatis. Quē ille cū gl̓oſa iꝑ̄at̓ce helena debita ſuſcipiēs veuerētiaſue illi reuoluūt cai̓tatꝭ decreta p̄dicādi officiā ī vrbe treuei̓ca cōi oīꝫ iudiī illū collatā. hͦ āt lꝫ aliꝙͣdiu obtētutiorꝭ ſue velinqͣnde ꝓlis hūil̓r excuſaret ꝑfce tn̄ cai̓tatꝭ int̓uētōe ab hmōieuacuatꝰ ē tīore: dū ei ſūme ſedis pēti fex cū ml̓iere tā ſcīſſiā hūiliā hꝰ reiſupplicatōe ſe ꝓſt̓nebāt Ig̓r reginabtīſſiā de diu̓ẜſcōꝝ veliqͥis ꝯpoſuᵗ thecā. ī qͣ mathia apl̓m de iudea ꝑ ipſātnͣſlatū repoſuᵗ: clauū qͦꝫ qͥ corpꝰ dn̄ifixū erat: cū cultello cū qͦ idē dn̄s nr̄ih̓s xp̄s ī ſacͣtiſſiā vtebả cena. ac ceterꝭ reliqͥis dn̄i ī eadē theca repoſitꝭ:ſcō pr̄iarche agritō ut eēt ſpāle decꝰpr̄ie ſue ſb̓ xp̄i teſtīonio ꝯm̄dat. Accepto g̓ ſūmi pōtificꝭ p̄cepto ac cōfit̉tōis pͥuilegio de maū at gl̓oſe regioveliqͥaꝝ theſau̓o: gallie belgice a viro dei viſitat̉ regio Qual̓ āt in verbi